"Bu anı zihnimde binlerce kez kurdum. Binlerce kez yaşadım,binlerce kez de bozdum. Her seferinde sahneyi başa sardım; kelimeler değişti, bakışlar değişti, hatta bazen sen bile değiştin. Ama tek değişmeyen şey, içimde bıraktığın o çukur oldu. Her denemede yeniden yıkıldım. Paramparça oldum, sonra parça parça toparlandım. Yeniden ayağa kalktım, yeniden düştüm... Ve hep, o anı bekledim. Şimdi sıra sende. Burası, zihnimin karanlık tarafı. Eğer enkazdan sağ çıkabilirsen... Hoş geldin zihnime." **** Arya Candemir & Atay Eraslan

lila: seni kızdırırsam veya perdemi hiç açmazsam mesela, ne olur? atlantis: asla unutmayacağımız şeyler yaşarız, yavrum. Kalp atışlarım hızlanmaya başlarken yutkundum. 〆〆 Kendini tıp kazanmaya adayan Lila, bir gün telefonuna gelen mesaja cevap verir fakat daha sonra neler olacağını bilmemektedir. Konuştuğu bu gizemli adam düşündüğü gibi biri miydi? Kendini bir anda motor yarışlarının, düşman takımların ve dahası; büyük bir sırrın ortasında bulan Lila, bundan kurtulabilecek mi? Hayatını en çok değiştiren ise yakınlarının da bu sırra dahil olduğunu öğrenmek olacaktır. "Kelebekler yağmura yakalandığında önce uçamaz, sonra ölürler yavrum. Sana söylemediler mi? Bu hikayede yağan yağmur benim." 𝔅𝔲 𝔥𝔦𝔨𝔞𝔶𝔢𝔡𝔢 𝔶𝔞𝔩𝔫ı𝔷𝔠𝔞 𝔬̈𝔩𝔢𝔫 𝔨𝔢𝔩𝔢𝔟𝔢𝔨 𝔬𝔩𝔪𝔞𝔶𝔞𝔠𝔞𝔨𝔱ı, 𝔬𝔩𝔪𝔞𝔪𝔞𝔩ı𝔶𝔡ı. 𝔎𝔞𝔫𝔞𝔱𝔩𝔞𝔯ı 𝔨𝔬𝔭𝔞𝔫 𝔨𝔢𝔩𝔢𝔟𝔢𝔨 𝔨𝔬𝔷𝔞𝔰ı𝔫𝔡𝔞 𝔡𝔬𝔤̆𝔞𝔠𝔞𝔤̆ı 𝔤𝔲̈𝔫𝔲̈ 𝔟𝔢𝔨𝔩𝔢𝔶𝔢𝔠𝔢𝔨𝔱𝔦. 〆〆 🏅motor #1 🏅hukuk #1 🏅tıp #1 🏅aksiyon #2 🏅mizah #2

[Tamamlandı] mavimsigibii: İlk çalacağım şey kalbin olacak. mavimsigibii: Ve kimseye vermeyeceğim. (130323) macera #2 (100923) dostluk #2 (110723) duygu #1 (201223) mutluluk #2 (200124) intikam #2 (310524) bilinmeyen #1 190223/050923

Üzerimdeki gelinlikle çok yabancı olduğum bir şehirdeydim ve yanımda hiç tanımadığım bir adamla birlikte, protesto yapan gurubun arasındaydım. Kimin aklına gelirdi? Mesela bana sorsanız, aklımın ucundan bile geçmezdi. Birkaç hafta önceye keçilerimi otlatırken deselerdi ki, '2-3 hafta sonra nerede olacaksın? Kiminle olacaksın?' 'Kiminle olacağım canım? Yine keçilerimle olacağım' derdim. Ama bir de şu halime bak. Gelinliğimle birkaç saatlik yol arkadaşımla, İstanbul'da protesto yapıyordum. İnanması güç ama gerçek olan bir andı... Üstelik peşimizde babam ve Ersin amcalar da vardı! Ali ve Ayşegül'ün kaçış hikayesi! Birlikte çıktıkları bu yolda başlarına geleceklerden habersiz aşk dolu uzun bir serüven! //Dikkat bu kitap fazla aşk, komedi ve dram içerir!// //Kapak tasarımı @Algoritmalar_ //

@alperennoyanalp: Tinker Bell'e aşırı benziyorsun @alperennoyanalp: Küçükken ona aşıktm (:

Odaya bu sefer kapıyı çalarak girdim ama bir işe yaramadı. Gördüğüm manzara, yine beni intihara sürükleyecek türdendi. Canan, Mehmet Bey'in saçına yapışmış, Mehmet Bey , Canan'ın belinden çekiştirirken " bırak beni " diye bağırıyor. Yavuz Bey ise ... Ah Yavuz . Adını söylemek bile beni mest ediyor. Masada oturmuş, başını ellerinin arasına sıkıştırmış, derin nefesler alıyor . Nasıl bu hale geldiklerini kafamda canlandıramıyorum. Canan'ı tutmaya çalışıyorum ama nafile . "Canan, bıraksana adamı. " " Asla. Bu portakal önce benden özür dileyecek !" Adamın canı yanıyor olmalı, suratı domates kadar kırmızı. " Kızım, bak canını yakacağım. Bırak saçımı bırak. " " YETERRR! Kesin artık . Çocuk musunuz ? Delirttiniz beni be. " dedi Yavuz Bey. Gerçekten delirmiş gibi bakıyordu sonra bana döndü. Evet bana . " Sizinle biraz konuşabilir miyiz ? Anlaşılan bunu ikimizden başka yapacak kimse yok . " Şimdi de ben derin bir nefes alıyorum. Konuşalım ama konuşmaya değer bir konu olsun bir tanem. Nevresim takımımızın rengi gibi ...

Zehra Koçak, KPSS'ye hazırlanan 26 yaşında genç bir kadındır. Hayatı kütüphane ile ev arasında depar atmakla geçerken bir gün aldığı haberle rutin hayatı bozulacak, eski defterler tekrar açılacaktır. "Bu ilişkiyi bitiren bendim. Şimdi geriye dönüp bakan da neden benim?"

0552... : Bende var senden bir yara. 0552... : Zor ama sen sar bir ara. O bana Kırlangıç dedi ben bana biçtiği altı aylık ömre razı oldum. Siz hiç en olmayacak adama aşık oldunuz mu? Ben oldum. En kötüsüyse o adamın da beni canını istesem verecek kadar çok sevmesiydi. Ben bir adamın kırlangıçıydım, adam ise gökyüzüm. *Yaş Farkı İçerir*

Kardeşime yazıyorum diye düşünürken boksöre yazmak nasıl mı oluyor merak ediyorsanız kitabıma davet ediyorum İlk texting kurgumdur Yazım hataları olan yeri söylerseniz düzeltebilirim

"Adı Lamia." dediğinde parlak yansımalı yelesi olan güzel atına doğru yürüyorduk, el ele. "İnanışa göre mitolojide Lamia, siyah ve kadifemsi bir pelerin giyer. Menekşe rengi gözleriyle çıkar insanın karşısına." "Onun da siyah ve kadife bir pelerini var sanki." diye mırıldandım. "Dışarısı ne kadar soğuk olursa olsun nefesinden o buhar çıkmaz Lamia'nın." diyerek kaldığı yerden devam etti. "Çünkü ölümdür Lamia, nefesi ölüm kokar." Beni nazikçe kolumdan çekti, dudağım bir ata verilen ismin ürkütücü hikayesiyle seğiriyordu. "Buna rağmen tek istediği biraz olsun sıcaklıktır." dedi, "Karşısında bu isteğini yerine getirmeyecek insan sayısı bir elin parmağı kadardır çünkü inci çiçeği kokar her yanı, büyüsüne kapılmamak imkansızdır." Bana ne yapacağımı tahmin etme fırsatı bile tanıma­dan ağılın içine doğru yürümeye devam etti. Yerlerde içi tahıl ve saman dolu, bir sürü çelikten kova duruyordu. "Lamia'nın öpücüğü nefessiz kalmak içindir." dediğinde derin bir nefes alarak tamamladım. "Bu yüzden insan, karşısındaki Lamia bile olsa o öpücüğün tadına varmak için öper onu." dedi ve durdu. "Ölümü göze alır, Lamia'sından vazgeçmeyi alamaz." İlk yayım: 12.02.2016