Dorastając, Eun Hae-il nie może zapomnieć chłopca, w którym się po raz pierwszy zakochał. W tym roku po czterokrotnym zdaniu egzaminu wstępnego zostaje przyjęty na wymarzoną uczelnię. Jednak pewnego dnia ratuje dziecko przed utonięciem w oceanie, lecz próbując je ratować, poddaje się z wyczerpania i tonie. Tuż przed tym, jak przestaje oddychać, zamyka oczy i myśli o chłopcu, w którym od dawna się zakochał, ale kiedy znów otwiera oczy, nie tonie już w oceanie, ale w autobusie. Hae-il, człowiek, który przekroczył czas i przeżył śmierć, stoi teraz przed mężczyzną, którego tak bardzo kochał, Yoon Pado. „Czy Bóg naprawdę dał mi drugą szansę?" ja tylko tłumaczę

Trudno jest żyć w przyjaźni z kimś, gdy jego matka cię nie lubi. ©kamseok 2016

Miłość jest niczym muzyka. Ma w sobie melodię, która dociera do duszy. Jest rytmem, w którym biją równo zakochane w sobie serca. Bez znaczenia, czy ktoś tego chce, czy nie, uderza w każdą strunę, tworząc więzi, budując związki. Czasami trąci złą nutę i niszczy to, co zapowiadało się pięknie. Bywa jednak, że wraca ponownie do swojego rytmu lub buduje nowy. Inny. Lepszy. Silniejszy. Tworzy wir uczuć, który nigdy nie ustaje. Jest to historia, w której swoje miejsce odnalazło kilka osób. Życie, praca, szkoła. Bohaterowie doświadczą różnych uczuć - tych szczęśliwych i tych bolesnych. Przyjaźni, miłości, nienawiści, bólu, niepewności, namiętności, tęsknoty, złości, radości oraz wielu, wielu innych emocji. Będą one towarzyszyć postaciom przez wszystkie strony tej opowieści.

AU, gdzie slawni, romantyczni wieszcze Adam Mickiewicz i Juliusz Słowacki są uczniami liceum.

Druga połowa lat czterdziestych dwudziestego wieku. Nastoletni Elliott Anderson wprowadza się z rodzicami do Inglewood w hrabstwie Los Angeles. W domu naprzeciwko mieszka rodzina Merricków z synem Jamesem, który jest jego rówieśnikiem. Chłopcy szybko zawiązują przyjaźń, która sprawia, że Elliott stopniowo odkrywa prawdziwego siebie, przechodząc przy tym wewnętrzną moralną walkę.

Parę miesięcy temu kupiłem kubek ze złoconymi maziajami. Na wyprzedaży. Żaden prezent, żadna okazja do wspominania. Zwykły, ładny kubek za 15 złotych. Od tego momentu piłem kawę tylko z niego. Plułem fusami z herbaty do jego wnętrza. Nigdy jednak nie spojrzałem na ten kubek w szczególny sposób. Zwykła rzecz, nie? Jednego wieczoru rozsiadłem się wygodnie przy biurku. Patrząc na telefon chciałem sięgnąć po zeszyt do pisania tekstów. Banalna sytuacja. Poczułem, jak moje nieuważne palce nie wymijają kubka. Pozwalają mu przewrócić się, ześliznąć z blatu. Mimo że nie widziałem, poczułem nacisk niepokoju. Moja głowa sama narysowała trajektorię lotu, rozbicie, wylanie. Stratę. Przez ułamek sekundy miałem jeszcze nadzieję, że uda mi się złapać kubek, uniknąć tego, co ma się za chwilę wydarzyć. Ale dobrze wiedziałem, że już mi się nie uda. Poparzyłem tylko palce. Patrzyłem na nowy kształt kubka, rozbity na części. Nasza przygoda się skończyła. Bezpowrotnie. Nie miałem już pić z niego kawy, pluć fusami do wnętrza. Ta chwila, gdy wiem, że coś stracę jest zawsze intensywna. Człowiek zamiera, wstrzymuje oddech. Jest okrutnie krótka, ale ściska w dołku. Zawsze towarzyszy jej nadzieja. Głupia i naiwna. Tak mocno wierząca, że jeszcze się uda. Uczucie straty. Tak, to tego uczucia nie znoszę najbardziej. Gdy wchodzi w ciało, wpełza we wnętrze, uświadamiam sobie, jak bardzo coś było dla mnie ważne. Czy to Nivan, czy durny kubek ze złoconymi maziajami.

Chyba każdy zrobił kiedyś jakiś challenge z przyjaciółmi. Czy to zwykła gra w prawdę i wyzwanie... Czy coś nieco bardziej skomplikowanego. Typowa, popularna rozrywka. Ale... gdyby tak odejść nieco od schematów? Pobawić się w coś, co obróci nasze życie na pełne trzydzieści dni o całe sto osiemdziesiąt stopni? Zrobić coś... nowego... Doświadczyć czegoś, czego nigdy byśmy się po sobie nie spodziewali? Zwykła, na pierwszy rzut oka typowa paczka przyjaciół wpadła właśnie na ten nietypowy pomysł. Wytrzymać miesiąc w związku z osobą tej samej płci, wykonując codziennie coraz dziwniejsze zadania wymyślane przez przyjaciół. Kto się tego podejmie? Czy zdołają wytrzymać określony czas? Jak zareaguje na to rodzina i znajomi? I najważniejsze... Czy przetrwa to ich przyjaźń? Lub... czy nie zmieni tego w coś więcej... 30 DAYS HOMO CHALLENGE - coś, czego większość z pewnością nie potrafi wykonać. - okładka autorstwa @Oneyellowbee, polecam i dziękuję - - Praca bierze udział w konkursie "Strange Birds" organizowanym przez użytkownika @people- - #1 w gej - - #1 w friend - - #1 w challenge - - #2 w dramat - 30 października, 2018 r. - dziękuję wam za aktywność, ta książka sprawiła mi mnóstwo radości i mam nadzieję, że tak samo, ja dobrze mi się ją pisało, tak samo dobrze wam się czytało <3 ~ Aleks

Najlepsze wakacje to takie spędzone w domu, niestety nie tym razem Hubert!

Gdy nie widać naszych twarz zawsze lepiej się rozmawia

Co się stanie, kiedy najbardziej samotny i wycofany z życia chłopak, spotka na swojej drodze wyjątkową osobę, która diametralnie zmieni jego życie i podejście do wszystkiego? Czy poradzi sobie z wieloma przeciwnościami losu? Czy Alec zaakceptuje "inność" Magnusa? Inność, niekoniecznie spowodowaną przez jego wyjątkowy i specyficzny wygląd....