Hayatımızı etkileyen, dönüm noktası diyebileceğimiz çok önemli olaylar bir anda gerçekleşir. Anlayamadan, anlam veremeden biter. On saniyede mesela. Ve geriye böyle bir cümle kalır: "İlk karşılaşmamızı hatırlıyor musun?"

Yüzlerce bıkkın ve yorgun insanla birlikte bir metro vagonunun içindeydi genç kadın. Sabahın beşinde kalktığı için uyku mahmuruydu. Gözleri -açık olduğu zamanlarda elbette- kirli zemine sabitleniyor, hayata dair düşünceler hızla akıp gidiyordu zihninden. Varoluşsal bir krizle yüzleştiği söylenebilirdi belki ancak bunun için yeterli zamanı yoktu.

Tamamıyla sıradan bir akşamdı. Radyo Gönülçelen'de müzik keyfi kesintisiz olarak devam ediyordu. Ta ki dinleyicilerden biri arayıp "son bir şarkı" isteyene kadar...

Üç sıcak çikolata, üç mektup ve üç kadın... Zor seçimler yapmak ve büyümek hakkında farklı bir yılbaşı hikayesi...

Onu her gün gördü. Ona her gün gülümsedi. Ama onunla hiç tanışamadı. xxx İthaf: Beni fark etmeyen, fark etmediklerim, fark edilmeyen ve fark etmeyen herkese. xxx 200620

suluboyafircasi: o gün bana baktığında bir tablo gibi hissettim tıpkı Van Gogh'un Ayçiçekleri tablosu gibi bir mücevher gibi xxx 260619 - 070719

tek bölümlük hikaye* arkasını dönmeden önce ondan son bir şey istedim. son bir yalan. sadece, beni ayakta tutabilecek bir yalan. keşke nasıl parçalara ayrıldığımı görseydi. xxx 090819

tek bölümlük hikaye* 16 Ocak 2002 gecesi, camdan elleri olan bir adamla tanıştım. xxx 120720

tek bölümlük hikaye* Geceleri, yalnızca şehrin uyuduğu günlerde beliren bir adamın peşine düşmüştüm. xxx 210919

tek bölümlük hikaye* Sonuçta tüm ruh ikizleri yalnızca filmlerde buluşmaz mı? xxx 210620