Jeśli pragniesz tęczy, pogódź się z deszczem. Pogodziłem się z deszczem, który obmywa mi głowę; spływa po mnie to co złe i to co dobre. Topię się w deszczowej roli samotnego ojca niesfornej pięciolatki; topię się w jej smutkach i potrzebach; topię się w jej tęsknocie za matką. Wchodzę po pas wody w deszczową ciemnię nieczystych interesów; wchodzę po pas w morze znakowanych banknotów z pobliskiego banku centralnego. Aż pewnego pochmurnego dnia, gdy powietrze wrzało wanilią, ona spłynęła na mnie z nieba; mój deszcz, moje słońce, moja tęcza wygięta w łuk uśmiechu. Stworzona w niebie, unieszczęśliwiona zesłaniem na ziemię. Fikcyjna bohaterka romansu oplątana nicią mojej przyziemnej egzystencji. Rozszczepiona pomiędzy światami, jedną stopą w niebie, drugą w moim życiu. Niebiańska istota - zlepek komplikacji i wyssanej ze mnie szaleńczej miłości. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ask.fm/Paulaaa962 twitter.com/Paulaaa962

Gwałcicielom należy się krzesło elektryczne. Jestem tego pewna jak śniegu na Alasce i deszczu w lesie tropikalnym. Jestem pewna jak garbów wielbłąda i płetw rekina. Pewna jak własnego nazwiska i pieprzyka na lewo od pępka. Posadzić, przypiąć, popieścić. Nie delikatniej, niż oni pieszczą nas. Może wtedy jego gorący tytoniowy oddech nie byłby tak żywy. Jego palce tak szorstkie i śmiałe, zbłąkane. Usta zachłanne i oczy wygłodniałe. A fiut tak wyraźnie kształtujący hierarchię wyższości, jego nad moją. Bo teraz, po trzech latach odsiadki, on wrócił, a strach trzęsie mną jeszcze bardziej niż wtedy, na kostce brukowej przy Branch Street, po zmroku. Pod nim. Let's flush birds out together ~*~ zwiastun: http://flushing-birds-out-jbff.blogspot.com/p/zwiastun.html twitter.com/Paulaaa962 ask.fm/Paulaaa962 http://justinbieberfanfictionpl.blogspot.com/

Cześć, chciałam przedstawić Wam swoją historię. Historię mojego życia, które zmieszało się z wielką miłością oraz światem narkotyków. Nie będzie to opowieść zakończona Happy Endem. Nie... Na końcu umieram. Jak i Dlaczego? Dowiecie się w ostatnim rozdziale... ------------------------------------------------------------------- - Chcę tą - powiedział prawie niesłyszalnie, ale ja słyszałam. Miałam ochotę rzucić mu się na szyję, ale przecież nie mogłam tego zrobić. Cholera, on naprawdę jest nieziemsko przystojny... -Jestem Justin - przedstawił się, siadając na skórzanym fotelu - A wy teraz jesteście moje - dodał, uśmiechając się jak małe dziecko, które otrzymało zabawkę życia - Jesteś piękna i chciałbym cię mieć dla siebie - powiedział, przejeżdżając kciukiem po moich ustach. Przymknęłam lekko powieki i napawałam się tą przyjemną chwilą - Ale to ty musisz zdecydować, czy chcesz być moja - dodał, po czym złożył delikatny pocałunek na moim czole. Nie wiem czemu, ale poczułam się wyjątkowa przez to co zrobił. #8 Fanfiction - 22.04.2017

[KONTYNUACJA] Gdy schodami tam wchodziłem zobaczyłem człowieka, którego nie było. I dzisiaj znowu go nie zobaczyłem. Och jakbym chciał, żeby go nie było.

Oryginał: SupraBiebr Tłumaczenie: luvmyjcalm #91 in Fanfiction - 08.05.17

Nie oglądaj się za siebie, bo on tylko na to czeka. Na tym polega właśnie jego gra - czyjś strach go nakręca. Okaż słabość, a dasz mu sygnał.

- jesteś jak superbohater. - tak? - tak, ale jest jeden problem. - jaki? - superbohaterzy po wykonaniu zadania odchodzą.

To, co zaczęło się niepozornie, szybko może zmienić się w obsesję, która obiecuje o wiele więcej.

Osoby, do których najtrudniej się zbliżyć, okazują się najbardziej warte tego, żeby je poznać. KOREKTA OPOWIADANIA NIEBAWEM!