Stara opowieść pojedynkowa, trochę rozszerzona. Fanfiction ze świata Harry'ego Pottera JK Rowling.

Kot uwielbia pisać o Krainie Czarów. Nie oszukujmy się, to się nigdy Kotu nie znudzi. Stało się to jego niejakim uzależnieniem, dorównującym uśmiechaniu się bez opamiętania oraz notorycznym kradnięciu hektolitrów herbatki od nic niepodejrzewającego Kapelusznika. Kot za każdym razem wkłada w owe historie całe swoje kocie serducho i zawsze przednio się przy tym bawi. Absurdalne historie to kocia specjalność, trzeba to przyznać. Kot postanowił je upublicznić, bo właściwie czemu nie? A zatem chodźcie, przekonajcie się sami, co znajduje się po drugiej stronie Króliczej Nory... (Po ludzku mówiąc, jest to po prostu zbiór opowiadań, ale kto by się przejmował tak trywialnym zapisem?).

Nastąpił dzień, w którym tłum obcych sobie ludzi zdecydował się wyrwać z jeszcze bardziej obcego świata: wsiąść na statek, wypłynąć w morze. Zapomnieć, oddalić się albo zacząć od nowa. Odkryć właściwą stronę świata.

„Zamilczże głosie, bo od Twej namowy - Serce rozumu się swego pozbywa, Czarne mi wizje przychodzą do głowy, Odejdźże myśli, boś zbyt natarczywa...'' (fragment mojego wiersza „O przegranej walce'') Tematyka raczej ponura, wiersze dotyczą przykrych odczuć i trudnych emocji, chociaż znajdą się też tematy bardziej neutralne. Jeśli nie czujesz się na siłach, żeby to czytać, zapraszam do mojego drugiego zbioru („Pieśnią głos wybrzmiewa''), w którym dodaję tylko te radośniejsze i lżejsze tematycznie utwory. Z wdzięcznością przyjmę opinie i rady osób bardziej doświadczonych w tej dziedzinie, jak i osób, zupełnie nieobeznanych w temacie. (Jeśli napiszecie mi chociażby, co Wam się spodobało w danym wierszu, a co nie, będzie to dla mnie bardzo wartościowa informacja.) (wiersze głównie z lat 2021-2024) 1. w #rymy (wrz 2022) 1. w #wiersze (czer 2023) 1. w #poezja (kwi 2024) 1. w #poetka (sty 2025) Z góry chciałabym uprzedzić pełne troski (choć niewątpliwie miłe) komentarze i zapewnić, że nie ma potrzeby ich pisać. Moje gorsze chwile, którymi się tutaj dzielę, są przejściowe, więc wszelkie fragmenty dotyczące w jakiś sposób autoagresji nie powinny być dla Was powodem do niepokoju o moje życie. Jeśli wstawiłam jakiś wiersz, oznacza to, że mój opisany w nim stan, już minął, dlatego też często utwory nie są publikowane w kolejności chronologicznej. (Obraz z okładki namalował Omar Rayyan)

Historia Trójcy Herbatkowej. Bohaterowie muszą wyruszyć w niebezpieczną podróż na dno imbryka i stawić czoła wielu groźnym zadaniom. Wszystko aby upewnić się, że w Królestwie Herbaty nie zabraknie prądu. To nie będzie miało sensu. Chodźmy po prostu zapalić światło. Współtworzone z Todzio, TadeuszCzomber i sensitive_plant Okładki - sensitive_plant

Naukowcy do dziś spierają się, czy rzeczywiście istnieją wymiary alternatywne. A jeśli tak, to czy żyją tam ludzie, a może zupełnie inne stworzenia. Bramy do nich tworzą się wszędzie. Czasoprzestrzeń nie jest płaska, lecz pofałdowana. Co jakiś czas jakaś maszyna znika z radarów w rejonie Trójkąta Bermudzkiego. Zatem wiemy, gdzie większość bram powstaje, ale nie wiemy gdzie dokładnie, i kiedy to nastąpi. To może przydarzyć się każdemu. I jak to się skończy?