ABARTMAYIN SADECE BEBEKLER KARIŞTI! Yıllar önce hastanede başka bir bebekle karıştım. Gerçek ailemi sonunda buldum, ama abiler fazlasıyla önyargılı. İkinci şanslara inanmıyorum... Birine yıllar önce son şansımı vermiştim; o da kollarımda gitti. Şimdi ise bu garip, yeni hayatta her şey bana sadece biraz eğlence gibi geliyor. ✯✯✯ Bu hikaye tamamen hayali bir "gerçek ailem" kurgusudur. Yazım hataları oldukça az, mantık çerçevesinde yazılmış, eğlenceli ve sizi depresyondan çıkaracak bir kitap arıyorsanız Yeşim evrenine hoş geldiniz. Bu tamamen hayal ürünüdür; lütfen izinsiz kopyalamayınız. Beğendiğiniz sahnelerden ilham alabilir veya benzerlerini oluşturabilirsiniz, ancak lütfen eserin asıl sahibini mutlaka belirtiniz. "Yeşim" adıyla yazılan ilk gerçek ailem kurgusu'dur "Karate" spor dalı ile yazılan ilk gerçek ailem kurgusu'dur. Kurgumda lütfen reklam yapmayınız.

Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanmıştır... "Bazı yaralar dikiş tutmaz, bazı düğünler alkışla değil silahla başlar." Liliyar, Urfa'nın kavurucu sıcağına sadece bir cerrah olarak değil, kızı Lara'nın geleceğini korumaya ve ailesini bulmaya yemin etmiş yaralı bir anne olarak gelmişti. Ancak bu topraklar merhameti değil, intikamı besliyordu. Bir gece yarısı, elindeki silahla Halil İbrahim Alaca'yı vurduğunda, sadece bir adamın göğsünü değil, iki ailenin arasındaki o dipsiz kuyuyu da deşer. Liliyar, kuralları çiğnedi, bir kurşunu yasak bir odada çıkardı ve imkansızı başardı. Ama kurtardığı o hayat, ona özgürlük değil; boynuna dolanan altın bilezikler, kırmızı kurdeleler ve geri dönüşü olmayan bir Berdel hükmü getirecektir. Bir cerrahın en büyük sınavı, düşmanını yaşatmak mıdır yoksa onunla bir ömür aynı yastığa baş koymak mı? Düşmanla sevdalık yaşanır mıydı? Halil İbrahim Alaca ise bir yanda kardeşinin onuru, diğer yanda hayatını borçlu olduğu bu inatçı kadının bakışları arasında sıkışmıştır. Bir silahın sustuğu yerde başlayan bu evlilik, Urfa'nın gördüğü en büyük savaşa mı yoksa küllerinden doğan bir aşka mı gebe? "Beni yaşattığın için pişman olacaksın doktor," demişti Halil İbrahim. Liliyar ise sadece gülümsemişti: "Seni yaşattım ki, kendi yaktığın ateşte nasıl kül olduğunu izleyebileyim." Bu, bir teslimiyetin değil; bir cerrahın neşteriyle törenin kalbine attığı o en derin kesiğin hikayesi.Hikâyenin ana konusu (bekâr anne ve bekâr baba) ilk yazdığım hâliyle korunmaktadır. Ancak daha sonra kurgunun bir bölümünde değişiklik yapılmış Not: Bu kitap gerçek bir hayat hikâyesinden uyarlanmıştır. Kitapla ilgili ilk video 8 Ağustos 2025 tarihinde paylaşılmıştır. Benzetme ve çalıntı iddialarını kabul etmediğimi belirtirim. Kitabın izinsiz kullanılması veya çalınm

Zeren yıllar sonra babasının varlığından haberdar olduğunda babası onu çoktan bulmuştu. Bu Zeren'in hikayesi. Abileri, ablası ve ikiziyle aile olmayı başarabilecek mi?

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

"Bana öyle gülme. Aynaya bakıyormuşum gibi hissediyorum. " "Anlamadım. " "Gülümsemen gözlerine ulaşmıyor Ulaş Yekbatur." ..... Yıllardır ruhen ve bedenen bastırılan Akça zorla evlendirileceği gece evden kaçar. Gidecek hiçbir yeri yoktur. Karşısına çıkan yabancı bir adamın yönlendirmesiyle yıllar önce onu terk etmiş babasının evine sığınmak zorunda kalır. Amacı sadece orada üç gün saklanmak ve yurtdışına çıkmaktır. Fakat geçmişinde kaçan babasının çocuklarının onu bırakmaya niyeti yoktur. Uyarı: Bu eser; aile içi şiddet, istismar ve travma temalarını ele almaktadır. "BU HİKAYEDE YER ALAN KİŞİLER VE OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR."