Asuman, lise son sınıfa giden başarılı bir öğrencidir. Hayatında değer verdiği şeylerin başında; dersleri, ailesi ve bitmeyen başarıları gelmektedir. Ama Asuman'ın değer verdiği bir şey daha vardır. Biri vardır... Kalbini göğsünü dövercesine çarptırışından, onu görünce almayı unuttuğu nefeslerden ve ayaklarını yerden kesen hayalinden nefret ettiği biri vardır. Asuman biliyordur ki, nefretle aşk denilen şeyin arasında incecik bir çizgi vardır. Ve bu çizgiyi geçemeyen herkes kaybetmeye mahkumdur. "Senden nefret ediyorum." diye fısıldadığımda güldü. "Hayır." dedi aksini iddia edercesine. Dizlerini büküp eğildi ve yüzlerimizi eşitledi. "Sen beni seviyorsun." Gözlerini gözlerimden ayırmadı. "Sadece bunu, henüz kendine itiraf edemiyorsun."

Bulgaristan'ın küçük bir kasabasında yaşayan ve enerjisi hiç bir zaman bitmeyen bir Kız.. Kayseriden Bulgaristan'a ailesi istediği için gelmiş sıkıntılı bir Adam.. Alışamıyordu Fırat yaşadığı yere o buraların adamı değildi, ama bilmediği birşey vardı ki karşısında buranın kızı Gül vardı. Ona buranın herşeyini sevdirecek hatta hayran bıraktıracaktı. Fıratı bu kasabanın müptelası yapacaktıı!..

O, artık bir güneş ışığı değildi. O, artık tam anlamıyla Güneşin Ta kendisiydi. 🍁 Değil güneş, güneş ışığı bile değildi. O, artık tamamen karanlıktan ibaretti. 💚 "Ne yapıyorsun?" dedim, arkamda olan Umut'a dönerken. "Seni takip ediyorum," dedi, gözlerime bakarak. "Yanımda yürüyerek de beni takip edebilirsin," dedim, fikir verir gibi. "O zaman önüme bakarım, senin ne tarafa gittiğini göremem," dedi. "Ben sana nereye gideceğimizi söylerim," dedim. "Ya söylemezsen? O zaman seni kaybederim," dedi. Nefesim kesildi, yeşillerine kahvelerim karıştı. "Arkamda olursan da ben seni göremem. Yanımda olduğunu bilemem," dedim. "Ama hissettiririm," dedi. "Varlığımı bir an olsun unutamazsın." Nefes almak nasıl yapılıyordu, unutmuştum. "İkisi de aynı anda mümkün değil mi?" dedim. "Bilmem," dedi ve kısa bir es verdi. "Eğer gerçekleşirse bu bir Mucize olur." "O zaman sen benim Mucize'm ol," dedim. "Zaten Mucize'n değil miyim?" diye sordu. "Arkamdan takip ederek değil, yanımda yürüyüp beni takip ederek Mucize'm ol," dedim. "Bizim için Mucize'm ol!" ~~~ Umutlarımdan vazgeçerken, beni mucizelere inandır! ••• mucizem#1 Karahan#1 Almira#1 Akay#1 Gerçekaşk#1 Yayınlanmaya başlama tarihi : 23.09.2020 Mucize'm serisi toplam 3 part olacaktır. Romanda geçen karakterler, olaylar tamamen hayal ürünüdür, gerçek hayat ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır.

Ben Eylül Acar. Karanlık bir geçmişle , aydınlık bir gelecek bekleyen biri. Şu hayatta hiçbir kararını kendi veremeyen Eylül. Geçmişte yaşadığı şeyden dolayı istemeyerek savcı olan , ilk hayali paramparça edilen. Şimdi ise hayatımdaki ilk belki de tek kararı verdim. İstihbaratçı oldum. Katıldığım timde köpekten farksız bir muamele göreceğim belki. Kim bilir belki ileride konumlar , yerler ve çevre değişebilir. Geçmişin pençeleri yakamda iken yaşayacağım şeyleri tahmin edemiyorum ne yazık ki. (Arkadaşlar bu benim ilk hikayem elbette hatam vardır , affola.)

Bir kadın düşün. Geçmişi hakkında konuşmayan. Sırtında yükler taşıyan. Ama buna rağmen dimdik duran. Bir mahalle düşün. Kimisi onu bağrına basıyor. Kimisi kapısını kapatıyor. Ama kimse bilmiyor. Asıl fırtına henüz başlamadı.

‼️KİTAP YENİDEN YAZILDI‼️ Yayınlama tarihi 22/02/2025 Kapağı @adelyswie yazarım yaptı. Teşekkür ederim. Bazı kurşunlar kalbe değil, geçmişe saplanır... Yüzbaşı Yıldız, Kılıç Timi'nin kararlı ve korkusuz komutanı, geçmişin yaralarını kalbine gömmüş, görevine adanmış bir askerdir. "ASEL Aİ" adıyla anılan karanlık yapılanmayı çökertmekle görevlendirildiğinde, en büyük sınavının düşmanla değil, kalbiyle olacağından habersizdir. Çünkü yeni operasyona atanan ikinci yüzbaşı, yıllar önce yaşanan unutulmaz bir ayrılığın yükünü taşımaktadır. Birbirlerine duydukları öfke kadar yakıcı bir özlemle tekrar karşı karşıya gelen bu iki insan, şimdi aynı timde, aynı hedefe kilitlenmek zorundadır. İntikam mı ağır basacak, yoksa kalpte küllenmeyen hisler mi? Onların bu hikâyesinde, bir kurşun sadece hayatları değil, kaderi de değiştirebilir ~Elveria~

Çetin bir hayatın içinde, dinmeyen arzuların hapsinde yaşayan mutsuz bir adam kendi çirkin ve tehlikeli dünyasından çok uzakta, yalnızca müzikle yaşayan masum, piyanist bir genç kadınla tanıştı... Duyulan ses Do Major'dü. "Soluksun bana," dedi kadına... Aldığı soluktu kadın. "Yüreğim yalnızca senin," dedi kadına... El değmemiş tek şeydi yüreği. Bu kez mutsuz aşkın ağıdı, Do Minor duyuldu. Adı kalbinde, müziği zihninde yankılandı. Ve bir gün; Kadın kayboldu... Ve müzik sustu. Hüzünlü bir ağıt gibi Fa Minor yankılandı. Babanın sanatı oğluna mirastır, derler. Oğluna bıraktığı tek miras acımasız ve çirkin bir dünya ile birlikte sessizlikti. Yıllar sonra o sessizliği yırtan yine bir genç kadın oldu ve o da müzikle geldi. Kimilerinin kader, kimilerinin ise tesadüf dediği olaylar bir biri ardına yaşanarak yıllarca gizli kalmış olan tüm gerçekleri ortaya çıkaracak, bu gerçekler kulaklarda farklı seslerde yankılanacaktı. Kimi Fa Minor, kimi Re Major, kimi ise Mibemol Major duyacaktı. Aşkın Çağrısı ise kaybolan notalarda saklıydı. Bu çağrıya kulak veren kim olacaktı? Hikaye müzikleri; https://open.spotify.com/playlist/7tDIcvCgzYNrFZPmJVyJFU?si=1GpPgvYuQgWzI7qoyXRvAQ

18 yaşında kaçarak evlenen bir kız Lale. Kocasının aldatmasıyla oğluyla ortada kalıyor. Baskıcı bir ailesi olan Lale yaşadıklarıyla ve yaşayacaklarıyla nasıl başa çıkacak.

(Yetişkin İçerik) Bey kızı Mahinur, erkek kılığına girer Hazar Yüzbaşı'ndan eğitim alır. Talim yapmak, at binmek, erkekler gibi özgür yaşamak ister ama Hazar'a istemeden aşık olur. Hazar, Padişah'ın emriyle barış evliliği yapacaktır. Mahinur, erkek kılığında peşine takılır ve yolda aynı çadırda uyurlar. Herşeyden bihaber olan Hazar, onun Kara Bey'in kızı Mahinur olduğunu öğrenince, adını temizlemek için onunla evlenir. Aralarındaki öfkeli ateş onları tutkulu gecelere, kavga dolu sabahlara sürükler.

Ondokuz yıl boyunca, bir tozlu rafın en karanlık köşesinde unutulmuş bir emanet gibi yaşadım. Varlığımın yükü, "keşke hiç doğmasaydın" nidaları ve bitmek bilmeyen cezalarla ağırlaşırken; ruhum, adına aile bile diyemediğim o soğuk duvarlar arasında her gün biraz daha soldu. Hastalığım bir kusur, varlığım ise bir hata gibi yüzüme vuruldu. Saçımın tek bir teli bile şefkat görmemişken, kalbimde saklı olan o kadim sızı meğer bir gün uyanmayı bekleyen bir gerçekmiş. Bir DNA testi, koca bir yalanı yerle bir etti. Bir yanda beni bir ölü gibi gören ve acıyla büyüten o karanlık geçmiş; diğer yanda ise öldüğümü sanırken yasımı tutan, yoluma canlarını sermeye hazır gerçek bir aile... Hiç bilmediğim bir sevginin, hiç tatmadığım bir merhametin kollarına bırakıldım. Şimdi, saçlarımı okşayan ellerin sıcaklığıyla tanışırken, 19 yıllık o derin sessizliği bozma vakti. Küllerinden doğan bir genç kızın, kaybolmuş bir geçmişin ve yeniden yazılan bir geleceğin hikayesi bu.