Η Μελίτη Καλλιγά, για τον Ορφέα Μεταξά, είναι το απόλυτο στραβόξυλο. Ήρθε στο χωριό των θείων της για τα Χριστούγεννα και, από την πρώτη κιόλας στιγμή, μοιάζει αποφασισμένη να κάνει τη ζωή του αφόρητη... ή τουλάχιστον έτσι ορκίζεται ο ίδιος. Είχαν μια άσχημη αρχή, μια ακόμη χειρότερη μέση... και για το τέλος κανείς δεν τολμά να προβλέψει τίποτα. Άλλωστε, στην άλγεβρα δύο αρνητικά δίνουν ένα θετικό, ποιος λέει ότι δεν μπορεί να συμβεί και στην πράξη; Αγγλία, Δεκέμβριος, 1986. Πόσο στραβά μπορεί πραγματικά να πάει αυτή η ιστορία;

Ήταν Ιούνιος όταν η εικοσιεξάχρονη Maisie Bennett γύρισε στο πατρικό της, κουβαλώντας μαζί της ένα πτυχίο Κτηνιατρικής και μια ζωή ολόκληρη μπροστά της. Επέστρεψε στο Adrian του Τέξας, εκεί όπου πέρασε τα εφηβικά της χρόνια ερωτευμένη με τον Ray Parker, έναν άντρα πολύ μεγαλύτερό της, κολλητό του πατέρα της και μόνιμα εκτός των λογικών επιλογών που θα έκανε ένας άνθρωπος με αυτοσεβασμό. Λεπτομέρεια που, φυσικά, δεν την αποθάρρυνε ποτέ. Όταν εκείνος της πρότεινε να δουλέψει στο ράντζο του, δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Μόνο όλα. Η ηλικιακή απόσταση, το παρελθόν που τους συνέδεε, ο πατέρας της, η μικρή πόλη. Όμως κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει αν αυτό το καλοκαίρι θα κατέληγε σε κάτι όμορφο ή σε μια καταστροφή που θα συζητιόταν για χρόνια. Το μόνο σίγουρο ήταν πως το ράντζο του Ray Parker δεν θα φιλοξενούσε απλώς μια νέα κτηνίατρο. Θα γινόταν το σημείο όπου όλα όσα έπρεπε να μείνουν ανείπωτα θα δοκιμάζονταν.

Εγώ, εσύ και ένα καλοκαίρι. ⭑･ﾟﾟ･*:༅｡.｡༅:*ﾟ:*:✼✿　　✿✼:*ﾟ:༅｡.｡༅:*･ﾟﾟ･⭑ Η Αμάρυλλις, μια ζωγράφος που άλλοτε έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του, επιστρέφει στη Γαύδο αναζητώντας γαλήνη· μια γαλήνη που η ζωή της στέρησε με τρόπο κατακλυσμιαίο. Ο Μιχάλης, ένας άνδρας που είχε μάθει να θριαμβεύει, βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται, μόνο και μόνο για να καταλάβει πως δεν του ανήκε ποτέ. Στρέφεται ξανά στη δουλειά του, στο επόμενο μεγάλο έργο του -κι αυτό το έργο τον φέρνει στη Γαύδο. Εκείνη είναι το λευκό, εκείνος το μαύρο. Και το μαύρο, πάντοτε, μοιάζει ικανό να καλύψει το λευκό. Εκτός κι αν το λευκό προλάβει να λάμψει, να το διαπεράσει, να το μεταμορφώσει. Και τότε... γεννιέται το γκρίζο. Shoutout στην @kastadiaverse για το εξώφυλλο.

Ονειρευόταν να ανέβει σε εκείνη την μεγάλη σκηνή από μικρή. Μέσα από το γυαλί της τηλεόρασης φάνταζε μεγαλοπρεπής, σαν την επιτομή της δόξας. Μα οι καιροί δεν τα έφεραν βολικά. Αντί να γίνει ψυχή και σώμα του ονόματος της, η Μούσα βρέθηκε στο Μέγαρο Μουσικής ως μέρος της ταξιθεσίας του κτηρίου. Και τώρα δεν το γλυκοκοιτούσε από την τηλεόραση της, αλλά από τις πιο απομακρυσμένες θέσεις στα θεωρεία.

Η μέρα που όλα πήγαν κατά διαόλου (στο περίπου) και χάσαμε τα Χριστούγεννα. Υπό προσωρινή κατασκευή λόγω μπλοκαρισμένης έμπνευσης συγγραφέων. Περισσότερες πληροφορίες στο φυλλάδιο των υπηρεσιών μας. Καλά Χριστούγεννα. Με εκτίμηση, -Κάτι ρεμάλια εκεί Πάνω. All Rights Reserved ® Copyright © 2026, μπορεί Despw, DL

Η Έρση είναι ένας ήσυχος άνθρωπος. Η καθημερινότητα της απαρτίζεται από αμετάβλητες σταθερές και δεν χαρακτηρίζεται συχνά από απρόοπτα συμβάντα. Βρίσκει ευχάριστη τη γραφειοκρατία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, επισκέπτεται τη βιβλιοθήκη την ίδια ώρα κάθε εβδομάδα, δεν οδηγεί γρήγορα, δεν αργεί σε ραντεβού, δεν ξεπερνάει τα όρια. Ακόμα κι αν ζει σε σε έναν μετά-αποκαλυπτικό κόσμο, ακροβατεί με ευελιξία και άνεση πάνω στη λεπτή γραμμή της κανονικότητας. Επομένως, δεν είχε φανταστεί ποτέ πως η τελευταία της μέρα στη Γη θα περιλάμβανε επικίνδυνες ιέρειες, αρχαίες θεές, μαγνητικά πεδία, μάχες με αρχαία εγχειρίδια, σχέδια στρατηγικής και μία (σχεδόν) γυναίκα που άλλοτε την κοιτάει ως σύμμαχο κι άλλοτε ως απειλή. Σε αυτό το σημείο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναφερθεί πως η Έρση δεν είναι οπτιμίστρια, ούτε τυχερή, γρήγορη ή γενναία - δεν διαθέτει κανένα χαρακτηριστικό που σκιαγραφεί την εικόνα μιας ηρωίδας. Η Έρση δεν είναι ηρωίδα· απλώς έτυχε να ξυπνήσει, τη στιγμή που ολόκληρη η Αθήνα βυθίστηκε σε λήθαργο.

Τι γίνεται όταν το μπλε ενώνεται με το καφέ; Τι γίνεται όταν οι άμυνες πέφτουν Κάποια στιγμή στο παιχνίδι υπάρχει ο ηττημένος και ο νικητής. Νικητής ο έρωτας. Ηττημένος ο πραγματικός σκοπός. Πρόσεχε μη χάσεις την μπάλα.

Εδώ μιλάμε για δύο σώματα σε ένα σύμπαν που αρνούνταν να βρεθούν στον ίδιο γαλαξία. Εδώ μιλάμε για δύο ζευγάρια μάτια που ντρέπονται να βρουν το ένα το άλλο στο ίδιο δωμάτιο. Εδώ μιλάμε για δύο ψυχές που ουρλιάζουν λυσσαλέα μπας και μπει απόσταση μεταξύ τους. Εδώ μιλάμε για το γέλιο του ουρανού και το χέρι του πάνω στον λευκό λαιμό της. Εδώ αγάπη μου μιλάμε για την Ιόλη, τον Λουκά και το κενό ανάμεσά τους που μικραίνει και μικραίνει και μικρ- Ώπα ώπα, πάνε ένα βήμα πίσω σε παρακαλώ. Αυτό είναι καθαρά ενήλικο περιεχόμενο. Άκρως ερωτεύσιμο.