Kıyafet odasından çıkıp tekrardan yatak odasına geçtiğimde koltuğun baş ucunda elinde sulahi ile duran ve koltuğu süzen agaha kaşlarımı çatarak baktım,bir kaç adım atıp yaklaştığımda koltuğun boydan boya ıslendığını fark ettim. "Agah naptın" "Vallahi sulahi elimden kaydı karıcığım" diyerek yirmi dört dış sırıtan Agaha baktım abartılı bir şekilde dişlerini göstererek gülümsüyordu. "Ya of" elim ile koltuğa dokunduğumda değil yatacak oturacak kuru bir tarafı bile olmadığını ile bir kez daha yüzleştim "Kocaman adamsın nasıl becerdin bunu" "Dedim ya karıcığım sulahi kaydı elimden" diyerek elindeki boş sülahiyi masanın üstüne bıraktı "Neyse bundada vardır bir hayır,bu gecelik benim ile uyuya bilirsin karıcığım" *yaş farkı vardır. *kadına şiddet aşağlama,kuma yoktur. *Ağır cinsellik içerir+18 (Mᴇʏᴜꜱ; ᴍᴜᴛꜱᴜᴢʟᴜɢ̆ᴀ ᴅᴜ̈ꜱ̧ᴍᴜ̈ꜱ̧,ᴋᴀʀᴀᴍꜱᴀʀ,ᴜ̈ᴢɢᴜ̈ɴ) Kötü yorum yapmayın,beğenmediğiniz noktada bırakın okumak zorunda değilsiniz... 🌷🍀🌺🍁🌿💫🌼 Kitap kapağı olay ve kitap ismi şahsıma aittir...

Uzaktan seviyorum seni kokunu alamadan, boynuna sarılamadan yüzüne dokunamadan sadece seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni elini tutmadan yüreğine dokunmadan gözlerinde dalıp dalıp gitmeden şu üç günlük sevdalara inat serserice değil adam gibi seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden en çılgın kahkahalarına ortak olmadan en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan öyle uzaktan seviyorum seni kırmadan dökmeden parçalamadan üzmeden ağlatmadan uzaktan seviyorum öyle uzaktan seviyorum seni; sana söylemek istediğim her kelimeyi dilimde parçalayarak seviyorum damla damla dökülürken kelimelerim masum beyaz bir kağıtta seviyorum C.Sureyya

Her şey Sare'nin gerçek ailesinin Adana'ya geldiğini öğrenmesi ile başlar. Gerçek ailesinden kaçarken çıkmaz sokağa giren Sare, abileri ile orada tanışır. Adana'dan Antalya'ya gitmek zorunda kalan Sare o hayata ayak uydurmak istemez. Tek istediği evine Adana'ya geri dönebilmektir. BAŞLANGIÇ: 01/06/2025 BİTİŞ: 06/09/2025

"Hep kaderimin akını diledim Allahtan. Namazlardan sonra oturur uzun uzun dua ederdim. "Allah'ım benim için en hayırlısı kimse onu yaz kaderime" Kaderimin beni hep normal yollarla bulacağını düşünürdüm. Ta ki gün gelip töreme ait berdelle yüzleşene kadar. Hep bir zorunluluk hep bir mecbur kalma hissiyle üzülürdüm ta ki berdelle evlendiğim adamın benim için hayırlısı,benim kaderin olduğunu fark edene kadar."

"Hepimizin bir mucizeye ihtiyacı vardı. Fakat en çok benim. Yıllardır ondan haber alamamak nefes almamı zor kılsa da hayatıma devam ediyordum. Bundan sonra geleceğini sanmıyordum. 6 yıldır gelmeyen biri bu saatten sonra zaten gelmez. İnsanlar böyledir. Bir kez alıştımı gitmeye, gitse de gelmez olur. Hani bir söz vardır, yolcudur Abbas bağlasan durmaz. Burak'ta öyleydi. Gelse bile hep bir misafir olarak kalacaktı. Çünkü o bir defa gitmişti. Ve emin olun ki bir defa giden bir insan defalarca gelse de defalarca gider. Çünkü insanlar böyle. Hep gitmeye, bırakmaya meraklı. Geride bıraktıkları enkazları bilmeden. " Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok!

Tek gecelik ilişkiden doğan bir şey? * Siz: hamileyim. 541***: ne? 541***: yanlış oldu herhalde. Siz: yok olmadı çağan aydın değil misin? 541***: evet oyum. Siz: senin çocuğuna hamileyim. 541***: siktirtme şimdi belanı 541***: kötü şakanı al ve beraberinde defol. 541***: aynı taktik bıkmadınız mı? Siz: ciddiyim ben 541***: ciddiysen ciddisindir. Umrumda değil 541***: o çocuk benden değil. Benim altıma yatan rastgele bardaki bir kadın kaç kişinin daha altına yatmıştır. Kim bilir? Siz: hakaret etmen seni kurtarmayacak Siz: senin yuzunden hayatım mahvoldu. 541***: ben mi dedim altıma yat diye? Siz: korunsaydın! 541***: sende korunsaydın! Siz: üstüme çıkan sendin! 541***: altıma yatanda sendin. Tamamen çerezliktir. ...

Öfkeli gözleri gözlerimi bulduğunda yanıma doğru gelip beni kolumdan tutarak ayağa kaldırdı. "İmam nikahımız kıyılacak" dediğinde gözlerimi kocaman açtım şaşkınlıkla. "Baran! Hayır!" diye ağlamaya başlayan Zelal'e korkuyla baktım. "Ne nikahı, ne diyorsun sen... Ben bebeğimi aldı-" "Buraya gelerek, neler yapacaklarını gerçekten düşünmedin mi?" dedi arkamızda ağlayan Zelal'i duymazdan gelip sadece benimle konuşarak. "Ben, yani hayır bilmiyordum. Ne olur gideyim bir daha gelmem" dedim korkuyla. "Artık çok geç" diyerek merdivenlere yöneldi. Elimi tutup inerken bende peşinden iniyordum. Nikah ne demekti ya? Ben evlenmek için gelmemiştim ki buraya....

Ah, Azad! Senin isminin benim dilimde 'pişmanlık' anlamına geleceğini hiç düşünmezdim!

"'Yayımlanma tarihi 21 Aralık 2020" +18 sahneler vardır. Şiddet içerir! -Kesit " Yusuf bey" Gözlerime bakıp ellerini yakama götürdü. " nabıyorsunuz" geriye adımladım fakat tekrar kendine çekti! Elindeki ufak çatal iğneyi görmem ile nefeslendim. Ne yapacaktı onu! " düzgün dur" kalbim yerinden çıkabilirdi. Kopan düğmemin yerine çatal iğneyi taktı. Ne yani sırf bunun için mi gelmişti yanıma! Bu adam neydi böyle. Peki çatal iğneyi nerden bulmuştu.? Şaşkınlıkla yüzüne baktım. Yakamı düzeltti " dikkat et" demiş arkasını döndüğü gibi uzaklaşmıştı..

Bir yanda kadınlardan nefret eden ve cinsellikten başka bir şey düşünmeyen bir adam,diğer yandan kalbi yaralarla dolu ve duygusal bir genç kız...Yağmur yağmaya başladığında toprak asla reddedemeyecek. DİKKAT!!!Bu hikaye aşırı aşk içerir. +18. Arkadaşlar bölümleri en kısa zamanda iletmeye çalışacağım.Üniversite öğrencisiyim mağlum :)