Tatlı ama Çılgın ○○○ Bu bir grup çılgın gencin tatlı hikâyesidir! Bir yanda dört çocukluk arkadaşı bir yanda beş lise arkadaşı... Bu iki arkadaş grubu iki ayrı dünyaların insanı olabilir, bazıları çok çılgın olabilir, bazılarının yaşları denk gelmeyebilir, aralarında uçurumlar olabilir ya da çok farklı huylara sahip gençler olabilirler; fakat tüm bu ihtimaller onları düşman olmaya değil dost olmayı itti. Onlar apayrı dünyalara sahip gençler olsalar bile hayatın tatlı ama çılgın yanlarını yaşayarak keşfediyorlar. Onların oluşturduğu bu farklı arkadaş grubunda hayatın tatlı ama çılgın yanlarını keşfetmeye var mısınız? Onları bu macerada yalnız bırakmayın. ○○○ • KESİT • "Marin çocukluğun hakkında hiçbir şey bilmiyorum. Yani, arkadaşların var evet ama bana kendini hiç anlatmadın. Nasıl bir çocuktun çok merak ediyorum doğrusu," dedi merakla. Çocukluğumdan mevzu açılınca gözlerim ışıldıyordu ama babam vardı orada. Öyle kolay kolay ağzıma alamıyordum o günleri. Büyüsü bozulmasın, herkes annemin sebep olduklarını bilmesin diye. Geçmişe daldım sadece bir anlığına ama şimdiye dönmem zor olmadı. Sadece özledim. Mavi Kent'imi özledim, evimi özledim... "Kime sorsan tatlı ama çılgındı derler. Öyle bir çocukmuşum Akina. Tatlı ama çılgın... Boş ver, geride kaldı her şey. Hadi duş alıp kliniğe gidelim ve biricik doktoruma sürpriz yapalım. Sonra da ben işime gideyim," ○○○ Yazım Tarihi: 1 Aralık 2020 Bitiş Tarihi: 2 Ağustos 2021

Silinen Anıları tek hatırlayan eğer sadece deli gibi atan kalbiniz ise en çok yarayı da kalbiniz alacak. Elleri ceplerinde, gece karası gözlerini etrafta gezindirip en son gözlerimde durdu. "Ee bu boş evde mi yaşıyorduk biz?" Her bir eşyasını özenle seçtiğimiz her bir noktasında hatıralarımızın olduğu boş eve umutsuzca baktım. "İnanması güç belki imkansız ama bu ev bizim evimiz duvarlarını beraber boyadık mobilyalarını beraber seçtik bak şu duvar anı duvarımızdı bizim resimlerimiz vardı,her gittiğimiz yerde fotoğraf çekinir buraya asardık. " Akmakta olan göz yaşlarımı elimin tersiyle sildim. Onun iri elinden tuttum ve salondaki boydan camın önüne getirdim. Saatlerce gözlerimi ayırmadan onu izlediğim en güzel zamanlarımızın geçtiği ama onun belki de bir daha hatırlayamayacağı evimizin en güzel köşesindeydik. Ben onun hatıralarına sığınırken o beni aklından silmişti. Aklında tek kalan şey ikizi Egenin katili olmamdı.

Bir diktatör... Kalbinde ne bir acıma, ne de bir merhamet duygusu. İstediklerini elde edene kadar durmuyor. Küçük, büyük fark etmeksizin katlediyor. Ancak atladığı bir şey var. Oğlu... Bedeli ne olursa olsun bu düzeni değiştirecek. Zamanla nefreti ana duygusu haline gelecek ve hiç durmadan savaşacak. Yeri gelecek sendeleyecek, yeri gelecek tüm felaketi kendisi yaratacak. Babasına indirdiği her darbede aklına öldürülmüş annesi gelecek. Annesinin soğuk ellerini hissedecek. Ardından sevdiklerinin intikamı için ölümü göze almış bir ordu oluşacak. Aklı, kalbi ve içgüdüleri arasında sıkışıp kalsalar bile tek bir kazanın olacağı bu savaş çoktan başlamış olacak. Sevdiklerinin intikamını almak için düşmana bedellerin en büyüğü ödetilecek ve sonunda bir galibiyet yatıyor olacak. Biz sevdiklerimiz için pes etmeden savaştık. Peki ya siz? Sevdiğiniz insanlar için ölümü göze alacak mısınız?