Ewa po odkryciu zdrady ukochanego i najbliższej przyjaciółki ucieka nad morze. Chce ukoić cierpienie a jednocześnie nie jest w stanie stawić czoła dwóm, jak dotąd myślała, najbardziej zaufanym osobom. Na plaży spotyka kogoś, kto jest jeszcze bardziej nieszczęśliwy niż ona. Czy wspólne przeżycia połączą tych dwoje? A jeśli tak, to czy na długo? Opowiadanie to przyszło mi do głowy, gdy korzystałam z pogodnego, ciepłego dnia i wybrałam się do parku. Patrzyłam na spadające kasztany, a w głowie snuła mi się wizja, którą przekułam w niniejszą historię.

Setki lat temu ludzie zawarli przymierze ze zwierzętami, obdarzonymi magicznymi mocami, co miało podkreślić ich więź ze światem natury. Od tamtej pory każdy mieszkaniec królestwa Erindale po ukończeniu siedemnastego roku życia wybiera zwierzęcego patrona, który daje mu moc przemiany w określone zwierzę, jak i korzystanie z jego umiejętności. Nie inaczej stało się z Amelią, która ku swojemu zaskoczeniu otrzymuje moc jednego z najpotężniejszych stworzeń na świecie. Tym bardziej zaskakujące, jako że dziewczyna ani nie jest szlachetnie urodzona, ani nie wykazuje się totalnie żadnymi predyspozycjami bojowymi. Mimo tego zostaje przyjęta do bardzo prestiżowej Gildii Wojowników, aby przejść tam niezwykle wymagające szkolenie. Dla nieśmiałej Amelii jest to prawdziwy test życia, choć pobyt w gildii obfituje w wiele niezwykłych przeżyć. Poszukując swojej prawdziwej drogi, w końcu przekonuje się, czym jest prawdziwa odwaga...

W życiu Arisa wszystko stoi na głowie. Nie ma bogactw ani wpływów, chociaż urodził się księciem. Nie liczy na dożycie sędziwego wieku, chociaż urodził się elfem. Żeby przetrwać w powojennej Adalenii, musi znaleźć swoje miejsce wśród rodaków, którzy nie zamierzają obdarzać go przywilejami. W dodatku książę ma ambiwalentny stosunek do władzy, niewyparzony język, skłonność do wszczynania awantur i szwankujący instynkt samozachowawczy. Elfy z Adalenii żyją na ruinach własnego królestwa. Brutalnie wyrzucone z głównego nurtu historii, niczym rozbitkowie próbują przeżyć w jednym z najbardziej niegościnnych miejsc na kontynencie. To jednak nie natura okazuje się dla nich największym zagrożeniem. Czy w obliczu nadciągającej zagłady ideały mają sens? Jak odzyskać utracone zaufanie? Panować nad naturą, czy się z nią jednoczyć? Gdzie leży granica między koniecznością, a okrucieństwem? Jak pokonać własny mrok - i czy w ogóle warto? Historia ma miejsce przed wydarzeniami opisywanymi w sadze "Safinitowe ścieżki", ale można czytać ją oddzielnie. EDIT: Tekst zdobył tytuł najlepszej książki z kategorii fantasy w konkursie Złote Sowy Wattpada!

Jagoda nawet w najśmielszych snach nie przewidywała, że spokojna wycieczka górskim szlakiem zmieni się w walkę o przetrwanie. Przyjdzie jej stawić czoła wyzwaniom, z którymi dotychczas miała do czynienia jedynie w książkach fantasy. Wrzucona w zupełnie nową, przepełnioną magią rzeczywistość, przekona się, że bliscy skrywali przed nią wiele tajemnic, w tym prawdę o niej samej. Czy odnajdzie się w nowej roli? Poradzi sobie w obcym świecie, który każą nazywać jej "domem"? A może ulegnie przeznaczeniu? *** Obecna okładka (6.08.2024) została zaprojektowana przez @idylliczna 🖤♥️ Za co ogromnie dziękuję TW: Drodzy czytelnicy, pragnę zaznaczyć, że książka zawiera elementy przemocy i zbliżeń miłosnych, które mogą być nieodpowiednie dla osób w młodym wieku.

Isabelle Kelly przez pięć lat studiowała, by stać się uzdrowicielką. Niestety jej marzenia legły w gruzach, gdy dostała się na listę rezerwową. Oznacza to, że nie wyjedzie do przepełnionego magią Eridu. Jednak jeden telefon, wywraca jej świat do góry nogami. Po drugiej stronie bariery Finn Silverblade otrzymał kolejne niebezpieczne zadanie, które brzmi: odszukać wywernę. Przez tysiące lat te magiczne stworzenia śniły zaklęte w kamień przez samą boginię. Jednak teraz jedna bestia przebudziła się, co może negatywnie wpłynąć na sytuację polityczną Eridu. Rodzina królewska szykuje się na nadchodzące kłopoty, które mogą zakłócić przebieg balu i koronacji Joshuy. Czy Finn odnajdzie mityczne stworzenie i rozwiąże zagadkę, zanim będzie za późno? Czy Isabelle spełni swoje marzenia, czy może jednak zostanie brutalnie wrzucona w świat spisków i zdrad? Czy główni bohaterowie znajdą jeszcze czas na miłość, gdy tajemniczy zdrajca będzie bezwzględnie parł naprzód? Grupa docelowa 16+ Dla fanów: Zwiadowców, Szeptuchy, Szklanego tronu, Nibynocy, Wiedźmina Uwaga! W książce pojawiają się: brutalne opisy walk, przemoc krew, opis tonięcia Książka przeznaczona dla czytelników 16+ (wg. klasyfikacji PEGI)

Acheron -- jedna z pięciu rzek Hadesu, zwana rzeką smutku. Maksymilian Lewicki to prawa ręka diabła. Przyjaciel piekieł, tak o nim mówią. Jest adwokatem w sprawach karnych, współwłaścicielem dobrze prosperującej kancelarii prawniczej. Jego znajomi w połowie stoją po stronie prawa, a w połowie uciekają przed swoją brudną przeszłością. On zawsze stoi gdzieś pomiędzy. Ludzie myślą, że jest zmanierowany i przemawiają przez niego pieniądze i duma... ale istnieje jedna osoba, która zna go całego. I choćby nie wiem jak Maks próbował się chować, przed tymi oczami nie ma drogi ucieczki. Gdy Luiza Gwiazdowska zaczynała pracę w kancelarii Maksymiliana, sądziła, że będzie on po prostu wybrednym, nieco nadętym przełożonym. Szybko jednak dostrzegła, że jego arogancki sposób bycia to tylko przykrywka dla tych wszystkich wieczorów, kiedy Maks rozpada się na kawałki. Luiza widzi więcej. Choć rozum podpowiada, by uciekać od niego jak najdalej, ona nie potrafi -- boi się, że jeśli on nikogo do siebie nie dopuści, kiedyś nie pozbiera już swoich kawałków z powrotem. Luiza za szybko się przywiązuje. Za mocno adaptuje. Zbyt często sięga po coś, co nie ma prawa być jej. Życie Maksa jest idealnie zaplanowane, ale on sam nie pamięta już, jak to jest żyć bez bólu. Oboje potrafią wiele od siebie dać. Żadne z nich nie potrafi przyjmować. Ale czasami nie trzeba umieć -- wystarczy tylko chcieć. III tom serii "Synowie Chaosu"

Dola jest jedną z Tkaczek Losu w panteonie Welesów. Jej życie biegnie spokojnym torem pod pieczą Roda oraz Wielkiej Baby. Dnie spędza ze swoimi siostrami - Przędą i Niedolą, mając nadzieję, że tak już będzie zawsze. Dotąd myślała, że największym zagrożeniem są zaręczyny Przędy ze Świętowitem. Dola nigdy nie mogła pojąć, co siostra w nim widzi, ani dlaczego miłość robi z nich takich głupców? Jej samej wydawało się, że nigdy nie zdoła się w nikim zakochać. Ale czy na pewno? Po trudnym zawirowaniu z Tkaniem Czasu Dola musi szukać dla siebie drogi ucieczki i takim oto sposobem trafia do zupełnie obcego miejsca, tak odległego, w jakim jeszcze nigdy nie była - Panteonu Nefrytów. Nie tylko wszystko jest tam inne, począwszy od zwyczajów, kończąc na ubiorze, ale również nie sposób opanować strach, gdy dostała się w ręce Czarnego Boga - mrocznego księcia, który uznał ją za najpoważniejsze zagrożenie dla całego panteonu. Dziecina i głupiutka Dola zostanie postawiona przed koniecznością poradzenia sobie z wszystkimi przeciwnościami oraz przekonania księcia, że w istocie nie jest tak straszna, jak mu się wydaje. To jednak dość trudne zadanie, gdy w panteonie zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a jej uczucia do Czarnego Boga stają się coraz bardziej niezrozumiałe.

Tom II Niezbadane są ścieżki, które gotuje nam los. Często bywają przewrotne oraz trudne do przewidzenia. Gdyby ktoś zapytał Louisa czy ponownie zjawi się na Tortudze, która od dziesiątek lat niezmiennie pozostawała pirackim portem, najpewniej by go wyśmiał. Zbyt wiele tym ryzykował. A jednak był tam. Kroczył teraz jedną z zatęchłych przecznic tego jakże hałaśliwego miejsca, zmierzając w samo źródło wspomnianego "ryzyka". A czym ono było? Cóż, stosowniej byłoby zapytać KIM... // Zakończone (!) UWAGA - opowiadanie zawiera wątki homoseksualne (¡)

Kontynuacja Wilczego Serca. Opis nie jest potrzebny UwU

Lavender pracuje w butiku z garniturami. Aiden za to bardzo często nosi garnitury. missamourv 2023