"Çocukken yanağıma kondurduğun öpücük sayesinde tüm acılarım geçmişti. Şimdi ben senin kalbinden öpsem geçer mi? Tüm acıların diner mi?" İlk görüşte değil, her görüşte aşkı yaşadım ben. "Kendini sev çünkü ben seni seviyorum." (17.04.2021 📝)

Hızlı adımlarla kuaföre geri girerken arkadaşımın günün heyecanıyla olsa gerek almayı unuttuğu çiçeği aradım. Sonunda masanın üstünde bulurken elime alıp hızla dışarı çıktım. Ayağımdaki ayakkabılarla zorlansam da köşede duran gelin arabasına yaklaşmıştım. Binip çiçeği arkaya uzatırken güzeller güzeli arkadaşım "Teşekkür ederim Sadem" demiş ve evleneceği adamla konuşmaya devam etmişti. Önüme dönüp derin bir nefes verirken elbisemin açılan eteğimi düzelttim. Çalışan araba ile düğün yerine doğru yola koyulurken yanımdaki adama döndüm. Güneşte parlayan saçları ve hafif çıkmış sakalları ile güzel bir yüzü vardı. Direksiyondaki kolunda takılı saat göze çarparken yolu takip eden gözlerini göremiyordum. Kırmızı ışıkta durduğumuzda bana dönerken merak ettiğim gözlerini gördüm. Etraftaki tüm sesler kesildi. Durdum. Gördüğüm gözler yeşilin en güzel tonuydu. Beni içinde kaybolacak kadar çeken ıssız bir ormandı. Kapak tasarımı: @kitapkurdululu

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

Hayat biz planlar yaparken karşımıza çıkanlardır... Karaca yeni hayatına alışabilecek mi?

"Ben senin gölgene falan sığınmadım. Ben 17 yaşımdan sonra senin adını bile ağzıma almadım." "Ama ben seni takip ettim. Her zaman ediyordum. Hatta ve hatta o askerle aranda geçenleri bile biliyorum. Yazık olacak askere. Neydi adı? Imm Fez- hah hatırladım Feza." "Marco! Sakın onu karıştırma bu işlere. Eğer karıştırırsan istemeyeceğin şeyler olur." "Ne gibi mesela?" dedi beni ciddiye almayarak. Bilmiyordu ki elimde onu bitirecek çok büyük hamleler vardı. "Aklının sınırlarını zorlayacak şeyler." anlamıştı. Ne demek istediğimi anlamıştı. Çünkü zaafına oynuyordum. "Bu konu saçma sapan şeylere döndü. Madem evlenmek istemiyorsun benimle İtalyaya gel." Bu adam benimle dalga geçiyordu. Derin bir nefes alıp gülmeye başladım. "Güldürme beni dede." " O zaman benimle İstanbul'a dön." "İstanbul mu?" "Evet orada benim hastanem de çalış." "Teröristlere mi bakmamı söylüyorsun? Çok şey istiyorsun Marco." diyip ayağa kalktım. "Ve sen hayal etmeye devam et." diyip Elimde ki buruşmuş kağıdı çöpe atıp odadan çıktım. Artık ne olursa olsun umurumda değildi. Çünkü korkmuyordum o adamdan ve yapacaklarından. Poyraz diye bildiğim adam sırtını duvara vermiş bana bakıyordu. Ona doğru yürüyüp tam karşısında durdum. "Oo Poyraz Bey. Ah pardon Ilgaz mı demeliyim yoksa?" "Ne saçmalıyorsun?" derken kolumu sert bir şekilde tutmaya başladı. Sanırım dedesinin onu odadan kovması zoruna gitmişti, Yazık. "Saçmalayan ben değil sizsiniz. Ve dedene söyle canımı yakarsa canını yakarım." diyip elini sert bir şekilde ittirdim. Bugün olanlar yeni bir Umay'ın doğuşuydu. Artık eski Umay yoktu. Ve benden korkması gereken bir dedem vardı.

"Ordan bakınca aldırış ediyor gibi mi gözüküyorum komutan bey?" Bakışlarını gözlerimin içine dikti "Burdan bakınca nasıl gözüktüğünü anlatmaya kelime mi yeter öğretmen hanım?" - (Not: Bu kitapta gerçekleşen her şey benim hayal ürünümdür.)

❝Geçmişinde yaşadığı travmatik bir olaydan dolayı polislik mesleğinin adından bile ölesiye korkan bir kadın, farkında olmadan başına ömürlük bela olacak bir başkomiserle Adana sokaklarında denk düşer. Adamın polis olduğunu öğrendiğinde korkuyla oradan bir daha karşılaşmayacaklarını düşünerek ayrılsa bile kaderin ikisi içinde farklı planları vardır. Bir yanda geçmişin getirdiği aşılamaz korkular, diğer yanda bugünün önlerine çıkardığı aşk...❞ |🌼| "Ne oldu? Sessizleştin İzel?" "Adam karşımda. Suratıma bakıyor?" Birkaç saniye durdum ve bakışlarımı gökyüzüne çıkarttım. "Dövecek gibi?" "İzel, alt üstü bir teklif sundu? Seni dövecek değil ya? Yanından mı geçeceksin?" "Hı-hım." Korkak birisi değildim aslında. Gereksiz bir cesaret abidesi bile sayılırdım hatta. Ama mesleğine duyduğum korku beni ondan korkutmaya yetiyor hatta artıyordu bile. "Bebeğim, korkma. Sen sadece iş teklifinde bulundun. Adam seni neden dövsün bunun için?" "Meslek sahibi olmuşsun ama adam olamamışsın dedim." Diyerek Ilgaz'ın kahkaha atmasına sebep olmuştum. "Gülme Ilgaz. Adam şey." "Ney?" "Mavi üniformalı!" Dedim mesleğinin adını söyleyemediğim, söylemek istemediğim, için kıyafetin renginden yola çıkarak. |🌼| 14/04/2020 ******** Kapak tasarımı •fusunyldrir•

Laz bir kız... İnatçı, dediğim dedik, ağzından çıkan her sözü yemin bilen bir kız. Peki kim bu kız?? Namı değer muallim hanım yani; DURU ZORLU Ankaralı bir delikanlı... Yerine göre sert yenine göre espirili, hayatta tek bir hedefi olmuş babası gibi vatana hayırlı bir insan olmak. Peki kim bu delikanlı?? Namı değer fırtına yüzbaşı yani; BAYBARS AKINCI Bu kitapta mafya yok. Bu kitapta güçsüz kadın yok. Bu kitapta sıkılmak yok :) Ben yazarken siz ise okurken çok eğleniceksiniz... Köstek değil destek olun lütfen 🙏🙏 9/2/2021 :) #ankara'da 🥇 23/5/2021 :) #gençyazar'da 🥇 19/12/2021 :) #romantizm'de 🥇 ☆☆☆ Binanın tam önüne geldiğimde merdivenleri çıkmaya başladım. Otomatik kapıdan geçireceğim anda arkadan birisi "pardon hanım efendi bir bakar mısınız?" dedi. Yavaşça kafamı arkaya çevirdim. İki üç adım ileride duran uzun boylu adama baktım. "Buyurun?" dedim hızlıca. "Hanım efendi o elinizdekiyle içeriye giremezsiniz" dedi. Bende hemen "neden?" Diye sordum. "Çünkü yasak" dedi karşımda duran adam. "Ama ayağından yaralanmış. Ben zaten bir arkadaşa bakıp çıkıcam" dedim. Bu laflarımın üstüne baştan aşağıya beni süzdü karşımdaki adam aynı zamanda tek kaşını kaldırıp "bir arkadaş?" Diye sordu. "Evet beyefendi bir arkadaşıma bakıp çıkacağım" dedim. "Hanım efendi kim olduğunuz ve kimi aradığınız bilmiyorum ama o kucağınızdaki köpekle içeriye giremezsiniz" dedi baygın gözlerle. "Yahu iki veya beş dakikada çıkıcam zaten zor durumdayım görmüyor musunuz" dedim. Artık iyice sinir olmaya başlamıştım. Valizim ve yemek çantam çok ağırdı bunlar yetmezmiş gibi birde kucağımda tatlış köpek vardı. "Hanım efendi böyle giremezsiniz diyorum köpeği şuraya bırakın işiniz bitince alır gidersiniz" dedi hızlı bir şekilde anlaşılan karşımdaki adamda sinirlenmeye başlamıştı.