Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.

iso furtuna, tehdit altında olan fadime koçari'yi, ona furtuna soyadını vererek korumaya çalışır. 27.12.2025

Dostunu yakın tut, düşmanını daha yakın. Babasını kaybetmemek için elini Şerif Furtuna'nın kanına bulayan Fadime, kendini bekleyen şeylerden habersizdi. "Sen akıllı bir kızsın, Fadime. Senin yüzünden tekrar alevlenen bu kan davasında babanı veya abini kaybetmemek için ne yapman gerektiğini biliyorsun, değil mi?" İmzalar atıldı, kader baştan çizildi. Dosta uzak düşülüp düşmanın inine girildi. 🌑🍪🌑🍪🌑🍪🌑🍪 🌑🍪🌑🍪