(3) Celestina Cortese, yeni bir hayata gizlenerek adım atmıştı. Geçmişini silemeyeceğini bildiğinden, yaşamına sessiz ve görünmez olarak devam etmeyi seçmişti. Alessandro Castellan Balcani ise korkusuz biriydi. Celestina'yı yakınına çektiği gibi, geçmişinden kaçamayacağını gösterecekti.

(0.5) Estelle White, Adrian Black'in takıntısıydı. Asla bünyesinden atamadığı, çocukluğundan beri bırakamadığı, zarar veren bir bağımlılıktı. Adrian, bunun ölene kadar süreceğini biliyordu. Bilmediği şey ise, Estelle'in de ona takıntılı olduğuydu.

(1) Regina Bellini, dünyadan kendini soyutlamış ve çoğunlukla, kendine yarattığı tek odalık dünyasında yaşamayı seçmiş bir kadındır. Bu yüzden de en son düşüneceği şey, birinin ona ihtiyaç duyacağıdır. Constantin Santoro Pellegrini ise şans eseri, kadını ve yeteneğini fark ettiğinde o ana kadar tek bir kişiye bu kadar muhtaç olabileceğini hiç düşünmemiştir. Artık Regina, Constantin için son derece şiddetli bir ihtiyaç haline gelmiştir.

(2) Czar ve Vlad Vgotsky'nin geçmişleri kapkaranlık ve asla iyileşmeyen acıdan oluşuyordu. Hayatlarını intikam almaya adamışlardı. Vasilisa Arkhipova ise kararlı ve iki kardeşten daha tehlikeli bir kadındı; geçmişinin acısını alt edebilmek için geleceği değiştirecekti. Kardeşler ve kadın birbirlerinden habersizdi ama kader, aynı amaç için onları tek bir odaya toplamıştı. O odada dört farklı silah ateşlendi; ikisi kadına aitti, diğer ikisi ise erkek kardeşlere. Silahların hepsi hedeflerini buldu ama bu durum ölüme değil, şiddetli bir bağa yol açtı.

Dedin ki; Işıkları kapa. Kim olduğunu bilmeyeyim. Ben siyah saçlarının arasında esen o hafif meltemim. * Aşkın geceye bulansın, Yalnızca bu seferlik, Matmazel Noir, Saçlarını sal parmaklarımın uçlarına. Rüzgar onu ilk gördüğünde ne olduğunu anlamadı, çözemediği biriydi, onun kendisini fark etmesini bekledi. Okulun yıldız çocuklarındandı, ancak O kız onu fark etmedi. Matmazel Noir ne saklıyorsun rüzgarında?

Türkiye'nin yetiştirdiği uluslararası ilk kız grubu: Rare Dancers. Ve Türkiye'nin üç büyük takımından biri: Beşiktaş. Bu alakasız ikili hangi noktada birleşir? Hayran kurgu değildir. 03.06.21: Besiktas #1 05.04.21: Kızgrubu #1 29.04.21: Turkish #1 01.04.21: Girls #1 04.05.21: Galatasaray #1 15.06.21: Dance #1 16.07.21: Romantizm #1 17.07.21: Sevgi #1

Canını vatan uğruna feda eden, kalleş saldırılar sonucu hayatını kaybeden bütün aziz şehitlerimize saygı, sevgi ve sonsuz minnetle... 🇹🇷 - - - Bir zamanlar ormanın derinliklerinde yapayalnız yaşayan bir asker varmış. Günlerden bir gün bütün ömrü savaşarak geçen bu askerin karşısına güneş saçlı bir kız çıkmış. Kız o kadar güzelmiş ki saçlarından kelebekler eksik olmazmış. O kadar güzel kokarmış ki arılar çiçek zannedip üzerine konarmış. Gözleri o kadar güzel bakarmış ki kızın göz göze geldiği herkes aklını kaybedermiş. Fakat kız düşman ülkenin kızı olduğu için birlikte olmaları imkansızmış. Derken güneş saçlı kız yalnız askerin gözlerine öyle bir aşkla bakmış ki asker hiç düşünmeden belindeki hançeri çıkarıp karşısındaki kızın eline vermiş. "Öldür beni! Aşkından öleceğim yoksa!" diye haykırmış kıza bakarak. Güneş saçlı kız ise gülümsemiş ve sakince askerin eline tutuşturduğu hançeri alıp kendi kalbine dayamış. Askerin gözleri korkuyla büyürken kız gözlerini ondan ayırmadan konuşmuş. "Eğer bir gün öldürecek olursam seni, ilk olarak buradan vuracağım. Çünkü sen buradasın, kalbimde."

"YETİŞKİN İÇERİK!" Aşk cehennemi ateşe veren o duyguydu, Evren tüm duygularını bir kutuya kapatıp anahtarını kaybeden o kadın. Yalnızca tutku ve acı vardı onun için. Pusat Karayazgı; O kutuyu parçalara ayıran, Evren'i bulan ve onunla cehennemi birlikte yakıp tüm külleri yudumlayan o adam... Bu cehennem onların, bu yangın onların, ateş onların ta kendisiydi. Silahta onlardı, silahı ateşleyende. Kurşunda onlardı, kurşunları yudum yudum içende. Tutku onların arasındaki bir savaştı ve artık ikisinin de ellerinde kan vardı...

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

O gece bir sır düştü okyanusa, sır çarptı kayalıklara, kayalık ezdi büsbütün her şeyi ve sonra her şey esrarengiz bir şekilde başladı. O gece zihninden tüm benliği bir kalemle silip atıldı, ne geçmişine dair ne de kendisine dair hiçbir şey hatırlamıyordu. O gece derin bir bataklığı andıran adam geldi ve onu geleceğinden tutup geçmişe sürükledi, sürükledikçe karanlık bir boşluğun içinde sallandı. Sonra... Sonra, Derin bir tutku yılan gibi sarıldı bedenlerine. İç içe geçmiş bir zincir gibi ne kopabildiler ne de bir bütün olarak paslanmadan kalabildiler işte bu onların arasındaki âşkın basit bir betimlemesiydi. "Cinnetimin içindeki akıl hastanemsin sen benim." ❄⛓