Bazı insanlar büyümez; sadece erken yorulur. Bazı baharlarsa hiç gelmez, sadece beklenir. İzem için hayat, on dört baharla yarım kalmış bir mevsimdir. Babasıyla birlikte kaybettiği yalnızca bir insan değil; güven sevgi ve çocukluğun kendisidir. Zaman geçer, şehirler değişir yüzler silinir ama bazı yaralar kabuk bağlamaz. Sadece derine çekilir. Karanlıkla çevrili bir şehirde yolları Babür'le kesiştiğinde, İzem geçmişinden kaçamayacağını anlar. Babür; adı söylenmeyen bakışı unutulmayan ne kurtarıcı ne de cellattır. Şeytanın soyundan gelen Habistir. 14 Bahar yüksek sesle anlatılmayan acıların romanı. Bir babanın yokluğunun bir kızın omuzlarında nasıl ağırlaştığını bir insanın unutmayı seçerek hayatta kalıp kalamayacağını ve baharın gerçekten iyileştirip iyileştirmediğini soruyor. 14 Bahar karanlıkla yüzleşmeye cesareti olanlar için ve hala bir bahara inananlar için.

Kitabı tamamen düzenlemeye aldım. İlk on bölüm kısa olduğu için uzatıyorum, yazım ve mantık hatalarını da düzeltiyorum. Düzenleme süreci bittiğinde bölümleri yenilenmiş hâliyle paylaşacağım. Kitapların arasında kaybolmak, Firuze için bir kaçıştı. Düzenli raflar, sararmış sayfalar ve eski ciltlerin kokusu... Hepsi dış dünyanın gürültüsünü susturuyordu. Sessizlik alışkanlıktı onun için. Güvenli, tanıdık, kimsenin karışmadığı bir dünya. Ta ki, bir mesaj yanlış kişiye gidene kadar. Ve o kişi, kitapların aksine sessiz değildi. Tahir'in hayatı; gece kadar karanlık, kuralsız ve tehlikeyle örülmüştü. Bir kitap listesiyle başlayan bu tesadüf tanışma, ikisinin de kaderini yavaş yavaş silmeye başladı. Tozlu sayfalar açıldıkça, geçmişin karanlığı satır aralarına sızacaktı. 060625 🕯️

Hafızan olmadan, çıplak ve yaralı hâlde bir göl kıyısında uyansan ne yapardın? O, bu sorunun cevabını ararken bir sürünün, bir alfayla mühürlenmiş kaderin ve karanlık sırların içine düşer. Kaçmak ister. Unutmak ister. Ama kan, her zaman hatırlar. ----- Çırılçıplak, bilinmezliğin ortasında, sessiz bir gölün karla örtülü kıyısında yatıyordum. Bedenim titriyor, dişlerim istemsizce birbirine vuruyordu. Bakışlarım daha aşağılara indi,karnımdaki derin yaraya. Karnımın alt kısmında, kasıklarımın hemen üzerinde, derin aynı zamanda sızlayan bir yara vardı. Acı... her nefeste şiddetleniyordu. Sanki içimde bir şey kopuyordu fakat ne olduğunu anlayamıyordum. 1#Luna/05/08/2025