"ocean and a few streets from Paris, eighteenth." Nakamoto Yuta × Lee Minhyung minific

yuta mark arkadasim olur musun parasi neyse oderim

Taeyong ve Doyoung, yolunda gitmeyen ilişkilerini düzene sokmak için bir ilişki terapistine başvurur. • • • başlangıç: 161020 bitiş: -

Ben yanmışım yine sana.

olaysız günlerine bir barda tanıştığı çocuk sayesinde istemediği kadar heyecan gelen donghyuck ve o heyecanın temel kaynağı olan mark.

Haechan soyunma odasına adımladığında su sesine doğru yönelmişti. Suyun altında ıslanan bedeni gördüğünde yutkunmuş ve son ana kadar gizlice onu izlemişti. Henüz duştan çıkmış bedeni üzerinde, saçlarından damlayan sular parıldarken Mark'a doğru adımlamıştı. Onu korkuttuğunda Mark şaşırmış ve irkilmişti. Karşısında duran bu bedeni tanıyordu. Susmuştu, neden burada olduğunu merak ediyordu. Öylece beklerken Haechan'ın üzerine eğilmesiyle ıslak bedeni duvara yaslanmıştı. Kasıkları birbirine değdinde vücutları arasında da boşluk kalmamıştı. Haechan çok geçmeden şaşkınca bekleyen bu gencin dudakları arasından dilini yolladığında ağzının içini talan etmiş ve dudaklarını yalayarak ondan ayrılmıştı. Çıkan ıslak ses yankılandığında ikisininde bedenleri kasılmıştı. -"Dağdan geldin, beni kovuyorsun. Değil mi serseri?~" ... 🤬🤞🏼👅💦🏈🏒

Lee Jeno, Jaemin'in karşısında çocuk olabilir, onun için penceresini açık bırakabilir, sırasına aşk mektubu bırakabilirdi. Jaemin kendisini bir akbaba veya balina olarak görürken karşısına Romeo kılığında çıkabilir veyahut ıslak düşlerinde belirebilirdi. Jaemin'in eline pastel boyalar tutuşturur sonra da yüreğini hiç sönmezcesine tutuştururdu. Na Jaemin, Lee Jeno'nun kaldırdığı her taşın altından çıkabilirdi. Küçükken kafasına attığı taşlar mı yoksa elleriyle yazdığı taşlamalar mıydı bunlar bilinmez. Jeno'nun evini çalabilir veya evi olabilirdi, ellerine isim koyabilirdi. Jeno mandalina kabuğundan gemiler yapıp Jaemin'in okyanuslarına salıverirdi. 🍊 jaemin+jeno !+18 221220 ☆ wattys 2022 kazananı

Let's go below zero and hide from the sun I love you forever where we'll have some fun

//MarkHyuck// ... Aynada karşıma geçmiş soğuk bir tebessümle geceyi olduğundan daha zifiri bir siyaha boyayan, rengi de hayatı gibi solmuş bu beden bana mı aitti? Ben miydim bunca zaman kendine işkence edip siyah bir yağmur bulutuna hapsolan? Benim miydi bu esir düşünceler, prangalar eskitmiş fikirler?.. Peki mutlu muydu şimdi herkes? İznim var mıydı tablodaki diğer herkesin etrafında bulunmaya, bozuyor muydum düzeni yine; uyuyor muydum istedikleri kalıba?.. Darmadağın olmuş eşya yığıntılarının arasında topuklarıma batan cam parçalarından daha çok canımı yakan, kendime yabancıyken bile yine kendimle yüzleşmek zorunda olmamdı o gece. Oysa bu farkındalık için fazla geçti artık vakit... "Sen... Ama neden? Bunu neden yaptın?" Dedi arkamda aniden belirip ellerini iki yanımdan karşımdaki aynaya yaslarken. Enseme çarpan nefesi her zamanki gibi sıcacık, ılık ılık akıtmıştı ona olan aşkımı kalbime doğru. Kurumuş dudaklarımın konuştukça kanayacaklarını bilsem de cevap vermekten korkmadım bu sefer. Bu sefer sözlerimi gizleyecek yeri yoktu kalbimin. "Senin için, sana olan sevgimi hissedebilmen, görebilmen için hepsi... Ama ilk olarak beni görmeliydin. Ben de beni görmeni sağladım..." ... "Sevgisini göstermek için hayatı ayaklarının altına alanlara ithafen..."

"Mark." dedim adını sonunda öğrenebildiğim için yaşadığım hevesle. "Bir fikrim var." Kaşları çatılarak bana bakmıştı merakla. İçinden nerden çattım buna der gibi bir hali olsa da ben heyecanımı bastıramıyordum. Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki göğsüme vuruşunu hissedebiliyordum. "Bana bir yıl ver." dedim tepkisini iyice görebilmek için ona yaklaştığımda. "Sonuçta kaybedeceğin bir şey yok, değil mi?" "Neden bunu yapayım?" demişti sadece. "Senin açından bakacak olursak.." dedim her ne kadar bunu söylemeye dilim varmasa da. "Son bir yılını dolu dolu geçirmek istemez misin?" "Bırak sana göstermek istediklerimi göstereyim, hayatı bir de başkasının gözünden yaşa. Bence ilginç bir tecrübe olur senin için." demiştim kendi fikrimi çok mantıklı bularak. Kendi içinde bir sonuca varmaya çalıştığını görebiliyordum. Hiç tanımadığın birinden böyle bir teklif almak şaşırtıcıydı. Bana güvenmiyordu, ben de ona güvenmiyordum ama kaybedeceğim bir şey yoktu. Onun yerine kazanacağım bir hayat vardı. "Eğer." dedim tekrar dikkatini üzerime çekerken. "Bir yıl sonra bugün, fikrini değiştiremezsem.." Yutkundum. Bunları söylemek benim için hiç kolay değildi. "Gitmene izin vereceğim." Ben olduğum sürece aklındakini yapamayacağını biliyordum. Buna izin vermezdim. O da biliyordu. "Tamam." demişti. "Bana hayatı senin gözlerinden göster, Donghyuck."