"Neredesin kunduz?" diye yine sesinin son haddiyle bağırdı. Bir kez daha üzerine atılması için fırsat verdiği köpeğinin, dişlerini gösterecek kadar gerilen çehresinden çıkan nefesin salyasıyla birlikte adeta Kunduz'un soluğuna karıştığını gördüm. "Koltukta." diye bağırdı adam tüm gücüyle ağlamaklı bir sesle. Gözlerini sıkıca yummuş başını iki yana sallıyordu. "Sana kanınla yıkayacağım koltukları demiştim, değil mi?" diye bağırdı. "Çok talihsiz," silahı adamın kasıklarına dayadı. "Çok talihsizsin Kunduz!" "Kerem!" dedim ne olduğunu nihayet anladığımda. Bana içeride başka bir koltuk var diyerek hakaret etmişti. Hala anlamını bilmiyordum buna gerek de yoktu. Umurumda değildi. "Buyur." dedi gözlerini ondan çekmeden. "Sakın." dedim uyararak. Kerem silahını indirdi ve sehpaya yasladı. "Görüyor musun Kunduz, burada patron o." Ayağa kalktı ve tükürürcesine adamın üzerine eğilip konuştu. "Öldür derse seni lime lime edeceğimi görüyor musun Kunduz!"

Bir obsesifin aşkı ve bu aşka tutsak olmuş bir balerin. . .