Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."

Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

Sezen Aslanoğlu'nun zarif boynu canından çok sevdiği abisi ailesinin saadeti için husumetli ailenin oğluyla evlenmesi gerektiğini söylediğinde ilk kez eğilmişti. Ailesi için üzerine düşen sorumluluğu kabullenmişti ta ki evlenmek zorunda olduğu adamın onu mahveden eski sevgilisi olduğunu öğrenene kadar. Ne yapacağına dair hiçbir fikri olmasa da ne yapmayacağını adı kadar iyi biliyordu. O adamla evlenmeyecekti. Sezen bu evlilikten kendi iradesiyle kurtulamayacağını ve tek çıkar yolunun kendi kontrolü altında yapacağı bir anlaşmalı evlilik olduğunu fark ettiğinde, kartlar yeniden dağıtıldı. Aradığını buldu. Abilerinden borç alıp sırra kadem basan ve aylarca bulunamayan adamı. Kenan'ı. 🖇️ "İndir o silahı abi." Abim beni dinlemeden Kenan'a kilitlenmişken sesimi yükselttim. "Abi indir dedim!" Metin abim kaşlarını çatıp öfkeyle konuştu. "Sana ne oluyor Sezen, geç içeri." Aldırmadım, ona bakmadım bile. "O silahı beline sok ve namluyu indir Oktay, sevgilimi öldürmeyeceksin." "Ne?!" "Ne?!" Omuzlarımı silktim. "Sizi ben tanıştırmak istiyordum fakat siz elinizi çabuk tutmuşsunuz." Abilerimin bakışları üzerime dönmüşken gelen o şaşkın "Ne?!" sesiyle birlikte sinirle gözlerimi yumdum ve üçümüz de ona baktık. O ise bana bakıyordu. Tebessüm ettim. "Sorun değil aşkım," Dedim ölmemesi için beni anlayıp ayak uydurmasını umarak. Hayatlarımızı kurtarmaya çalışıyordum fakat yardımcı olmuyordu. "Bugünün geleceğini biliyorduk artık numara yapmana gerek yok. Buraya kadarmış." Abilerimin şaşkın bakışları karşısında gerçekten zevkle sırıttım, bu kez şaşırtma sırası bendeydi. Son kozumu oynuyordum ve bu kez, elim her zamankinden güçlüydü. Kenan'ı bulmuştum. "Şimdi sevgilimi mezarından çıkarın. Konuşmamız gereken şeyler var."

(Yoğun yetişkin içerikli sahneler barındırır. Bunu göz önünde bulundurarak okumaya başlayın lütfen.) Güz, babasının kanlı dünyasını bir oyun parkı sanıyordu. Kurallar onun için değil, başkaları içindi. Ancak babasının sabrı tükenmişti ve Güz'ün dünyasına tek bir kural koydu: Araf. Araf, soğuk bir gölge gibi Güz'ün peşindeyken, aralarındaki duvarlar arzunun sıcaklığıyla erimeye başladı. Ama bu gizli aşkın bir bedeli vardı: Bir bebek. Mafya Kızı/Koruma/Gizli İlişki/Beklenmedik Hamilelik Kapak: @Aysima29

Kesilen daldan yeşerir yeni çiçekler, umudu kalbinize çiçek gibi iliştirin diye... 🌿🌸

KİTAPTA +18 SAHNELER OLACAKTIR. OKUYUCULARIN BUNU DİKKATE ALMASINI, YETİŞKİNLERE YÖNELİK BİR KİTAP OLDUĞUNU UNUTMAMALARINI RİCA EDERİM. AYRICA KITABIMIZ FİNAL OLDU, KEYİFLİ OKUMALAR... Korktuğu bir hayata esir olmamak için yangından kaçtı Züleyha! Kanından olanların biçtiği kaderde yanmamak için ateşin kollarına kendi ayaklarıyla koştu. Evim dediği yerde, kurban olarak kendini adadıklarını öğrendiğinde nereye tutunduğunu bilmeden bir dalı avuçladı. Kütahya'nın küçük bir kasabasından, Adana'nın kavurucu topraklarına sürüklendi. Zalimliği dillere düşmüş, adına türlü kötü sıfatlar eklenmiş bir adamın koynuna bıraktı kaderi Züleyha'yı. Bu bir kaçış hikayesiydi aslında. Minik bir bebeğin arşı titreten ağlayışlarıyla kavuşma yazıldı kaderlerine. Küçük bir bebeğin masumiyetine ödüldü Züleyha... Doğurmadan anne olmayı öğrendi. Zalim bilinen bir mazluma yaşam verdi. Bir masuma yuva , bir zalime şifa , kendine umman oldu Züleyha! ............................... Bu bir Girdap! Aşkın, ailenin, sevginin, sadakatin, sınırsız merhametin içine kapılacağınız, kapıldıkça kendinizi sayfalarda bulacağınız eşsiz bir Girdap...

"Arkadaş arkadaş gezebiliriz niye ki?'' Maksadım onu kızdırmaktı. Buna sinir olduğunu biliyordum. ''Demek arkadaş.'' Kafamı salladım. ''Hıhı.'' Parmakları ona dolanmış ince kollarımda gezdi. ''Arkadaşlarına böyle mi yaparsın?'' Çok fırsatçı bir adamdı. ''Ya da kilitli bir odada dudak dudağa mı gelirsin?'' Bu iyice yutkunmama sebep oldu. ''Yatağına gelir misin, aynı yastığa sığacak kadar yakın uyur musun?'' ''Düşünülür.'' Dedim ince sesimle. İyice eğildiğinde bacaklarımın aralanması onu bana daha çok yaklaştırdı. ''Hiçbir arkadaşın sana bunu yapamaz, anladın mı?'' Keskindi. Sertti. ''Seni düşünemezler.'' Bu nereye bağlanacaktı çok merak ediyordum. ''Öyle mi?'' ''Öyle.'' Deyişi bile kendinden emindi. İnce parmaklarım ensesinde gezindiğinde hoşuna gittiğini anlıyordum. Birbirimizin üstünde çok etkimiz vardı. Hoşlanıyorduk belli ki. ''Peki,'' gözlerinin içine baktım ''arkadaş, arkadaşı öper mi?'' Hiç düşünmedi. Beni sertçe öptüğünde dudaklarım alev aldı. 04.08.2024✨

+18 (yetişkin içerikli) sahneler bulunmaktadır. Aşk ve tutku, inat ve şehvetle karışırsa... Masal, hayatta mutluluktan başka bir beklentisi olmayan, kendi halinde bir kadındır. Yıllar önce bir arkadaşının düğününde karşılaştığı gizemli ve yakışıklı genç adamdan çok etkilenir fakat bu ilk ve en derin aşk deneyimi bir ret yanıtıyla sonuçlanır. Masal yıllar sonra bu gizemli adamla tekrar karşılaştığındaysa kendini beklenmedik anda içine düştüğü bir alev çukurunda buluverir. Artık ne alevlerin hararetinden, ne de onu sımsıkı sarmalayan bu çukurdan uzaklaşabilecektir. Ateşle oynayıp sağ çıkabilmek mümkün müdür?

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebebimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi... ... Bazen iyi şeyler olması içinde bedel ödenir. ... Tüm hakları bana aittir.