Sıradan bir kağıt bile en fazla yedi kez katlanıyor, sekizinciye izin vermiyordu. Ben ise bu günlere gelebilmek için o kadar çok şeye katlanmıştım ki, çevremdeki diğer her şeyin arasında ufacık kalmıştım. Bir kağıt kadar incelmiş fakat kimsenin parmağına tek bir kesik dahi atamamıştım. Şimdi ben, her şeyi unutup affetsem bile içimde bir yerlere sıkışıp kalan o çocuk; zamanında kendine bunları reva gören kimseyi affetmeyecekti.. - ~Yarı angst! ~İki erkeğin duygularını konu edinen bu kurgu; küfür, cinsellik, şiddet, uyuşturucu gibi ögeler içerebilir!

I'll bring him down

Koçer. Bu ismi ona, dil bilmez Kürt beyleri vermişti. Sıradan bir köylü çocuğuyken Torosların efsaneleşmiş eşkıyası olduğunda gerçek kimliğini bir kenara bırakmış, Koçer olmuştu. Yıllardır öldü diye biliniyordu ama artık, kendisine mesken bellediği ininden çıkmıştı. Kendini bilmez bir eşkıya çetesine haddini bildirmekti hedefi. Efsaneleşmiş şahin bakışlı eşkıyanın en uygunsuz kişiye aşık olacağı kimin aklına gelirdi ki? ● başlangıç: 04.09.2022

Dağlar herkese güven verirdi. Karlar için barınak, kardelenler için sığınaktı. Bu yüce dağlardan biri olan Munzur Dağı'na çıkan bir grup devrimci genç, bir köylünün ihbarıyla jandarma baskını yemiş ve jandarmalar ile çatışmaya girmiştir. Bu çatışma sonucunda Munzur'un ortasında bir yaşam son bulur. En yakın arkadaşını kaybeden ve yaralı olarak kaçan Tufan, bir platonun ortasında baygınlık geçirir. Bilinci kapalı iken onu bulan ve kurtaran genç delikanlı Bahoz, Tufan'ı kendi evine götürür. Annesi ile beraber Tufan'ı iyileştirmekle kalmayıp bir süre jandarmalardan da gizler. Bu iki insana can borcu olan Tufan, aylar sonra borcunun sahiplerinden biri olan Bahoz ile Ankara'da tekrardan karşılaşır. Ankara'nın her türlü pisliğini bilen Tufan, aynı okulda bulunduğu Bahoz'u bu pisliklerin her birinden korumaya çalışarak can borcunu ödeyebileceğini sanıyordu. Ona âşık olacağı aklının ucundan dahi geçmiyordu. ''Korkma Bahoz, yarınlar bizimdir.'' ● başlangıç: 20.06.2021

sarılırsa canın acır. sarılırsa canım acır.

Cesur evinde otururken bir tribün bestesi duyar.

Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.