*Kurgu Sümer mitlerini içerse de fantastik değildir. Ayrıca korku kurgusu da değildir.* Yağmur, günahkâr bir şehri yıkarken Eflin Şahzade, kaderinin direksiyonunu uçuruma kırdı. O gece Abzu'nun karanlık rahmine düşen genç kadın, yüzeye çıktığında artık eski Eflin değildi. O, Enki'nin varisi, Tiamat'ın kızı ve Yazgının Yedi Tanrısı'nın arzuladığı "Kutsal Kase"ydi. Çocukluğunun masum anılarına gizlenmiş bir formül, damarlarında saatli bir bomba gibi işlerken; Eflin'in sığınabileceği tek liman, yıllardır onu gölgesinden bile sakınan çakır gözlü bir yabancıydı. Korhan, bir yemin uğruna Eflin'i yaşatmak için kendi ruhunu ateşe atmıştı. Bu hikâye, sadece bir kaçışın değil; bir uyanışın hikâyesi. Bu, satranç tahtasında piyon sanılanın, vezire dönüşmesinin destanı. Yazgı bir kez yazıldı mı, onu kanla silmekten başka çare yoktur.

WattpadMysteryTr Psikolojik Gerilim Dolu Dakikalar Okuma Listesinde! ◇Birinci kitap Orenda '21 Gün' TAMAMLANDI ◇İkinci kitap Orenda 'Ölüme Sen Kala' Yazılıyor... *Yetişkin içerik! Elli yıl önce askeri üs olarak kullanılan ada, yıllar sonra askeri üs binasının otel olarak tekrar hizmete açılmasıyla psikolog Atlas ve beraberinde bir grup insanı kabul ediyor. Bütün yükünü yaşadığı ülkede bırakıp gelen onlarca insan burada dünyadan kopuk ve habersiz halde geçireceği mükemmel tatili düşünürken yaşadıkları vahşet sonucu sarsılıyor. Bu yaşananlar herkesi korkuturken eve dönme planları işe yaramıyor. Bu istek sadece yirmi bir gün sonra gerçekleşebilir. Dünyadan kopuk yirmi bir gün hayatta kalmak gitgide zorlaşırken katliam sayısı beraberinde bunu yapanların sayısı da artıyor. Bir ada, yirmi bir gün ve vahşileşen insanlar. Herkesten uzak hiçbir iletişim hattı olmadan kafa dinlemek için gittiğiniz adada vahşice öldürülen insanlar sonucu mahsur kalıyorsunuz. Gün geçtikçe vahşet sayısı kendiliğinden artıyor ve bunu önlemek ve engellemek elinizde değil. Üstelik katil bile katil olduğunu bilmiyorsa... Yirmi bir günü birlikte ilmek ilmek işlemeye var mısınız? .... Bölümler düzenleniyor~

İki kalp cerrahı, Biri başarılarıyla tanınan ünlü bir kalp cerrahı adı Afra Korkmaz Diğeri ise babasının hastanesinde çalışmayı kabul etmeyip kendi başına birşeyler başarmak isteyen ER sağlık grubunun yakışıklı varisi, soğukluğuyla dillerden düşmeyen cerrah Ömer Asım Er Biri İzmir'de biri İstanbul'da iki ayrı hayat Birgün bazı durumlar onları zoraki evliliğe götürürse ne olur? Güçlü sarsılmaz kimliğiyle tanınan bir kadın, soğukluğuyla hiçbir kızı yanına yaklaştırmayan bir adam. Aynı eve düşerse ne olur. Bu savaşı kim kazanır? _________________________________________ ~küçük bir kesit~ "Şu hastanenin dilinden bir türlü kurtulamadık." "Siz böyle acayip bir ikili olduğunuz sürece biraz zor kurtulursunuz.Adam psikopat kadın rambo. İnsanlar da konuşmakta haksız sayılmazlar." "Hadi kardeşim boş yapma. Geçmiş olsun dediysen git. Başımızı şişirdin." _________________________________________ Uzaktan sevmiştim seni, Uzağımın yakın olacağından habersizce... İlk yedi bölüm ürün yerleştirme gibi oldu. Biraz sıkıcı gelebilir ama umarım ilerleyip devamını okursunuz. Bu bölümleri çıkarmayı düşündüm. Ama bu bölümlerde karakter tanıtımı yaptığım için çıkarsam hikaye çok kopuk olacaktı. Başlama tarihi: 26 şubat 2020 Bitiş tarihi: 11 Mayıs 2020 Kapak tasarımı için @gozlerimdekissen 'e teşekkürler ☺️ 01.05.2020 #hastane 1. Sırada #doktor 1. Sırada #romantik 3.sırada 27.05.2020 #hastane 1. Sırada #doktor 1. Sırada #kardeşlik 1. Sırada #gençkurgu 6. Sırada #güncel 1. Sırada #romantik 20. Sırada

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

**İleriki bölümden kesittir** Kunter Arslanoğlu Odadan yavaşça çıkıp mutfağa ilerlerken Gül'ün sesini duydum. Mutfaktaydı sanırım. Biraz daha ilerleyince onu masanın başında kolları karnına dolanmış bir şekilde buldum. Ses çıkarmayıp bekledim. "Tamam bebeklerim. Hadi üzmeyin anneyi" ağlıyormuydu o? "Ta-mam! Bakın şimdi bunu çikolata olarak yiyorum tamam mı?" diyerek elindeki ekmeği şekere batırdı. "Immhh çok güzel dimi canlarım" bebeklerini okşarken hıçkırdı. "Hayır! Canımız çikolata çekmiyor. Çikolata istemiyorum. Çikolata değil dimi annem" kendini ikna etmeye çalışıyordu sanırım. O an dışarıya çıkıp ona çikolata getirmeyi çok istedim. Hemde öyle bir istedimki getiremediğim için içime bir şeyler oturdu. Daha önce kendimi bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Bir kaç ay önce değil çikolatayı ona getirmek, onu çikolata fabrikasına götürüp bütün çikolataları önüne serecek gücüm varken şimdi bir kavanoz çikolataya muhtaç olmak içimdeki ateşi körükledi. Bir şey söylemeden kendimi dışarı attım. Çeşmeden elimle su içip biraz hava alıp geri döndüğümde Gül odada gözleri dolu dolu etrafı izliyordu. "Gül?" hızla ayağa kalkıp önümde dikildi. "Gittin sandım" korkmuşmuydu gitmiş olmamdan? "Korkma buradayım. Yanınızdayım... "

Ceylan Altınsoy daha önce yaralandı şimdi karşılık vermeye hazırdı. Çocuğunun babasına öğretmesi gereken bazı dersler vardı. NE DE OLSA EN İYİSİNDEN ÖĞRENMİŞTİ. ** KAPAK TASARIMI TUNA DESİGN ♡ **

Ateş KARA. Adı gibi yakıcı,soyadı gibi karanlık... Ada KARA. Ateş'in karanlığına ışık,zararına yarar... Etrafta aşk var,bir o kadar da sır. Her şeyin bir sonu vardı,onlarında olduğu gibi... Saflığın tehlikeye, Tehlikenin saflığa tutkusuydu onların ki... Biri beyaza meftun,biri siyaha tutkun,iki kalp... "Arafta kalmış bir aşktı bizimkisi. Bir yanı CENNET,bir yanı CEHENNEM. Ne orası nede burası,tamda ikisinin ortası..." "Herhangi bir bölümün kopyalanması veyahut benzer bir kurgunun başka bir ad ile yayımlanması durumunda o kurgu tespit edilip wattpad platformundan kaldırılacaktır..." Yazmaya Başlanma Tarihi; 5 Şubat 2015 !!!"Aşk-ı Şedid" sözcüğünü bu platformda benim iznimi almadan kurgunuzda veya kurgunuzun adında kullanmayınız.!!!

Hüzünlü Aşklar Serisi 1 Delfin tüm kalbiyle tutunduğu öfkesi ve gururu ile yıllar boyunca kendi kabuğunda kalmıştı. Bu öfke ve gurur ile sarmaladığı kabukta yalnız değildi tabii. Hayatındaki tek güzel duygu olan sevginin tek sahibi olan oğlu Merih de vardı. Her ne kadar oğlu en sevgisiz hissettiği anında dünyaya gelse de geri kalan her gün sevgiye boğmuştu Delfin oğlunu. Karısından yıllardır bir haber bekleyen ünlü oyuncu Derin Uçar'ın kulağına ise magazinin karısı olduğunu öğrendiği haberi çalınır. Ne yapacağını düşünürken bir de üstüne karısının ülkeye döndüğünü öğrenir ve soluğu onun yanında alır. Ona sırrının açığa çıktığını söylediğinde Delfin de ona kendi sırrını, yani öldü sandığı oğlunun yaşadığını söyler. Derin bu şok edici haber üstüne öfke ve mutlulukla kavrulurken ne yapacağını bilemez ama mutluluk duygusu ağır basar. Çünkü hâlâ sevdiği karısı ile tekrar bir aile olma şansı vardır. Ne yaparsa yapsın karısını sevmektedir. Ve Delfin'in de kendisini her şeye rağmen sevdiğine emindir. Aşklarına duyduğu güvenle Delfin'e tekrar birlikte yaşamalarını söyler. Canı yanmış bir kadından daha korkuncu daha tehlikelisi daha kötüsü daha paramparçası yoktur...

Oyunu büyük bir titizlikle planlamıştı. Üç hamlede bu işi bitirecekti. Bu hamleler eşsiz güzellikteki genç kızı ona getirecekti.Kapının ardındaki öfkeli kızın sesini duyunca onun geldiğini anladı. İlk hamlesini yapmak için kızın içeriye girmesini sabırla beklerken dudakları hafifçe yukarı doğru kıvrılmıştı. Artık hiçbir güç ona engel olamazdı. Ondan nefret eden kızın kendisi bile... Dündar Kıraç'ın bir şeyi elde etmesi için sadece istemesi yeterliydi. Bunun için hırs,kararlılık, sabır ve güç onda fazlasıyla mevcuttu. Tutku,kıskançlık ve nefretle harmanlanmış nefes kesen bir aşk hikayesi içinde kendinizi bulacaksınız.

"Neden geldin?" "Sen neden geldin?" "Ne?" Yavaşça gözlerini açıp bana döndü. "Gecenin bu saatinde sen neden buradasın?" Omuz silkerek sorusunu geçiştirdim. "Neden her sorduğum soruyu başka bir soruyla geçiştirerek beni cevapsız bırakıyorsun?" Gülüp tekrar denize doğru dönerek konuştu, "Sorduğun soruların cevabını herkesten böyle merakla bekler misin?" Gülerek onaylamaz bir ifadeyle başımı iki yana salladım. "İnsanlar benimle konuşmak için can atarken bir de sorduğum sorunun cevabını mı bekleyeceğim?" dudaklarımdan 'cık cık' diye bir nida döküldü. "Beklememe zaman kalmadan direk cevabımı alıyorum zaten. Ama sen.." Bakışları yeniden beni buldu. "Ama ben?" Sinirle derin bir soluk aldım. "Ama sen beni delirtmeye yeminliymiş gibi sürekli sinirimi bozacak şeyler yapıyorsun." Güldü. "Sen de çok çabuk sinirleniyorsun." Omuz silktim. "Yapım bu." Başını sallayarak tekrar etti. "Yapın bu.." Ayağa kalktım. "Evet yapım bu ve sen en azından şu görev meselesi bitene kadar bana ters hareketler yapmayacaksın ki-" Devam etmeme fırsat vermeden ayağa kalkıp araya girdi. "Ki?" Gülümseyerek ona doğru bir adım attım. Sık nefesleri yüzüme vururken başımı kaldırıp yüzüne baktım. Benden bu kadar uzun olmasından nefret ediyordum! Ahkam kesmek zor oluyordu... Umursamadan hafifçe parmak uçlarımda yükselip kulağına eğilerek fısıldadım. "...ki leşlerime bir yenisini daha eklemek zorunda kalmayayım." _________________________________________ Küfür ve şiddet içerir! Umarım severek okursunuz, Keyifle okuyun...♡