Alev Sönmez, 21 yaşındaki bir ilkokul öğretmenidir. Kuzenleriyle eğlenirken gelen can sıkıntısıyla tanımadığı bir adama yazar. Kuzenleri gittikten sonra engellemeyi planladığı adamı, içinden gelen sesten dolayı engelleyemez. Hatta yazmaya devam eder. Bu adam 31 yaşındaki Komutan Erdem Öztürk'tür. Erdem Öztürk'ten dolayı İzmir'den ayrılmak zorunda kalır. Peki neden? -🩶- ~ Dereceli Etiketlerimiz ~ - Altay #1 ~ 01/02/24 • 🏆 - Beklenmedikson #1 ~ 18/02/24 • 🏆 - Mevsim #1 ~ 14/02/24 • 🏆 - Alev #1 ~ 16/02/24 • 🏆 - Asker #1 ~ 17/02/24 • 🏆 - Komutan #1 ~ 17/02/24 • 🏆 - Romantizm #1 ~ 20/02/24 • 🏆 - Texting #1 ~ 20/02/24 • 🏆 - Hakkari #1 ~ 20/02/24 • 🏆 - Romantik #1 ~ 28/02/24 • 🏆 - Ela #1 ~ 28/02/24 • 🏆 - Yazışma #1 ~ 04/03/24 • 🏆 - Arkadaşlık #1 ~ 14/03/24 • 🏆 - Alya #1 ~ 25/04/24 • 🏆 - Aşk #2 ~ 25/02/24 • 🏆 - Erdem #2 ~ 15/01/24 • 🏆 - Gençkurgu #2 ~ 04/03/24 • 🏆 - Yarıtexting #2 ~ 14/03/24 • 🏆 - Texting #3 ~ 18/02/24 • 🏆 - Aşküçgeni #6 ~ 20/02/24 • 🏆 - Görev #8 ~ 04/03/24 • 🏆

Barış Alper Yılmazff * " Kim o?" " Benim desem tanıyacak mısınız?" Gelen yabancı erkek sesiyle istemsizce tedirgin oluyordum. " Kimsiniz?" " Açarsanız, söyleyeceğim." " Belki hırsızsınız? Belki sapıksınız? Kapıyı açınca beni bayıltıp kötü kötü şeyler yapacaksınız?" "Hanımefendi bunları yapacak olsam kapıyı niye çalayım? Allah rızası için tamam açmayın ama Eğer biraz daha ses yaparsanız, kapıyı az sonra polislere açacaksınız, söylemedi demeyin. " Kaşlarım çatılırken hemen kilidi açtım karşımda ki tanıdık olmayan Simaya göz gezdirdim. " Ne polisi pardon?" Çatık kaşları ve değişik alnına düşmüş saçlarıyla sinirli gözüküyordu, ama benim kadar olamazdı elbette. " Niye açtınız kapıyı? Belki hırsızım belki sapığım?" * Kapak: @icemrs 🤍 09.02.2022 #Aşk/ 1. 09.02.2022 # BarışAlperYilmaz/ 1. 12.02.2022 #Sevgi/ 1. 12.02.2022 #Genc kız edebiyatı/1. 12.02.2022 # Futbol/ 1. 23.02.2022 #Genç Kurgu/ 2. 25.02.2022 #Genel Kurgu/ 1.

"Bu bir Milat, Kıyamet." *** "Tatlı dile, güler yüze Doyulur mu, doyulur mu?" Sesli kahkahalar eşliğinde Neşet Babaya eşlik ediyordum, rakı bardağını kafama diktim ardından gözlerim karşı masaya kaydı. Dirseklerimi masaya yasladım, elimdeki rakı bardağını masaya indirdim usulca. Geldiğimden beri bakışları bakışlarımdan ayrılmayan adama gülümsedim nazlı nazlı. Daha sakin ve yumuşak ve sessiz çıkmaya başladı sesim, "Aşkınan bakışan göze Doyulur mu, doyulur mu?" Kollarını göğsünde bağlamış, bal gözlerin sahibi bana cürretkar bakışlarla bakmaya devam etti, bir ara dudağının köşesi kıvrılır gibi oldu yanımda oturan insanlar umurunda değildi o kendinden emindi. Geceyi onun kollarında bitireceğimden emindi. *** Hikaye tamamen kurgudur. Gerçek olay ve kişilerle alakası yoktur.

Hava Harp Okuluna pilot olma hayali ile giren Dünya, okul hayatını zehir eden binbaşısı Metehan Çelik yüzünden pilotluk hayaline veda eder. Uçaklardan koparmadığı için uçak teknisyeni olur ve askeriyeden ayrılır. Yeni hayatını kabullenir, işini düzene sokar. Mutludur. Ta ki Metehan Kaptan bir anda çalıştığı şirkette kaptan pilot olana ve ona tekrar eziyet etmeye başlayana kadar. "Sana aşığım diyorum." "Güldürmeyin beni, siz kimseyi sevemezsiniz kaptanım." "Sana hep aşıktım ben Dünya. Seni ilk gördüğümde... ölüyorum sandım. Kalbim durdu, kurşun yemiş gibi oldum. Ama ben askerime yan gözle bakamazdım. Küçüktün, savunmasızdın. Benim aşkım sana ancak zarar verirdi."

Gün Güzeli. Sabahın ışıklarıyla doğan güzellik, Efsun Tanseli. * "Bugünün tarihi yok. Bugün 4 Mart. Durun lütfen bu öylesine bir tarih değil, bugün ölüm demek, bugün kayıp demek. 4 Mart. Kayıp ve ölüm. Afra ve Efsun demek." Öylesine değildi bu konuşmalar yazılmalıydı tarihte kalmalı unutulmamalıydı. 20 yıl. Onca yıl. Kayıplar. "Efsun Tanseli, hayır. Berfu Ergün. Çizin altını, Efsun değil artık Berfu. Karalayın Tanseli'yi yazın üstüne Ergün. Yok edin Efsun Tanseli'yi, ben Berfu Ergün." *

TAMAMLANMIŞTIR. Defne: En azından rüyalarımda sevsen beni?

Çiçekler açtı. Çiçekler soldu. Benim çiçeklerim Ateş. Bizim çiçeklerimiz.. Günler gecelere kavuştu defalarca. Haftalar aylara, aylar yıllara.. Sensiz yıllara.. Ütopyanda sabahladığım, bol yağmurlu yıllara.. Nice bizsiz yıllara.. ... Sen yağmurdun, bense sana doymak bilmeyen arsız bir toprak. Gülümsemem sendin. Özgürlüğüm ve aynı zamanda esaretim.. Ben sende tutuklu kaldım Ateş. Ve Sezen'in de dediği gibi; kendi hayatımdan çaldım..

🇹🇷 ⚔️ Irak diyarların puslu dağlarını muhafaza eden bir neferdi o... Bileği çelikten, yüreği demirden vatan üstüne bir miğferdi... Tuğrul bakışıyla yüreklere odlar saçan bir yiğitti o... Okyanuslarda kulaç atsan, kızgın çöller dolaşsan da ulaşılamayan bir yürekti... O gayrı yârdı bana... Kirpiklerini gönlüme mızrak gibi saplayan,, canıma düşman Şehriyâr'dı... Ben ise yaktığı çöllerde cayır cayır kavrulup, binbir gece sürecek bir masalı anlatan Şehrazat... ⚔️ Şehrazat & Göktürk ❤️ ✨Pek yakında ✨

"Ben, kalbinde yaşayabileceğim birini hayatımda isterdim," dedim ve yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Peki sen, sen nasıl birini isterdin hayatında?" Yeşillerini denize çevirdi, iç çekti. Sabırla bekledim dudaklarından dökülecek olan cümleleri. Uzun uzun baktı denize. Sabrımı sınamak istercesine uzun baktı hem de ve sonunda yeniden bana dönebildi. "Hiç kimseyi," dedi kendinden emin bir şekilde, afalladım. "Neden?" Sordum, kadehinde kalan şarabını bir kerede içti. Boşalan kadehe odakladı bakışlarını. Uzun uzun düşündü. Gözünün ucuyla bana baktığında yüz ifadesi düzdü ama gözlerini yine saklayamamıştı. Gözlerinden anlaşılıyordu kederli olduğu. "Çünkü ben kimseyi kalbimde yaşatamam," dedi, bu cümlenin ağırlığı altında ezilirken acıyla yutkundu ve ekledi. "Benim kalbimde bana bile yaşam yokken, hiç kimseye olamaz."

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...