İstisnasız bütün insanlardan nefret edebilecek kapasiteye sahip bir kızdı Rachel. Ergenin bir üst modeli ama yetişkinlikle gram alakası olmayan, arkadaş kavramını çoktan unutmuş, bakışlarıyla insanları korkutmayı başarabilen bir kız. Üstelik özel güçleri var ve bu hiçte umurunda değil. -

Girl x Girl olacak arkadaşlar. Eski hesaptan rastgelen olursa nolur darlamayın gitti o hesap bu kitabın da yeri bende çok farklı o yüzden buraya aldım. Evet girlxgirl. İsterseniz tekrar söyleyeyim, girlxgirl. Bu konu hakkında tek bir şey duymamayım Ekin'i başka kimseyle düşünemiyorum o yüzden girlxgirl. Tşk. Konusuna gelecek olursa, yüksek IQ'lü bir kızın maceraları. Oha açıklamaya bak mükemmel, neyse merak edenler 2-3 bölüm okusun konusu kısaca anlatabileceğim bi şey değil.

Aşk en çok ondayken güzel duruyordu, sevgi en çok ona yakışıyordu ve elleri sadece onunkilerle ısınıyordu. "Aşkı tanımlamaya çalışan nice şair nice yazar gelip geçti dünyadan. Şimdi düşününce, keşke seni tanısalardı diyorum" 10/05/2020🍀

Ülkesini ve karısını yüz üstü bırakıp gittiğinde kral, ardında iç ayrılıklarla dolu ve savaşın eşiğinde güçsüz bir ülke bırakmıştı. Küçük prens daha konuşmayı yeni öğreniyordu, tahta oturacak kimse yoktu. Kraliçe çok zayıftı, odasından çıkmıyor ve yatalak bir hasta gibi tüm gün uyuyordu. Yemekten sudan kesilmiş, kimseyle konuşmuyordu. Küçük prense bile bakmıyordu. İsyanlarla zor uğraşan generaller, bu zayıf anlarında bir savaş çıkacak diye çok korkuyorlardı. Kalbi kırık kraliçenin tahta çıkıp her şeyi düzeltmesi gerekiyordu, o iyileşmeden hiçbir şey çözülmeyecekti. Ve bir gün, saraya meraklı ve yaramaz bir genç kız girdi. Tek istediği kraliçeyi bu zayıf halinde görmek ve mümkünse birkaç kese altın çalmaktı. //yoonyul&taengsica fanfiction.

Aşk sadece karşı cinse hissedilmez...

Aşk bu sefasıyla da cefasıyla da insanı kendinden eder.

"Sonra bir kız çıktı karşıma;hiç kimsem yokken herşeyim oldu."

Beş yaşındaydım. Annemin özenerek giydirdiği elbisemin kum ve tozla kaplanmasına aldırış etmeden kumdan kalemi tamamlıyordum. Onu ilk defa o parkta gördüm. Küçük ellerimle, yerde bulduğum bir kağıt parçasını - o zamanki becerimle başarabildiğim kadar- uçak şeklinde katlayıp parktaki o koyu kahve saçlı kıza doğru fırlattım. Kağıt, kızın kafasına çarpıp yere düştüğünde bana bakan bir çift sinirli gözle karşılaştım. Yüzüme istemsiz, sinsi bir gülümseme yerleşmesi kendi kendimi ele vermeme yetti. İpek gibi saçlara sahip kız bana yaklaştıkça gözlerinin ne kadar güzel olduklarını fark ettim, ela gözler. Ben daha ne olduğunu anlayamadan kız üstüme çullandı. Çocuk parkının kum kaplı zeminine düştüm. İpek saçlı kız da benim üzerime düştü. O beni, kafasına kağıt uçak atmam konusunda azarlarken benim tek odaklanabildiğim şey bir çift ela gözdü. Dudaklarımdan kısa bir kahkaha kaçıverdi,"Gözlerin çok güzelmiş.". Kız önce sustu, birkaç saniye durakladı, sonra ise kocaman bir kahkaha bahşetti bana.

"Bana bir söz ver. ASLA BENİ BIRAKMAYACAKSIN."

Ankara'nın iki farklı kesitinden iki farklı hayat yaşayan iki farklı kız. Birisi en zengin kesimde yaşayan şımarık , her istediğini elde eden, güzel , bencil, okulunun en popüleri , gece hayatının aranan yüzü , okuluna çokta özen göstermeyen, Ünlü iş adamı adnan beyin biricik kızı ve magazinin göz bebeği Buket TAŞ Diğeri ; Sıradan insanların yaşadığı bir bölgede emekli öğretmen bir anne ve babanın kızları Hayal Yıldırım Hayal , buketin tam tersi karakterde. Kendi halinde, hayatın karşısına çıkardıklarını kabullenen, sosyal hayata dahil olmayı çok sevmeyen , gece dışarı çıkmayan, magazinle ilgilenmeyen, dersleri ve ailesi ile mutlu olan bir kız. Yanan kırmızı ışık, duran bir araba, geçen bir bisiklet. Birbirine değen iki çift göz. Karşılaşılan tesadüf-i anlar. Tesadüf diye bir şey varsa tabi Birisinin baba parasıyla geldiği , diğerinin ise emekleriyle geldiği özel bir okul... Ve bu kadar zıt iki insanı buluşturan bir olay... -Sen benim dengim değilsin Hayal Yıldırım -Zaten senin dengesiz olduğunu biliyordum Buket Taş