Όλοι περιμέναμε ότι θα συμβεί κάποια μέρα, ελπίζοντας ότι θα ήμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να μην τη ζήσουμε...Κανείς δεν περίμενε να συμβεί με αυτό τον τρόπο..Να έρθει το τέλος του κόσμου, όπως τον γνωρίζουμε, εξαιτίας της υπερβολικής αλαζονείας του ανθρώπου.. Μία νύχτα στιγμάτησε για πάντα τον πλανήτη μας, οδηγώντας τον στο σκοτάδι.. Πολλά χρόνια μετά την έλευση της "Αποκάλυψης" οι επιζήσαντες προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που εχεί μετατραπεί σε ερείπια..Ανάμεσα σε αυτούς και ένα νεαρό κορίτσι, η Μπέλα, που θα κάνει τα πάντα για να κρατήσει την οικογένεια και τους φίλους της ζωντανούς...

<"Τι έπαθες?" Ρώτησε αφού γύρισε για να με κοιτάξει. "Ποντίκι..." Ψέλλισα τρομακρατημένη και έδειξα το μέρος που ήταν. Εκείνος μόλις με άκουσε άφησε μια ανάσα ανακούφισης και έπειτα άρχισε να χαχανίζει. "Στην εξοχή είμαστε! Λογικό είναι να έχει ποντίκια!" Είπε διασκεδάζοντας την κατάσταση. "Τι εννοείς?Δεν είναι μόνο ένα?" Ρώτησα γουρλώνοντας τα μάτια μου. "Δεν το νομίζω." Απάντησε χωρίς να σταματήσει να χαχανίζει. "Μην φοβάσαι. Δεν πρόκειται να σε σκοτώσουν!" Συνέχισε και τον κοίταξα δολοφονικά. "Δεν τα φοβάμαι! Απλώς τα συχαίνομαι!" Είπα ενώ με κοιτούσε στα μάτια με ένα στραβό χαμόγελο στα ροζουλί χείλι του και έπειτα μίλησε. "Ποντικάκι!" > Η περίληψη είναι στο πρώτο κεφάλαιο Ελπίζω να σας αρέσει!!! *Είναι η δεύτερη ιστορία που γράφω* Started-> 3/7/18