Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.

" Hadi tekrar söyle " dibime kadar girmişti ikimizde kontrolden çıkmıştık ve susmayacaktim bu sefer " diyorum ki bencilsin kalpsizsin beyinsizsin her bok var " çenemi dikleştirip yüzüne baktım. " Sesini kes ve çık dışarı " " HAYIR bana emir vermeyi kes artık " " canını yakarım iclal " " Yak o zamam " öfkesini asla kontrol edemiyordu gerek bana gerek etrafındaki herkese zarar veriyordu. Cebinden çıkardığı çakıyı yüzümde gezdirdi . " Bırak napiyosun " bilegimden tutup yatağa fırlattı kendiside üstüme çıktı. Eteğin yirtmacıni biraz yırtıp bıçağı oraya sürttü. " Unutuyosun kime karşı gelmemen gerektiğini unutuyosun. Üzerimden itmeye çalışsamda etki etmiyordu çünkü cok güçlüydü. " Ateş bırak elindekini " bacağıma batirmasiyla nefesim kesildi devam etmesiyle tam çığlık atacakken eliyle ağzımı kapattı çırpındıkça daha çok açıyordu. Gözümdeki yaşlardan artık her yer pusluydu. "Şişsshh " Işi bittiğinde üzerimden kalkmak yerine çakıyı cebine atıp kollarımı başımın yanına sabitledi.Dudaklari dudaklarima değmek üzere iken konuştu. " Zorla gel canımı yak diyosun ya sonucunada katlanman gerek " artık onu dinlemiyordum . UYGUNSUZ İÇERİK BULUNDURMAKTA !

Manken&Futbolcu ❝ Ve insan, tam da her şeyi kontrol ettiğini sandığı anda, kalbinin hiç söz hakkı olmadığını anlar. Bazı duygular yalnızca kalbinizde taşımak içindir, yalamak için değil. Ben de onu senelerdir kalbimde taşıyordum. Öyle öğrenmiştim. ❞ Angel Eyes, Elmaslar gibi ağlarlar ama, Ağlama *ੈ✩‧₊˚༺☆༻*ੈ✩‧₊˚ Hayran kurgusudur, içerisinde herhangi bir gerçeklik barındırmaz.

Kuzey Yıldızı & Yasemin Çiçeği Tüm İtalya'yı yöneten bir adam. Yeraltının tek sahibi ve en tehlikeli boksörü. İnsanlar,onun ismini bile anmaya korkar,onunla ringe çıkan tek bir kişi bile sağ çıkmazdı. Kuzey Valenti. Kalbindeki dövmede sadece tek bir kadını taşıdı. Ve onu kaybetmemek için herşeyi feda etti. Aynaya baktıkça kalbinde gördüğü tek şey,o gözün içinde sakladığı en nadir çiçekti. Yasemin Çiçeği... ''Ben seni kimsenin göremeyeceği tek bir yere sakladım,ben seni önce kalbimde sonra da gözlerimde sakladım''

°Tıp fakültesini bitirip hiç bilmediği bir şehire atanan Ahu Soykan. °Şehrin sahibi, herkes tarafından korkulan,bu yola annesinin katili bulmak için çıkan Vural Boratav. Her insanın bir kaderi vardır derler,kimi doğrar, büyür, ölür,kimiyse sevdaya dönüşür,zaten en zoruda insanın sevdaya düşmesidir,bazen kaderine karşı gelirsin,istemezsin,kabullenmezsin ama kader çoktan ağlarını örmüştür,isyan etsende,kaderinde o kişi varsa hep önüne çıkar,her ne kadar çabalasanda kaderinden kaçamazsın.

*** "Gömleğinizi çıkarın lütfen" "Neden?" Genç kadının aralanan dudakları kocasının baskın sesi yüzünden geri kapandı. "Zarar gören yeri kaburgalarıysa, gömleğini kaldırır" diyerek ani çıkışını açıklayan Karatlı ifadesizce karısına bakıyordu. Doktor irice açtığı gözlerini Tamere çevirip ciddi bir ifadeye büründü. "Aslı Hanımın göğüs kısmında da bazı morluklar var...muane etmem gerek" Aslı'nın gözleri iki adam arasında mekik okurken kocasının lacivertlerinin anbean koyulaştığını farketti. Karatlı sinirle soluk verip koltuğa yerleştiğinde bu Aslı için bir nevi izindi. Gömleğin düğmelerini açıp üzerinden sıyırdı. Aynı gömleği reng sütyeni ile karşısında kaldığında Karatlı bu duruma daha fazla seyirci kalmayarak yerinden kalktı. "Giy üzerini!" Emrivaki sesi ve sert duruşuyla oldukca sinirli duran adama karşı gelmeyerek gömleği geri üzerine geçirdi. "Kremi ben sürerim Doktor. Sen kaburgalarına bak."

Baran Karadağlı... Mafyanın da üstü bir adam,ve tek serveti eşi Elif Karadağlı. Onların en büyük imtihanı bir çocuktu. En büyük hasretleri. Baran için çocuk önemli değildi tek isteği karısıydı. Tüm dünyasını sadece ona adamıştı. Ama onların sevdasını sarsacak çok şey vardı... KUMA YOKTUR SADECE BİRKAÇ BÖLÜMDE KONUŞMASI GEÇMEKTEDİR... HİKAYEDEKİ TÜM İÇERİKLER HAYAL ÜRÜNÜNDEN İBARETTİR.

-Küfür, şiddet ve cinsel öğeler içerir.- 🕯️ Mafyanın güçlü isimlerinden Yaman Çakır Karaaslan, kendini 2024 yılında kaybettiği karısının katilini bulmaya adar. Hırsıyla, öfkesiyle etrafındaki her şeyi yakıp yıkan Yaman'ın yolu, bir gece Gökçe'yle çakışır ve bildiği bütün kuralları sorgulamaya başlar. Gökçe Yener, etrafındaki insanların kararlarını hayatının merkezine almış, kendi halinde bir çocuk doktorudur. En yakın arkadaşı Seren'in dağ evinde doğum gününü kutlarken, Seren'in erkek arkadaşı Kuzey Karaaslan'ın yeğeninin hastalanması üzerine yüz metre ilerideki malikaneye gider. Gökçe, istemeden bir adamın vurulduğuna şahit olur ve yolu Yaman Çakır'la kesişir. Vurulan adam, Yaman'ın karısının katilini de bilen tek adamdır ve Yaman, Gökçe'yi adamı iyileştirene kadar rehin alır. Gökçe'nin hem sert ve otoriter Yaman'la, hem karanlık sırlarla dolu Karaaslan ailesiyle, hem de kendi benliğiyle mücadelesi bu andan sonra başlar. 🕯️ BİRİNCİ KİTAP: ALEVSAR İKİNCİ KİTAP: İNKİSAR

~KİTAP SONRADAN DÜZENLENMİŞTİR~ Tüm ülkenin sahibiydi ama bir tek onun kalbine giremedi. Mirza Karan Karaaslan. Bazıları için sistemin mutlak sahibi, bazıları içinse ilik donduran bir fısıltı: Cehennem. 2 metrelik devasa gövdesiyle ülkeyi, borsayı ve yeraltının en karanlık örgütünü,MİREF'i avuçlarının içinde tutuyordu. Tek bir küfrüyle şehir titrer, tek bir emriyle hukuk susturulurdu. O, sahip olamayacağı hiçbir şeyin olmadığına inanırdı. Ta ki Efnan geri dönene kadar. Efnan için Mirza; kaçtığı bir geçmiş, kurtulmaya çalıştığı bir kabus ve nefret ettiği o vahşi otoriteydi. Mirza onu İspanya'nın güneşli sokaklarından koparıp kendi zırhlı cehennemine getirdiğinde, Efnan'ın elinde tek bir silahı vardı: Nefreti. Mirza Karan Karaaslan'ın dünyasında 'hayır' bir seçenek değildi. "Sevmesen de olur," diyordu o buz gibi sesiyle. "Nefret et, bağır, dünyayı başıma yık... Ama sadece benim kanatlarımın altında kal. Çünkü bu cehennemin tek bir kuralı var: Benim olanı kimse alamaz, ben olanı da kimse sevmemezlik edemez." Güç, saplantı, küfür ve kanın gölgesinde bir aşk hikayesi değil; bir sahiplenme savaşı. "Benim cehennemimde yanmaya hazır mısın Efnan? Çünkü ben, senin nefretinle ısınmaya çoktan alıştım."