Gözlerimi açtığımda bir zamanlar okuduğum bir kitaptan dadı oldum. Bakmakla görevlendirildiği çocuğu öldüren dadı. Önceki hayatından edindiği tecrübeyle çocuğu ve bu süreçte de kendi hayatını kurtarır... ama tuhaf bir şekilde çocuğun amcası karşısına çıkmaya devam eder. "Amca, amca." Brielle amcasıyla konuşmaya başladı. "E...evet." Amcanın tepkisi tuhaf olsa da yüzü bir gülümsemeyle parladı. Ancak yeğeni bunu söyleyince yüzü sertleşmişti. "Uzaklaş. Uzaklaş." Brielle, o gün hangi hikaye kitabını okuyacağına karar veren amca ve Marie'yi (dadı) birlikte görünce bunu söyledi.

Üç reenkarnasyon. Dördüncü hayat. Kaderin Çocuğu olarak büyümek için seçildi; ama gerçek Kaderin Çocuğu ortaya çıktığında, o çocuk için feda edildi. İkinci hayatta taciz edildi. Üçüncü yaşamında dilenci olarak yaşadı. "Bu ülke güvenli değil. Hadi kaçalım! " LeBlaine, yeniden-doğmaktan kaçınmak için yeni bir ailede yaşamayı seçiyor. Seçtiği aile ... Krallığın gelecekteki en büyük kötü adamlarının ailesi. "Kaçana kadar iyi anlaşmaya çalışalım!" yapmaya çalıştığı şey buydu. Ama ne oldu...? "Kızım DÜNYANIN en tatlısı!" "O binayı bana ver, kız kardeşimin banyosu olarak kullanabilirim." ''Endişelenme, LeBlaine benden sana vurmamamı istedi. Seni öldürmemi değil. " Leblaine"KİM,KİM KIZ KARDEŞİMİ AĞLATTI?"

-Benim hikayem değil.Sadece çeviri- Güzel Athanasia, soğukkanlı bir imparator olan kendi biyolojik babası Claude de Alger Obelia'nın ellerinde öldürülür! Bu sadece aptalca bir uyku masalı... Ta ki bir kadın aniden o talihsiz Prenses olarak gözlerini açana kadar! Mahkum olduğu bu kaderden hayatta kalabilmek için bir plana ihtiyacı var ve zaman tükeniyor. A Planı ile gidip, o rezil İmparator tarafından fark edilmeden mümkün olduğunca sessizce mi yaşamak? B Planı, Saraydan kaçmak için yeterince para mı toplamak? Yoksa C Planına yapışıp, tatlı dille babasının gözüne mi girmek?! -Webtoondaki 51.bölümden başlayarak çevrilecek.-

Romanın kötü karakteri Ain Spenner'ın annesi haline geldim. Sözde ona kötü davranan üvey annesiydim ve yetişkin olduğu zaman öldürülecektim. Ama onun saf bakışlarını ve tombul yanaklarını gördüm. "Hayır, o çok tatlı. O çok genç ve hala minicik parmaklarını emiyor! Nasıl olur da onu incitebilirim?" Bu çocuk çok tatlıydı, onun kötü adam olabileceğine inanamıyordum! Ve böylece karar verdim. Onu koruyacağım! Bu şekilde, o da beni koruyacak! *** İlk çeviri deneme girişimim olduğu için hatalar olabilir. Elimden geldiği kadar düzgün şekilde ilerletip, bu yolda İngilizcemi de geliştirmek istiyorum. *** Güncele gelene kadar haftada bir bölümünü atıp, güncele geldikten sonra da bölüm geldikçe yeni bölümü çevirip atacağım.