'Bugün büyük annemin çiftliğinde tarlalardaydım.Sadece koştum,koştum ve bütün gün yaptığım şey bir de kargaları kovalamaktı ....ve gözlerimi çıkarıp yemek isteyen şapkalı adam yine oradaydı.' Tüm bunlar geçmişin getirdiği,zihnimin oyunları mı? Yaşamını yalnız geçiren,evde sürekli yazı yazıp,mesleğinden dolayı sürekli mimari çizimler yapan Elfida,sıradan olan hayatında oldukça sıkılmaktadır.Büyük annesinden miras kalan evi ziyaret etmek aklına geldiğinde belki de hayatı çok daha karmaşık bir hale gelir.Küçükken yazdığı günlüklerin sayfalarını bularak belki de hayatındaki en büyük hatayı yapmıştır ya da sadece:'Tüm bunlar geçmişin getirdiği zihnimin oyunları mı?'

Hayatta kalmak için ne kadar kan dökebilirsin ? "Yaşayan bir ölü gibiydim.Gözlerimden akan yaşları durduramıyor,kızım aklıma geliyordu.Babalık duygularından nasibini almış bir kişi olarak bu olay beni çok etkilemişti.Kendimi toparlamam süre aldı.El fenerinin ışığı sürekli kesiliyor,pilinin azaldığını gösteriyordu.Daha fazla zaman kaybetmeden iki cesetli odayı geçtim.Karşıma geniş bir koridor çıkmıştı.Ne ile karşılaşacağımı bilmeden tehlikeli adımlar atmaya devam ediyordum"

Her seçiş bir vazgeçiştir.- Jean Paul Sartre

Burada wattpad de okuduğum ve beğendiğim hikayelerin yazarıyla yaptığım röportajları yazmak istiyorum. Onların hayal dünyalarını ve bu işe nasıl başladıklarını öğrenebilirsem bu benim için büyük bir spoiler olur :) Umarım sizde benim keyif aldığım kadar keyif alırsınız :)

Her insan hayatını çılgınca yaşamak ister, biraz huzur, biraz da çılgınlık. Hayatınız boyunca yapmayı isteyebileceğiniz hem huzurlu hem de çılgın fikirler bu kitapta! Hemen okuyun!

"Sorun ellerimdeyse, problem değil. Onlardan kolayca kurtulabilirim. Eğer sorun gözlerimdeyse, onları sonsuza kadar kapayabilirim. Ama ya sorun beynimdeyse? Bunu nasıl engellerim? ...Peki ya normal olan bensem ve hepiniz eksikseniz?"

Laura Fishers işinde iyi, tanınan bir psikiyatristtir. Her vakayı kendi sıra dışı yöntemleriyle çözer ve kalan zamanını yine evi ve işi arasında mekik dokuyarak geçirir. Arkadaşları onun bu işte en iyilerden biri olduğundan emin, hem de yalnızca altı yıldır var olan kariyerine rağmen. Tüm bunların ona verilecek daha zor bir görevin önünü açacağını kim bilebilirdi ki? Allison Clare. Baş edilemez, deli raporu geçersiz sayılmasına rağmen klinikteki hücresinde kalmak isteyen biri. Hala orada kalmak istemesinin nedeni neydi? Orayı fazla benimsemek? Komik. Allison ailesinin öldürüldüğünü iddia ediyordu. Ya resimdeki kızın gözlerindeki duygu? "Bu resmi bir yerde görmüştüm... Nasıl tanımlanır? Hüzünlü kız... Donuk bakışlı kız. İpek saçlı kız?" Her geçen gün daha fazla insanın kendini asarak ölmesi bir tesadüf müydü? Bir de şu şarkı vardı ninni gibi, ölümcül sakinliğe sahip... "Ah, hatırladım... Şimdi hatırladım! Melankolik Prenses!"