••Final oldu, tamamlandı. Seri, üç ana kitaptan oluşuyor ve 2026 yılında düzenlenmiş versiyonuyla raflarda olması planlanıyor. Wattpad'de bulunan bölümler düzenlenmemiş haline aittir. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

20 yaşında töre yüzünden 27 yaşındaki ağaya gelin giden bir kızın hikayesi. KAPAK RESMİ PİNTERESTTEN ALINMIŞTIR !KİTAP DÜZENLENİP TEKRAR YÜKLENMİŞ BAZI KISIMLARI DEĞİŞTİRİLMİŞTİR!

Spiritüel --> 2 Bir kız düşünün, aşık bir kız. Çocukluk arkadaşına aşık olmuş bir kız. Kendisi için hayırsız olacak bir insana aşık olmuş bir kız. Bir adam düşünün acı çekmiş. Tüm olumsuzluklara rağmen İslam'a sarılmış. Başkasına aşık olan kıza gönül koymuş. Bir adam daha var ki, kendi köşesine çekilmiş. Kimseye derdini anlatmamış ama aşkıyla kavrulmuş. Aşkına kavuşamamakla kavrulmuş. Aşkını beklerken kavrulmuş. Üç insanın hikayesi bu. Kim mutlu olacak bu hikayede? Kim hayallerine kavuşacak? Kim üzülecek? Haydi bakalım, neler olacak.. * Şiddet, küfür ve olumsuz ögeler içerebilir.

Hayatımızda hiç ummadığımız anda kötü şeyler yaşadığımız gibi iyi şeyler de yaşıyabiliyoruz. Bu zorlu yolculukta bizi ayakta tutan şey: sabırdır. *** Nefesim kesiliyordu sanki. Bana karşı her adım atışında kilitlenip kalmam da cabasıydı. Kendime gelmem lazımdı yoksa hiç iyi şeyler olmayacaktı. Yüzünde mest olmuş ifadesi her adım atışında gece lambasında daha da belirginleşiyordu ve korkuyordum. Bir anda içime kaçan ve zar zor benim duyduğum sesimle "Yaklaşma!" diyebilmiştim. Hiçbir etki yaratmadığı aşikardı. Her adım atışında ölüyordum ama onun umrunda bile değildi. Dibime kadar geldiğinde "Madem Baran denen şerefsiz casusluk etmen için seni bana yolladı, dolu tabağı dolu olarak göndermek olmaz." Diyen sözleri odanın duvarlarına çarpıp kulağımı delip geçmişti. ***

Arkadaşı tarafından para için ihanete uğrayan bir kızzın adama mahküm edilmesi ön izleme : 3.bölüm Helin ben çok özür dilerim pişman oldum gerçektenn . - neden bahsediyosun simge . dedim sinirlice - şaka falanmı ben anlamıyorum bayıltılıp neden tanımadığım bi yerde uayndığımı . dedim bağırarak - o seni almak istedi . dedi o an annemin de daha almadımı seni demesi geldi - kim dedim , ve o an elimden telefon çekildi ve duvara atıldı , ani refklesle kendimi koruma altına alıp geri çekildim. gözümün önünde telefon parçalara ayrılmıştı, biraz daha uzaklaşıp ellerimi yüzümden çektim ve kim olduğuna baktım . karşımda yine tanımadığım bi adam vardı benden 4-5 yaş büüyk duruyordu. - sen sen kimsin . dedim , yüzüme bakıp gözlerini kapattı ve 1-2 saniye öyle bekledi . gözlerini açtığında ateş saçan gözler beklemiyordum . kolumdan hızlıca tutup beni sürüklemeye başladı . geldiğim merdivenlersen sürüklerken kitlenmiştim , kendime gelip kolumu kendime doğru çekiştirdim ..

Babasının aramasıyla İstanbul'dan Mardin'e geri dönen Leyla,hiç ummadığı şeylerle karşı karşıya kalır.

Tevâfuk: Birbirine denk gelme, latifâne (hoş, zarif) bir şekilde uyum içinde olma. ===== Henüz 21 yaşındayken -sözüm ona- töre kanunları yüzünden evlendirilmeye mecbur bırakılan ve küçük bir yardımla Gaziantep'ten İstanbul'a kaçan Yaren Başaran. Üniversitesinin son senesine yeni başlayan ve oturduğu evden çıkmak zorunda kalan Ayşin Çiçek. İki kızın yolları bir mahallede tesadüfen kesişirse ve minik bir yalanla bu yola devam etmek zorunda kalırlarsa... Sizce neler yaşanır?

~Tamamlandı~ İnsan yaşadığı zorlukları bahane edip yazısındaki kaderin enaniyetine sığınmaktan hep kaçar. Hep daha iyisi olsun hep düşlediği hayat kendisinin yazgısı olsun ister. En çokta kabullenmeyi bilemez. Ben hep düşlediğim hayatın ötesini istemiştim, hep daha iyisi olsun isterken kabullendiklerimin ötesine gidememiştim. Kader denen o lütfu göz ardı etmiştim. Bu beni büyük ustalıkla ummadığım anda yakalamıştı. Diken sandığım şerrin ucundaki gülü hesap edememiştim. Nefret ettiğim adamın imtihanıydı beni bu kaderin ucundaki gülün bir gün solacağını sanmam. Yanılmıştım! Diken diye hesapladığım adam bana gül sunmuştu hep. Tutarsam kanardı bilirdim lakin onun bendeki teslimiyetiydi dikenlerin zarar vermeyişi. Ben ondan kaçarken aslında ona koşmuştum. Şer sandıklarım lütuftu, bunu ben bilememiştim. Senden nefret ediyorum dediğim adamı nefretimle beslemiştim, hislerim ise onun bana sunduğu papatyalarla gül budak olmuştu. Bilememiş, kaçtığım yerde hep düşmüştüm. Söylediği tek söz; düştüğün zaman elini hep ben tutacağım. Orada başlayan sözle aslında elini tutan hep ben olmuştum. Ben Zeynep. Daha küçücükken boynuma asılmış kolyenin kıyametçisi. Artık benim bir sırrım var. Bunu ben değil o kolyenin sahibi biliyor.

"Tozlu rafların arasında unutulmuş kitapların satırlarında geçen kelimelere aşığım ben. O kelimelerin masumiyetine aşığım; hissettirdiklerine aşığım. Sıradan bir adamı şair yapan, aşık yapan kelimelere aşığım. O kadar.." Bütün sınıf şaşkınlıkla bana bakarken öğretmenin gösterdiği yere doğru ilerledim. Tam sırama oturacakken yan taraftaki sıradan bir ses geldi; "Bakalım onlar da sana aşık mı?" ...