.

-ნამდვილი ენერგო-ვამპირი ხარ. - ვეუბნები მოჭუტული თვალებით. -შენთვის ეგეც ვიქნები. - მპასუხობს და ცოტა ხანში კისერში მის ტუჩებს ვგრძნობ.

სასჯელია წვალობდეს და არ პატიობდე. არ პატიობდე პირვრლ რიგში საკუთარ თავს და მერე იქ ზემოთ,სადღაც გქონდეს სამდურავი. მის არსებობსას ნატრობდე, რომ შენც იარსებო. ვაი,რომ ის ვეღარ დაბრუნდება,შენ კი აქ ხარ.

პირველად შენში ამღვრეული, განაწყენებული და გაბრაზებული ზღვა დავინახე. დამტოვე ისე,უკან არც მოგიხედავს და მე დავინახე,დავინახე შენი მშვენება. მაპატიე ის სითავხედე,მოშიშვლებული ფეხებიდან მზერა რომ აგაყოლე და კარგა ხანს ვუყურე შენს საჯდომს.

რას ვგრძნობ? ბედნიერებას და სევდას ერთად. აღტაცებასა და შიშს ერად. სიყვარულსა და სიძულვილს ერთად. არაფერსა და ყველაფერს ერთად.

-ვიცეკვოთ?_მეკითხება და ჩემკენ მოიწევს. -რა თქმა უნდა, ყოველთვის!

[-მის ნაცრისფერ თვალებში ჩემს ანარეკლს ვხედავდი. სინდისი და ნამუსი ერთდროულად მჭამდა და მბოჭავდა. დუმილით მელაპარაკებოდა, მაგრამ ვერაფერს ვიგებდი. ერთადერთი რამ ვიცოდი, რამდენად ძლიერიც არ უნდა ყოფილიყო ეს ვნება და რამდენად ფსიქოტრიას აღმწერი, ეს ბიჭი მე არ მეკუთვნოდა. არც მე ვიყავი მისი და ესყველაფერი იმდენად შემაწუხებელი იყო, მინდოდა მომეშორებინა და ამომეძირკვა სხეულიდან მისი შეხება.""] სიდონია მოლოდინაშვილი კვლავ შეხვდება ბიჭს რომელიც მთელი არსებით სძულდა და თინეიჯერობის გამწარებას აბრალებდა. საინტერესოა როგორ განვითარდება მათი ურთერთობა თუ სიდოს გული სხვა ბიჭს ეკუთვნის. 14+

......................................♥︎ - რაზე ჩაფიქრდი? - მათზე ვფიქრობდი, ონისე რამდენი წლისაა? - ოცდაორის. - ესე იგი სულ რაღაც ორი წლითაა ჩემზე უფროსი და შენ რამდენი წლის ხარ? - ოცდაშვიდის. - სერიოზულად? არადა არ გეტყობა რომ ასეთი მოხუცი ხარ, -მხიარულად გადავიკისკისე და ჭიქაზე ვანიშნე რომ შეევსო, ღიმილით გამიქნია თითი ცხვირწინ. - მგონი უკვე საკმარისი დალიე, კიდევ თუ დაამატებ დათვრები და სად გვაქვს ჩემნაირ მოხუცებს თქვენნაირი ახალგაზრდების მოვლის თავი, - დალევა მინდა და დავლევ, შენ კი ნუ მიტრიალებ მაგ შენს ლამაზ თითებს ცხვირწინ, -გამოვაცხადე ომახიანად, კიდევ ერთი ჭიქა დავისხი და დავლიე. - მთვრალი ისეთი საყვარელი ხარ ამის შემდეგ ხშირად უნდა დაგათრო ხოლმე. - ამის შემდეგ ვეღარ დამათრობ. - რატომ? - იმიტომ რომ როცა თბილისში დავბრუნდებით... როცა დავბრუნდებით... -ენა დამება...