" - Nie musisz mnie niańczyć. Burknęłam obrażona poprawiając się na łóżku. Adrien westchnął wlepiając wzrok w ekran telewizora gdzie nadal włączona była gra. - Wiem - zerknął na mnie - Ale, czego nie robi się dla takiego dzieciaka jak ty? Nienawidzę go. NIENAWIDZĘ!" Jak rozróżnić miłość od nienawiści? OSTRZEŻENIE ⚠ Opowiadanie może zawierać: ⭐Wulgarne słowa ⭐Sceny erotyczne Czytasz na własną odpowiedzialność.

Krótki, humorystyczny one-shot, w którym dowiecie się, jak to się stało, że Gabryś został striptizerem XD Uwaga, scenki +18 Nie odpowiadam za wszelkie uszczerbki psychiczne :D

Książce należy się korekta, więc systematycznie będę ją poprawiać, ale nie martwicie się, treść nie zostanie zmieniona ;) "Czuł na szyi jej oddech. Przekraczał właśnie pewną granicę, do której nie powinien się nawet zbliżyć. Mimo to, otulił ją ramionami jeszcze mocniej. Wtedy usłyszał szept od którego przeszedł go dreszcz: - Już nie mam nikogo Czarny Kocie." Masz plany na najbliższe dni, tygodnie, miesiące. Żyjesz marzeniami, które chcesz spełniać. Wtedy przychodzi dzień, w którym coś przestaje iść zgodnie z oczekiwaniami, a potem jest już tylko gorzej. Nie rozumiesz co się dzieje. Nie wiesz już komu można ufać. Milion myśli. Walka ze sobą i ze złem, które cię otacza. I ta wierna para zielonych oczu - twoje jedyne oparcie. 29.12.2020 #1 marichat #2 miraculous [Okładka mojego autorstwa. Wszelkie podobieństwa do innych opowiadań, są zupełnie przypadkowe.]

Marinette przestaje podkochiwać się w Adrienie, ale zakochuje się w Czarnym Kocie - idolu paryskich nastolatek. Fiołkowooka dostaje miraculum Biedronki. Jest to szansa na zbliżenie się do Czarnego Kota. Dziewczyna szybko odkrywa, że uczucie do swojego partnera przeszkadza jej w wypełnianiu misji. Postanawia je w sobie zdusić. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że swoim zachowaniem nie krzywdzi tylko siebie, ale i Adriena. (1)

Minęło dziesięć lat od wydarzeń przedstawionych w "Kiedyś będziemy szczęśliwi". Marinette znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Adrien popada w depresję i obsesję związaną z utrzymaniem swoich dzieci w bezpieczeństwie. W akcie desperacji zrzeka się pierścienia. Emma ma już 15 lat. Przeżywa zniknięcie swojej matki oraz to, że została więźniem w domu. Postanawia ukraść szkatułkę z miraculami oraz pierścień Czarnego Kota, by zaznać odrobinę wolności. Z czasem zaczyna słyszeć dziwne głosy. Czy doprowadzą ją do rozwiązania zagadki zniknięcia Marinette?

W lesie nieopodal Paryża dokonano makabrycznego odkrycia: nagie, związane sznurem zwłoki mężczyzny, ułożone w nienaturalnej pozycji, z kocią łapą niedaleko okolic intymnych. Po pewnym czasie dochodzi do kolejnych morderstw w okolicy. Para detektywów - Luka Couffaine i Marinette Dupain zostają oddelegowani w celu odnalezienia i odkrycia tożsamości zabójcy N/N, nazywanego przez ludzi Czarnym Kotem. "Krew była wszędzie, na jego rękach, na jego ubraniach, nawet na jego twarzy. Nie chciał tego, naprawdę nie chciał jej zabić. Ale to zrobiłeś, pomyślał kwaśno, a nawet jeśli przeżyje, nie będzie chciała cię znać. W jego oczach znowu pojawiły się łzy, bo nie wiedział, co by bez niej teraz zrobił." +18????, brutalne sceny/opisy, sceny seksu i słownictwo dla dorosłych. ("*sex allert*" w każdym rozdziale z seksem, a będzie ich sporo) nie biorę odpowiedzialności za osoby niepełnoletnie. brak zezwolenia na kopiowanie podobnych treści. książka jest głównie o la Crim z DRPJ czyli 36. wyobraźmy sobie, że la Crim przenieśli się do 36 rue du bastion (nowszy budynek, nie wiem jak wygląda w środku, dlatego wszystkie opisy wnętrza są tylko moimi wyobrażeniami, wiem tylko, że jest naszpikowany zabezpieczeniami). niektóre (czyli prawie wszystkie) fakty z serialu mogły zostać zmienione, ponieważ po zakończeniu pisania, (pisania, nie publikacji) mam zamiar wydać "La Patte" pod polskim tytułem. na potrzeby książki stosuję polskie prawo karne/postępowanie karne/kodeks karny/prawo koncesji/kodeks cywilny/prawo cywilne/prawo darowizn/ustawę o funkcjonariuszach publicznych itp. (studiuję prawo na 3 roku!), poza prawem aborcyjnym, które we Francji jest inne. książka z wykorzystaniem kilku cytatów z "Lewej Ręki Boga" Paula Hoffmana.

Wszystko się zmieniło. Marinette przestała kochać Adriena. Żywi uczuciem do Kota, lecz boi się mu o tym powiedzieć. Po historii swojej kwami zaczyna sądzić, że miłość Kota do niej jest tylko żartem. Co się stanie gdy Adrien odda swoje miraculum? Jak poradzi sobie Biedronka? Czy Adrien zrozumie swój błąd? Czy będą szczęśliwi? Co się stanie gdy tajemnica ukrywana przez lata wyjdzie na jaw?

[POPRAWIONE] Fanfiction na podstawie serialu: Miraculum: Biedronka i Czarny kot Marinette dostaje wiadomość od nieznajomego. Mimo wątpliwości zaczyna prowadzić z nim ciekawe konwersacje. Czy pozna tożsamość "przyjaciela" ? Czy ich znajomość nie zajdzie za daleko? To się jeszcze okaże. Najwyższe osiągnięcia: (Przed zakończeniem) #834 w kategorii Fanfiction (Po zakończeniu) #371 w kategorii Fanfiction

"Kochać to stracić. Jeśli pokochasz, stracisz wszystko. Miłość jest dla ludzi głupich. Zapamiętaj to, Adrienie." Życie każdego przeciętnego nastolatka to długi spacer po polu minowym. Jednego dnia ktoś złamie ci serce, drugiego los pokaże ci środkowy palec, a trzeciego Chloe Bourgeois podstawi ci nogę na korytarzu. Krótko mówiąc: bycie licealistą nie jest proste. Szczególnie, jeśli po godzinach biegasz w masce po dachach, sprzątasz bałagan po nemezis spod ciemnej gwiazdy i, co najgorsze, znosisz kiepskie żarty kolesia w gumowych uszach. Ladybug potrafi uratować każdego. Każdego, prócz siebie samej. Marinette i Adrien już dawno pogodzili się z niezwykłą rzeczywistością i każdego dnia znikają pod maskami, by kolejny raz ocalić Paryż. Okazuje się, że trudniejsze od uratowania świata jest zdefiniowanie własnych uczuć, które nasilają się coraz bardziej. Z biegiem czasu tajemnice skrywane pod skrzydłami Miasta Miłości wychodzą na światło dzienne. Przeszłość opuszcza Dom Cieni i kawałek po kawałku ujawnia historię, o której Gabriel za wszelką cenę próbował zapomnieć. *** "Twoje opowiadanie jest wspaniałe. Wielokrotnie na przemian płakałam i się śmiałam. Niewiele książek potrafi coś takiego zdziałać." "Ta książka wycisnęła ze mnie tyle łez, że mogłabyś porównać to do deszczu w lasach równikowych." "Jest w tej opowieści coś, co mnie do niej z niesamowitą siłą przyciąga. Nie wiem, czy to cudowne poczucie humoru, czy idealnie oddane uczucia, czy cokolwiek innego, czy wszystko razem." "Traktuje to opowiadanie inaczej niż jakieś randomowe ff w internetach. Jest wyjątkowe i niepowtarzalne - to jego największy minus, bo nie przeżyje takich wrażeń i nie doświadczę tych samych uczuć drugi raz przy żadnym innym... " "Dla mnie to największy skarb na wattpadzie, który każdy musi odkopać."