​"Herkesin duyduğu o gürültülü dünyada, o sadece çiçeklerin fısıltısını ve renklerin melodisini duyuyordu." ​Herkes için sıradan olan bir gün, onun için aşılması gereken devasa bir labirentti. Kelimeler dudaklarından dökülmeyi reddediyor, zihni ise binbir çeşit renkle dans ediyordu. İnsanlar ona "eksik" dedi, oysa o sadece "farklı" bir frekansta yaşıyordu. Mavi güllerin arasında kendine kurduğu o sessiz krallık, bir gün hiç beklenmedik bir ışık huzmesiyle sarsılacaktı. Ruhunun kapılarını aralamaya cesaret eden biri, oradaki aydınlığı görebilecek miydi? /// Tüm telif hakları saklıdır. Kurgunun tamamı bana aittir,en ufak çalıntı da yasal işlemler başlatılacaktır.

15 yıl önce, 2 Mart gecesi dünyaya gelen güzeller güzeli Nefes bebek, daha hayatının ilk saatlerinde kaderin en sert yüzüyle tanıştı. Kandemir ve Tamer aileleri arasında yıllardır süregelen kanlı intikam savaşı, masum bir bebeğin hayatını da içine çekmişti. Daha ne olduğunu anlayamadan, bir hastane odasından alınarak apar topar Kanada'ya kaçırılan Nefes. Geride bırakılan sadece bir ülke değil, aynı zamanda gerçek kimliği, ailesi ve ait olduğu hayattı. Yıllar boyunca kendini Gece Tamer olarak bilen küçük kız, kim olduğunu bilmeden, ait olmadığı bir soyadını taşıyarak büyüdü. Ta ki bir sabah, her şeyin değiştiği o güne kadar... Tek bir gerçekle, bildiği bütün doğrular yerle bir oldu. Gece, aslında Nefes olduğunu öğrendiğinde, hayatının üzerine kurulduğu temelin ne kadar kırılgan olduğunu fark etti. Yeni ailesine alışmaya çalışırken, geçmişin karanlık izleri peşini bırakmadı. Çocukluğundan çalınan yıllar, bastırılmış duygular ve kimlik karmaşası onu derinden sarsarken, Gece her gün biraz daha kendisiyle yüzleşmek zorunda kaldı. Travmalarıyla savaşırken bazen nefessiz kaldı, bazen de tamamen kaybolduğunu sandı. Ama zamanla, en karanlık anların bile içinde bir ışık saklı olduğunu fark etmeye başladı. Gerçek ailesinin yanında geçirdiği her an, ona ait olmanın ne demek olduğunu yeniden öğretiyordu. Belki hayat ona en başından adil davranmamıştı, belki de her şey elinden alınmıştı... ama yine de, yeniden başlamanın bir yolu vardı. Nefes artık sadece geçmişinin kurbanı değildi. O, kendi hikayesini yeniden yazmaya çalışan bir kızdı. Ve belki de ilk kez, hayatın o kadar da kötü olmadığını anlamaya başlıyordu.

*Aile/aşk kurgusu *Yetişkin içerik barındırır --- "Bir ay boyunca burada olduğumu bile fark etmeyeceksin. Tek derdim o mektupta yazanı gerçekleştirip, altında kalabileceğim tüm vicdan yükünden kurtulmak." Boş bakışlar atabilen tek kişinin o olmadığını kanıtlamak istercesine gözlerimde hiçbir his belirtisi olmamasına dikkat ettim. "O mektupta bir ay boyunca evimde bir hayalet gibi yaşaman gerektiği mi yazıyordu?" Sırıttım. Gözlerimde yaratmaya çalıştığım hissizliğim sırıtışımda da yer bulduğundan emindim. "Hayır," dedim sakince. "Babamı bulmam, onunla en az bir ay vakit geçirmem ve kendisini tanıma fırsatı bulmam gerektiği yazıyordu." Bir şey söyleyecek gibi olduğunda elimi kaldırarak beklettim. "Ama bir babaya ihtiyacım yok, biz bu bir ay boyunca birbirinden kaçan iki ev arkadaşı olalım." Yalan söyleyebilme konusunda başarılı biri sayılır mıydım, bilmiyordum. Fakat beni o kadar tanımıyordu ki cümlelerimde neyin yalan neyin doğru olduğunu bulabilecek gücü yoktu. Karşımda babam vardı. Adını altı ay önce öğrendiğim, adımı biraz önce öğrenen babam... ••• "Güzel olan sensin." "Güzel miyim?" "Sana güzel olduğunu söyleme nedenim çok basit aslında." derken başını küçük bir hareketle hafifçe eğdi. "Sessiz kalınamayacak kadar güzelsin, Afrodit." --- '040823

Sumru, küçük bir ailede yaşayan sıradan lise öğrencisiyken, kafasını parkeye vurması sonucu hayata en baştan başlayacaktır. (ciddiye almayın canım sıkıldığı ve yapacak bir şey bulamadığım için yazıyorum)

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.•• ••Tüm hakları saklıdır. Yazarın izni olmadan kopyalanamaz ve kullanılamaz.••

Işık; kızıl saçları, su yeşili gözleri ve her şeye rağmen gülümsemekten vazgeçmeyen neşesiyle hayatın tam ortasında duran bir lise öğrencisi. İkizi Anıl, sevgi dolu ailesi ve alıştığı düzenle her şey yolunda gibidir. Okul, dersler, kahkahalar ve güvenli bir ev... Ta ki sıradan bir gün, hiç beklenmedik bir gerçekle sarsılana kadar. Geçmiş, sessizce kapıyı çaldığında; sorular cevaplardan daha ağır olur. Kan bağı mı daha güçlüdür, yoksa birlikte yaşanmış anılar mı? Bu hikâye; aile, aidiyet, kimlik ve sevginin ne olduğuna dair derin bir yolculuk. Işık'ın neşesinin ardında saklanan cesaret, onu hayatının en zor sınavıyla yüzleştirirken; okuru da şu soruyla baş başa bırakıyor: Gerçek aile, insanın doğduğu yer mi... yoksa kendini ait hissettiği yer mi? 11/02/26 ADALET KATEGORİSİNDE # 1 1/03/26 WATTPAD KATEGORİSİNDE #1 1/03/26 TRABZON KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 SIRLAR KATEGORİSİNDE #1 8/04/26 KADIN KATEGORİSİNDE #1

Yıllarca anne ve babasının nefretiyle büyümüştü güneş.Bir kaç ay önce alt katlarına taşınan kız ile birlikte girdiği ortamlar değişmişti önce.Daha sonra hayatının tamamen değişeceğinden hayatının tamamen yalandan ibaret olduğundan bir haberdi... Güneşin hayatını okumaya hazır mıyız?

Kızının varlığından bile haberdar olmayan iki baba ve babasının kim olduğunu bilmeyen bir kız.

Sokakta yaşayan 4 yaşında bir kız çocuğu... 6 oğlundan sonra kız çocukları olmayacağını düşünen ve kız çocukları olmasını isteyen Gökçe Hanım ve Atlas Bey... Yanlışlıkla arabaları ile çarptıkları küçük bir kız çocuğunu gördüklerinde, o güzel çocuğu oğullarının karşısına yeni kardeşiniz diyerek çıkartmaktan başka akıllarına hiçbir şey gelmemişti. Ama bir sorun vardı. O 4 yaşındaki kız çocuğunun bedenindeki kişinin 19 yaşındaki bir kızın ruhu olmasıydı. -Kim dedi sana yeniden doğ diye?- ~Reenkarnasyon içerir.~ -Kurgu şahsıma aittir. Taklit edilmesi veya çalınması durumunda adli işlem başlatılacaktır.- -23.06.2024-

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...