Pekâlâ bir kitap yazıyorsunuz.Günümüzden on beş yıl sonrasını.Peki siz paspal,gözlüklü, beceriksiz bir kız olsaydınız ne yazardınız? Bizim kahramanımız Helen ne mi yazdı? Kendi hayalini... Zengin bir kız; tabii ki güzel,başarılı ve seksi. Yazdığı bu kitapta olmazsa olmaz iyi bir erkek ve kötü bir erkek de... Birisi mükemmel aşık ,diğeri ise tam bir playboy. Belki biraz dram katmak istemiş olabilir ve bu yüzden kendi hayalindeki kız karakterini, başka bir erkeğe aşıkken ailelerin zoruyla bu playboy ile nişanladı. Evet evet...Güzel bir hikâye olacaktı. Ama... Hikâyenin yarısındayken bir sabah uyandığında kendini nerede buldu dersiniz? Playboyun evinde mi? EVET!

Harry sanki buradaki acıyı yatıştırabilecekmiş gibi dudaklarını Louis'nin şakağına bastırarak, "Kal," diye fısıldadı çaresizce, ancak acıyı durduramazdı ve ne kadar çok çabalarsa çabalasın, Louis'nin kalmasını sağlayamayacaktı. ©Hikayenin tüm hakları @phantasmagoria'ya aittir. Orijinali için: http://archiveofourown.org/works/2624576

“...arama motoruna hızla aklına gelen ilk şeyi yazdı: one direction. karşısına trafik tabelaları hakkında bilgilendirme sayfaları, tek yön tabelası görselleri ve son zamanlarda tek yönlerde meydana gelen trafik kazalarıyla ilgili haberler çıktı. bu defa titreyen parmaklarla kendi adını yazdı ve üniversitenin mezun listesiyle çocukken figüranlık yaptığı filmlerin imdb sayfasından fazlasını bulamadı. sonra harry’ninkini yazdı ve üniversitenin tıp internleriyle hazırladığı bir projenin sayfası, birkaç facebook hesabı, bir de 300 takipçisi olan bir twitter hesabı buldu. onun tweetleri aracılığıyla kendi hesabına da ulaştı, ve açılır açılmaz sekmeyi kapatıp telefonu eleanor’a geri uzattı. louis’nin 33 takipçisi vardı. 19 milyon değil; 33. ve attığı son tweet diş macunlarıyla ilgiliydi.” fantasy au. louis kainatın en yalnız popstarı olarak uykuya dalıyor ve tüm dünyası beş yılı paylaştığı halde aynı odada bulunmaya bile katlanamadığı grup arkadaşı harry’den ibaret bir üniversite öğrencisi olarak uyanıyor.

“parabolün tepe noktasını bulmak için türev aldığımda hep aklıma geliyorsunuz, bay styles. sizin de maksimum ve minimum noktalarınız var mı? hangi kritik noktalarda kırılıyorsunuz, kaç defa yapıyorsunuz bunu? maksimum sertliğiniz ne kadar bay styles? -louis xxx” ya da; au. louis, harry ve diğerleri daha doğmadan ruh eşlerinin belirlendiği bir dünyada yaşıyorlar. ve bazen ruh eşi olmak bile dramayı uzak tutmaya yetmiyor. özellikle bu ruh eşi fazla gıcık ve fazla seksi matematik öğretmeni bay styles’dan başkası değilse.

Harry yürüyebilen her şeyi düzmüyor. Louis en yakın arkadaşı söz konusu olduğunda umutsuz ve platonik değil. Hem de hiç.

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

Eşcinsel konulu bir hikayedir.

Onun olmak ateşten bir gömleği giymek gibiydi. Ve ben bu gömleğin düğmelerini sıkıca kapatmış, iyice bedenimin etrafına sarmıştım. Evet yanıyordum, hatta kül oluyordum, her geçen saniye ölüyor, öpücükleriyle tekrar diriliyordum. Ama hiçbir şey ateşten gömleği giymek kadar güzel olamazdı. Ve biliyordum ki, bu ateşten gömleği giymeye devam edecektim. Bedenim yanıp, kül olsa bile.. * Edward, bir sorunun olmadığını zannediyordu, fakat önemsiz bir şeymiş gibi duran detay, bir süre sonra onu da korkutmaya başlayacaktı. --- 20.05.2012 ~ 28.04.2015 💫

Herkesin bildiği bir şey varsa o da Eren'in tam bir kaçık olduğuydu!.. Not: Bu hikâye zaman zaman argo, yer yer ergenlik, çoğunlukla absürtlük ve saf sevgi barındırır. Alerjisi olan arkadaşlar uzak dursun kaşıntı yapar sonra. Pul pul deriniz dökülmesin gözünü sevdiklerim. Merhaba, Ben Eren!

Dünya'da yaklaşık her 50 kişiden birinde obsesif kompulsif hastalığı görülür. Kelime anlamı takıntı hastalığıdır. İlerleyince korkunç bir temizlik hastasına dönüşebilirler bu tür hastalar. Esin bu hastalardan sadece bir tanesi. O iyileşmek isteyen bir temizlik hastası... Peki günün birinde bir istifçinin evinde kalmak zorunda olursa... Esin bu istifçiye ne kadar güvenmeli sizce? *** "Temizlersen ölürsün! Burası benim çöplüğüm. Beni anladın mı?" Karşımdaki eve hayatımı değiştireceğinden habersiz bakıyordum. Onun nefesini boynumda hissettiğim anda yüzümü buruşturdum bu adam...gerçekten çok iğrençti. Kapak Tasarımı : missguard 13 in #Mizah - 20082016