Dwudziesto letni Dylan to chłopak dla którego zabawa i panienki do łóżka są na pierwszym miejscu, bo jak sam twierdzi: jest młody i musi się wybawić, dlatego też nikogo nie traktuje poważnie, a myśli jedynie o sobie i swoich zachciankach. Co się stanie gdy Dylan pozna siedemnastoletnią Sky; dziewczynę której życie nie oszczędzało i która przeszła bardzo wiele? Czy będzie potrafił jej pomóc? Czy zmieni się pod wpływem delikatnej i kruchej jak szkło dziewczyny? I czy nastolatka zaufa mu i będzie mogła normalnie życ.

Archer Hale wrócił i dostrzega ogrom zniszczeń, jakie wyrządził podczas swojej nieobecności. Reed DiLaurentis nie jest już tą samą dziewczyną, którą zostawił dwa lata temu i chociaż ta, przyjęła go z otwartymi ramionami, bagaż jej doświadczeń, przygniata ją od środka. Ekipa Kingsów jeszcze nigdy nie była tak rozbita jak teraz. Każdy z nich zmaga się ze swoją przeszłością, jednocześnie starając się skupić na teraźniejszości. Nowa rzeczywistość jest znacznie trudniejsza i bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać a piętrzące się problemy, wcale nie polepszają sytuacji. Pojawiają się nowe fakty, tajemnice a także niebezpieczeństwa a los sprawi, że trzeba będzie zadać sobie jedno, podstawowe pytanie. Czy chcę cię zranić? Okładkę wykonała cudowna: @supersadworld

Jestem dziewczyna, która przeszła wiele mając po swojej stronie jedynie samotność. Ta przeprowadzka mam nadzieję że zmieni moje życie, wreszcie będę sobą. Już tak dawno się nie usmiechalam. Nie chce rzucać się w oczy, chce poczuć spokój i cisze. Widocznie życie woli jak jestem w ciągłym ruchu, ten chłopak, któremu nie potrafię ufać....

Nie wiem kim jestem, gdzie jestem. Wszystko jest mi nieznane, obce. Nie znam swojego imienia ani nazwiska, wiem jedno pracuje dla niego. Jest dziwnym człowiekiem, ale jest również moim przyjacielem. Jedynie Harry stara sie, abym wszystko sobie przypomniał....

Czy przypadkowe spotkanie dwojga zupełnie innych ludzi może zmienić cokolwiek w ich życiu? Co się stanie gdy los złączy te dwa, zupełnie inne przeciwieństwa?

- Poznajmy się - powiedział. Okej, wiedziałam, że od zawsze był głupi, ale nie, że aż tak! - Przecież się znamy od dziecka - mruknęłam i zrobiłam dziwny ruch rękoma. - No to... poznajmy się inaczej. - Inaczej? - spytałam retoryczne i podniosłam jedną brew do góry. - Jeśli liczysz na jakieś ruchanko w moim pokoju, to z góry mówię, że nie ma takiej opcji - prychnęłam. - Chodziło mi o zwykłą rozmowę - uśmiechnął się chytrze. - Ale fajnie wiedzieć, że tak o mnie myślisz. Może kiedyś to wykorzystam. ,,Z przyjacielem blisko, ale z wrogiem jeszcze bliżej." Chuj wie, czego się spodziewać.