​Talya, ailesinin soylu bir ortaklık uğruna kurduğu o pırıltılı hapishaneden kaçmak için her şeyi göze almıştı. Serter ise mirasını almak için hayatı boyunca nefret ettiği o prangayı takmak, yani hiç tanımadığı bir kadınla evlenmek zorundaydı. ​İki yabancı, tek bir ortak hedef... Bu oyun, her ikisi için de özgürlüğe açılan tek kapıydı. Birbirinden tamamen zıt iki karakter, aynı yalanın içinde bir araya geldi. Tek bir kural vardı: Bir yıl sürecek bir oyun, kağıt üzerinde bir imza ve sonrasında gelen mutlak bağımsızlık. ​Ancak Talya ve Serter'in hesaba katmadığı bir şey vardı; bu oyunun kazananı olmayacağı. Serter'in o buz kesmiş, sert dünyası ile Talya'nın yola gelmez, boyun eğmez gururu karşı karşıya geldiğinde, sahte bir imza yerini geri dönülmez bir tutkuya bırakacaktı. Başkalarından kaçarken birbirlerine tutuklu kalacaklarını, kurtuluş diye sarıldıkları bu yalanın aslında en büyük prangaları olacağını henüz bilmiyorlardı.

Güneş Arıkan için bu yazın özeti şuydu: Yeni bir şehir, yeni bir ev ve her yaz gidilen o sıkıcı Antalya tatillerine zorunlu bir veda. İstanbul'un kaosunu arkasında bırakıp Marmaris'in begonvilli sokaklarına adım attığında, aklındaki tek şey sahil kenarında buz gibi bir vişne suyu içmekti. ​Ancak o vişne suyunu beklerken hayatının en büyük sürpriziyle karşılaşacağından habersizdi. ​Sarp Kurtuluş, Marmaris'in yerlisi, sahilin en sevilen kafesinin "gözde" barmeniydi. Kendi halinde, işinde gücünde ve bu kasabanın denizi kadar doğal bir adamdı. Ta ki o sıcak akşamüstü, bir bardak vişne suyu isteyen o yabancı kız karşısına dikilene kadar. ​Biri şehirden gelen bir misafir, diğeri bu kıyıların asıl sahibi... Bazen en güzel hikâyeler, hiç beklemediğin bir anda, hiç beklemediğin bir şehirde başlar.

Birbirimizden hoşlanmamamız aşık olmamıza engel değil bence. Aileleri çok yakın olan, birlikte itişe kakışa büyüyen Rüzgâr ve Esin. Birbirlerinden hoşlandıklarını farkederlerse?

Kabul etmek istemiyordum. Ben yıllardır tek başımaydım. Bundan sonra bir aileyle yapamazdım. Fakat içimdeki bu hisse bir türlü anlam veremiyordum. Yüzüme beklentiyle bakıyordu İpek Hanım. Peki benim cevabım neydi?