Fakat 4 temmuz sabahı, tam da yarışmanın yapılacağı gün evine gittiğimizde Park Wonbin, bir daha dönmemek üzere beni, bizi, ayva ağaçlarını, her şeyden çok sevdiği gitarı Alice 'i , yazları köşedeki dondurmacı da çalışarak biriktirdiği parasının her bir kuruşu ile aldığı kitaplarını hatta kedisi Yeşilcik'i bile bırakıp gitmişti. DF: 18.12.23 - 04.03.24 / song eunseok + park wonbin

Limon kokulu hüzünlü bir yaz hikayesi... "Ben buradayım sevgili Hendery, sıcacık köyümüzün yüksek dağlarındayım, minik evinin kırık çatısındayım, serin sularında yüzdüğümüz saklı nehirdeyim ve tüm aşkımıza en çok şahit olan ekşi limonlardayım." written by der welt 🌾

Seunghan gecenin bir yarısı atıştırmalık almak için çıktığında karların arasında bir köşeye sinmiş tanıdık bir sima ile karşılaşmayı beklemiyordu. eunseok × seunghan | riize fanfiction

❆ Xiaokun (Xiao Dejun x Qian Kun), Fantastik, Romantik, Angst, 4953 ❆ #NEOCITYFEST2019: KIŞ BÜYÜSÜ | © neocityfest, 2019

❆ Renmin (Huang Renjung x Na Jaemin), Dram, Romantik, Angst, 5851 ❆ #NEOCITYFEST2019: KIŞ BÜYÜSÜ | © neocityfest

⟡ XiaoDery (Xiao Dejun x Hendery), Romantik, Slice of Life, Kuzey Amerika & Avustralya, 15,712 ⟡ #NEOCITYFEST2020: UZAK DİYARLARDA | © neocityfest

"you have to understand that the one i killed is me." "Çünkü yirmi yedi karamel kokuyor, ölüm gibi hissettiriyor ve Mark gibi görünüyor. Ve bu iğrenç bir şey. Çünkü yirmi yedi bir kılık değiştiren gibi korktuğum şeylere dönüşüp duruyor." -oneshot- multiple personality disorder trigger warning

"Kızıl saçların bana ağustosu hatırlatıyor."

Öyle de oldu. Üç nisan iki bin on dokuzda birisi girdi hayatıma. Hiç beklemediğim bir anda yanımda belirdi. Onu kollarından sürüklenerek odamın içerisine taşınmasını izledim. Yüzü mosmor olmuş, gözleri çökmüştü ve oldukça kötü gözüküyordu. Eminim ki yeni kullanmaya başlamıştı. Çünkü doktorlarım az bir dozla bu hale gelmiş olduğunu söylemişlerdi. Şu aklımla o anda olsaydım ve ileride yaşayacaklarımızı tahmin edebilseydim onu asla odama kabul etmezdim. Onu, o haliyle kapımın önüne tekmeler ve altı haziranda aldığım haberin o kadar koymaması için asla yüzüne bakmazdım. Ama hayat bu. Asla istediklerinizi elde edemezsiniz ve pişmanlıklardan kaçamazsınız. Lee Donghyuck da benim en güzel ama en acı verici hatamdı. Hayatımda yaşadığım kayda değer tek otuz üç günümdü. Ama her şey gibi kötü bitmişti. Ben gibi, o gibi, tanrı gibi, hayat gibi berbat bitmişti ve arkasında milyonlarca uyuşturucuları andıran, un ufak edilmiş duygular bırakmıştı. -oneshot-