Ağabeyinin ölümünün ardındaki gerçeği öğrenmek isteyen Zerda, şehrin en güçlü ve en korkulan Hanoğlu aşiretinin konağına yanaşma olarak sızar. Amacı nettir: ağabeyinin katili olduğuna inandığı adamın gerçeğini ortaya çıkarmak. Çünkü herkesin saygıyla eğildiği, düşmanlarının adını bile fısıldamaya çekindiği Karun Ağa, Zerda'ya göre ağabeyinin ölümünden sorumludur. Ancak konağa adım attığı anda planları altüst olur. Çok geçmeden kendini hiç beklemediği tehlikeli bir oyunun içinde bulur. Karun Ağa'nın kurduğu bu oyunda Zerda'ya düşen rol ise sandığından çok daha ağırdır... Onun eski karısını kendisinde yaşatmak. Fakat bu konak, dışarıdan göründüğünden çok daha karanlık sırlar saklamaktadır. Zerda ve onunla birlikte konağa sızan diğer iki yanaşma gerçeğe ulaşabilecek mi? Yoksa Karun Ağa'nın gölgesi altında, hepsi geri dönüşü olmayan bir günahın ateşine mi sürüklenecek?

''Devran''diye sesizce mırıldandım. Beni duymamış gibi yapıp ikimizi birlikte yatağa uzandırdı. Dudaklarını boynuma götürüp ıslak bir öpücük bırakıverdi. Telaşla kendimi çekmeye çalıştım, üstüme abandı ''Elvan''diyerek bağırdı. ''Yapma Devran ne olur bırak'' Gözleri gözlerimi buldu. Göz bebekleri kaybolmuş saf bir siyahlık vardı. Dudaklarımızın arasındaki mesafeyi sıfıra indirdi. ''Sen benim karımsın Elvan buna alışsan iyi edersin. Bu gece benim kadınım olacaksın'' deyip dudaklarımı kanatırcasına hoyratça öpmeye başladı. (Gelecek bölümden kesit) #BENİMSİN 1 #İSTEMİYORUM 1 #WATTS2020 1

Sevdiğim adamın abisiyle yatmanın verdiği acı. Küçük bir kadının büyük bir adama mahkumluğu. Yaşanmaması gereken geceler feryat eden tenler. Yüzüme batan sakalları kalbime batan cam parçaları gibiydi. Her seviyorum deyişi dahada hançerliyordu bedenimi. Kadını kendine mahkum bırakan bir adam. Kadının tüm hayatını tüm benliğini kendine mahkum bırakan adam.... Kirlenmiş kirletilmiş bir kadın (olumsuz örnek içerebilir....)

"Kimsiniz?" Sanki ben ona hiçbir şey sormamışım gibi mimiksiz ve tepkisiz kalan adam gözlerime, onları delercesine bakarken üşüdüğümü hissetmiştim. Korku yavaş yavaş bedenimi sararken bir adım geri gidip kapıya yaslandım. "Size bir soru sordum." dedim en soğuk olduğunu umduğum sesimle. Dudağının kenarında gördüğüm belli belirsiz hareketlilik beni kendisinden beklenmeyecek kadar heyecanlandırmıştı. Bu varla yok arasındaki dudak kıpırtısı nasıl kalbimi tekletmeyi başardı diye düşünürken dudaklarımı ıslattım. Bir anlığına gözleri dudaklarımı bulduktan sonra bakışları tekrar kahvelerime sabitlendi. Hiçliğin ortasında kaldığımı hissettiğim birkaç saniyenin ardından sesini tekrar duydum, "Şimdi sana, ikincisini kesinlikle seçmek istemeyeceğin iki yolu olan bir anlaşma sunacağım." Anında çatılan kaşlarıma kırpıştırdığım kirpiklerim eşlik etti. Bu adam ne diyordu? Ona doğru iki küçük adım atarak konuşmaya yeltendim, "Beyefendi kimsiniz ve ne diyorsunuz ben hiç-" Söylediklerimin onun umrunda olmadığını belli edercesine sözümü kesti, "Birincisi, senden bir bebek istiyorum. Bana bir bebek vermen gerekiyor. İkincisi ise, bunu farklı yollardan yapacağım diğer alternatif." Her iki yolla da benden istediği bir bebekti. Bir dakika. Bebek mi? ○ Zamanın en kısa parçasına denir lahze, bölünemeyecek kadar küçük olana. Bir lahzede, yaşanabilecek en mükemmel sihir gerçekleşmiş, donuk gözler sıcak dudaklara takılmıştı. Onların hikayesi işte böyle bir sihirle başladı. "Lahzen" isimli bir sihirle. Yalnızlığın keskin kokusuyla sarmalanmış Esila ve ondan bir bebek isteyen Savaş'ın verdiği mücadelenin gölgesi, bir Çınarlı hikayesi. Başlangıç 05.05.2020

Dilini bilmem, kültürlerini bilmem, kimlikteki din aynı ama dinlerini bile bilmem, anlamam, inanmam. Bütün bu gerçekler ışığında bir Arap ülkesinde, mürebbiyecilik oynuyorum çünkü dünyanın buna ihtiyacı var. ** Bu hikaye yalnızca Wattpad'de sergilenmektedir. Başka yerde görürseniz zararlı bir yazılım hedefi olabilirsiniz. Orjinali sadece burada.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Bazı kadınlar töreyi değiştirebilir. Zerya, Dilşad, Reyhan, Besna, Fatma ve niceleri.. Törenin can yaktığı, yıkıp yok ettiği, kanattığı her bir gülün hikayesi. Üzerine kuma getirilen Zerya'nın üç çocuğuyla verdiği yaşam mücadelesini gelin hep beraber okuyalım... 14 Mayıs 2024 #töre 1. 15 Haziran 2024 #gençkızedebiyatı 3.

İhanetin gölgesinde soluklanan bir hikâye.

"Benim karım olmayı hak etmiyorsun! Her gün eve geldiğimde, senin o kekeleyerek konuşmandan bıktım usandım. Anlıyor musun beni?" Öylece ona bakıyordum. Bu zamana kadar benim kekelememe laf söyleyen birçok insan vardı ama beni en çok üzeni bu olmuştu sanırım. Ağlamamak için kendimi sıkmaya başladığımda konuşmaya devam etti. "Hergün sanki bir kusurun yokmuş gibi, beni kekeleyerek karşılamanı istemiyorum. Senin kekelemen, benim sinirlerimi bozuyor. Yavaş konuşarak beni oyalıyorsun!" Kendimi daha fazla tutamayıp, sol gözümden akan yaşa engel olamamıştım... 'Her insanın bir kusuru vardır...' Kitap kapağı tasarımı için @kediciklerinanneciki 'ye teşekkür ederimm...