Geçmiş ve geleceğin karanlığı arasında, kibrit çöpüyle aydınlanmış bir hikaye Avcı. Sırların, alınacak intikamların ve her şeye rağmen hayat bulmuş bir aşkın yaşandığı, imkansızlıklarla dolu bir hikaye. Haberdar olmadığı kirli geçmişinin bedellerini ödeyen masum kız değil bir tek acı çeken. Geçmişin intikamı için geleceği verdiği sözlerle yakan bir gencin; bu oyunda temizlenmeyi bekleyen ve ölümün istediği ruhların acı çektiği bir hikaye. Kabuslara sığınmış, özlem duyulan huzurun hikayesi. Bu hikaye, her zerresiyle can yakan Avcı'nın hikayesi. Umutların, kırgınlıkların ve vazgeçmişliklerin keskin kıymıkları benliklerinde en derin yaraları açarken, tüm olumsuzluklara rağmen savaşmayı bırakmayanların hikayesi. Ta ki kendi finallerini yazana dek. Kimi ölü kalplerde, kimi ölü bedenlerde... •●• •İlk yayım tarihi 9Ağustos2014• •●•

Işıl:bırak beni pislik şey Arda: cezanı çekmeden olmaz sana demiştim sen kaşındın Ben tam söze devam edecektim ki gözlerim karardı başım dönmeye başladı orada gözlerimi kapatıp bayıldım gözlerimi açtığımda arada bana bakıyordu üstümü bir kova su döktü ben hoplayarak uyandım Işıl: noluyo ya Arda: bir şey yok birazdan olacak İçimi korku tamamen sarmıştı ne yapacağımı bilemiyordum gözyaşlarıma boğularak Işıl: bırak beni arda Arda: bize yanlış yapmadan önce düşünecektin kızım Tam söze girecektim ki başıma sert bir cisimle darbe alarak orada bayıldım

Bir tarafta siyahlar bir tarafta beyzlar Araf ve eflinin Mert ve ayçinin Aşkı Kıskançlıklarla kavgalarla nefretlerle dolu bir aşk Eflinin herketleri arafın dikkatini çeker ve kavgalar nefretler hakaretler ve daha fazlası ama bunların hepsi sadece eflin ve arafın aşklarının başlangıcıdır Siyahla beyaz düşman derler ama siyah en çok beyaza beyazda en çok siyah yakışır Ama en önemliside siyah beyaza beyaz da siyaha aşıktır

Bahçeden içeri girerken arkamdan gelen ayak sesleri ile arkamı döndüm. Gökhan ve Meriç arkamdan geliyordu . Bahçe kapısından içeri girdiğimde gördüğüm manzara karşısında şok oldum. Berke Kağan ve Emir bir çocuğu acımasızca dövüyorlardı. Çocuğun yüzü kanlar içindeydi. Etrafta kimse yoktu beni görmelerinden korktuğum için adımlarımı hızlandırdım ve o tarafa bakmadan yürüdüm. Çocuğun acı dolu bağırma sesi ile adımlarım daha da hızlandı okulun içine girene kadar adımlarımı aynı tempoda tutum. Sınıfıma girdim ve boş bir yer aradım arka. Sıra boştu ben de oraya oturdum. Bahçede gördüklerim aklıma geldi. Çocuğun yüzü ve bağırması aklımdan çıkmıyordu. Aynı sahne kafamda tekrar tekrar canlandı. Birinin yanıma geldiğini fark edince bu düşüncelerden sıyrıldım ve gelen kıza baktım. Oldukça güzeldi. Benim saçlarımın aksine onunkiler kısaydı ama ona çok yakışmıştı iyice yanıma yaklaşınca yeşil gözlerinin benimkilerden sadece bir kaç ton açık olduğunu fark ettim . Sicak bir sesle "Yanın boşsa oturabilir miyim ?" O an yanımdaki masaya attığım çantamı aldım ve sesimi sıcak tutarak "Evet boş, oturabilirsin " dedim . Kız gülümseyerek oturdu. "Merhaba ben Nazlı." Ne tatlı kızdı bu böyle diye içimde geçirmeden edemedim ."Merhaba ben de Helin." Sesimi sıcak tutmaya özen göstermiştim.