Зарим баримт мэдээлэл нь худлаа болохыг мэдэгдэе! Бас миний зохиол дээр гарж байгаа шүлэг болон ишлэлүүдийн заримыг би өөрөө зохиодоггүй бөгөөд олон хүнд хүрээсээ гэсэндээ зохиолдоо оруулдаг байгаа.

"Манай сургуульд хэр удаан байх юм дээ?" хэмээн сурагчдын зөвлөлийн дарга гэх өнөөх хөвгүүн асуусаар над руу одоо л нэг юм өнгийн харахад нь би зуршил болсон ёсоороо түүнийг сонжиж амжив. ... Түмпэн тавьж байгаад тойруулаад хайчилчихсан уу гэмээр бөв бөөрөнхий хэлбэргүй зассан үсээ үхрээр долоолгосон юм шиг л гөлчийтөл самнаж, өөрийнхөө царайнд тохирохооргүй томоо дөрвөлжин шил зүүсэн тэр үнэхээр л номын цагаан солиот шиг харагдаж байлаа. "Өнөөдрийг үл тооцвол 69 хоног байна даа" гэж их сээтэн хаясан байртай хэлээд хөлөө дээш ачин суухад тэр толгой дохисоор эргээд л компьютер луугаа шагайх нь тэр. ...Сонирхолтой л юм..

Түүнийг харахдаа намайг яг л оршоогүй байсан мэт ертөнцийг умартан мишээх чи. Зөөлөн үнэртэй чиний бэлдсэн тэр латтег дахиж уруулдаа хүргэхгүйгээр долоон сарыг ажиггүй давсан би. Хэдийн амьдралаасаа арчсан нэгний талаарх ямар нэгэн дурсамжаа маш жижигхэн зүйлээс дахин олж мэдрэх хуучны танил аяс. Тийм ээ, бид бүр мөсөн дуусчихсан. ꧁ 𝓣𝓸 𝓶𝔂 𝓫𝓮𝓵𝓸𝓿𝓮𝓭 𝓙𝓲𝓼𝓻𝓲𝓷𝓪. ꧂ Do not copy, cut or translate. Credits to @yonusco 2021.

Хүн өөрийнхөө амьдралыг л мэддэг. Бид бусдын амьдралаар хэзээ ч амьдарч үзээгүй үзэх ч үгүй. Тиймээс харснаараа бүү дүгнэ. Би 16 настайдаа ээж болсон.,Тэгээд юу гэж? Энэ миний л сонголт... ~•°•~ Гол дүр: Сэүн

Жонгүг Хэрим хоёр гэрлээд 3жилийг ардаа үджээ. Гэвч тэр хоёрын хайр өмнөх шигээ халуун бас дулаан байхаа больсон байгааг хэн хэн нь анзаарч эхэлнэ. Ажил ажил хэмээн зүтгэдэг хоёр хосоос төрсөн хүү болох 7сартай хүү Анжун хүйтэн хөндий харилцаатай аав ээжтэйгээ биш асрагч үйлчлэгчтэй ихэнх цагийг өнгөрөөдөг байлаа. Салах дээрээ тулах үед тэр хоёр гэрлэлтээ авч үлдэх болов уу аль эсвэл хэзээ ч байгаагүй мэтээр мартах болов уу?

Миний хайртыг олоод ирээрэй. Нэрийг нь ч мэдэхгүй миний хайртай тэр бүсгүйг чи минь нэг л өдөр тольны тусгалаас олно оо.

Түүхийн гол дүр би биш байгаадаа баярлах хачин мэдрэмж надад төрлөө. Энэ түүх миний биш, тэдний түүх. Гэхдээ үнэндээ зүгээр л бидний хүүхэд насаа үдэж том болсон тухай түүх байлаа.

Олон хүнтэй харгис ертөнцөд чи гав ганцаар үлдэхэд... Дахиж эвдэх зүйл үгүй, засах шалтгаан байхгүй үед... Чи яг л өөр шигээ амьдралынхаа хэлтэрхийнүүд дээр оршин тогтнож буй хүмүүстэй уулзах болно. 🖇 Story by - 𝙇𝙤𝙫𝙚𝙩𝙨1 🖇 🖇𝒞𝑜𝓋𝑒𝓇 𝒷𝓎 @Suzufectper🖇 Translated by 🦋 𝘼𝙡𝙡 𝙘𝙧𝙚𝙙𝙞𝙩 𝙜𝙤𝙚𝙨 𝙩𝙤 𝙞𝙩𝙨 𝙧𝙚𝙨𝙥𝙚𝙘𝙩𝙞𝙫𝙚 𝙤𝙬𝙣𝙚𝙧𝙨. Зохиогчийн зөвшөөрөлтэй орчуулж байгаа болно.

"Түүнийг үнсэхийг чинь чимээгүйхэн ширтсээр дотроо мянга мянган удаа үхсээр сууна, хайрт минь."

Тэр бороо орох бүрт тэнгэрт түгэх мянган оддын үнэрийг газарт шингээн, сансарт тэнүүчлэх түмэн солирын хэлтэрхийтэй айдсыг минь үргээн ирдэг байв.