ආදරේට ලිමිට්ස් නෑ.ආදරේ දේදුනු පාටයි. කොඩිය යට වැනුනත් නැතත්. 🌈🌈🌈

ඉටි සුවඳ විහිදුනු කබානාව ඇතුළේ ගතවන රෝමාන්තික මොහොත කුමාරිහාමිට වගේම නිළමෙටත් නැවුම් වෙද්දි තමා දෝතෙහි පූදින්නට පේ වුන කාල රෝස කුසුම දිහා ගිනිගත් දෑසින් ඔහු බලාසිටියේ යළිත් ඒ හිත හිස් නොවේදැයි යන සැකයෙනි. "උඹ මගේ ළඟට ගන්න දවස වැඩි ඈතක නෑ..... උඹට මගේ දෝතේ පූදින්ට බැරි නම්, පරවෙන්න ලෑස්තිවෙයං......" දසත විහිදුන අඳුරෙහි ගිලීගත් ඒ ගුගුරන හඬේ ගැඹුර කුමාරිහාමිගෙ සවනත නොවැකෙන තරමටම ඈ හිටියේ නිළමගෙ සියුම් හාදුවලින් මත්වෙලා වෙද්දි ඇගේ නාස් පුඩු දිගේ රුධිර බිඳු කීපයක් ගලා ආවේ ගිනිගත් දෑස් ඇත්තාගේ මුවඟ වියරු සිනහවක සේයා මවමිනි. "සුදූ..... ඔයාගේ නහයෙන්...." කුළුඳුල් හාදුව අවසානයේ නලල්තල මත සැනසුනු ඒ දෙහිස්, එකට පැටලුණු ඒ දෑස් හමුවේ වුව නුයාරාට නොදැනුනත් ඒ රුධිර බිඳු ෂෙවෙන්ගේ ඇහැගැටුනා.... "ආ.... රෑ එළියේ හිටි නිසා පීනසට වෙන්නැති....."

එන්න...... ඔබ කැමති කතාව මෙහි ලියන්න ........

Only a fiction # කාල වර්ණ ඝන රූප තේජ බල ස්වේත පද්ම මාලා..... නීල වර්ණ නෙත ස්වේත දාඨ මුතු මාල කණ්ඨ පාලා..... යාන මා හිසමි හස්ත යකග අවි ස්වේත භරණ ලාලා...... පාන බැලම පොද බාර ගන්න මා දෝස භංග වාලා...... " තොවිල් පිට තොවිල් නටපන් බිලි පිට බිලි දීපන් මන් මේකව අත අරින්නේ නෑ.......!!! " _කාලමේඝ_ " ආදරේ කරන්න අයිති මිනිස්සුන්ට විතරද මේඝ...." _යුගාන්_

වැල්ලේ කුමාරයෙක් ගේ කතාවක්... කැම්පස් ළමයෙක් මුහුණ පාන දේවල් වලින් පටන් අරන් එතනින් එහාට යන‍ යතාර්ථවාදී කතාවක්.. ලබා ගැනීමක් බලාපොරොත්තු නොවීම ආදරය දෙන්න විතරක් අවශ්‍ය වුන යදීශ අයියාගෙ ආදරය ලබන්න තරම් වාසනාවන්ත වුන නිමේශ් ගැන කතාවක්... දුක, වේදනාව, පරාජය, පසුතැවීම වගේ අපි විඳින්න අකමැති දේවල් අපේ ජීවිතේ ගුරුවරුන් කරගෙන සතුට, නීරෝගිමත් බව, ආදරය හා සාර්තක වගේ දේවල් ලබා ගන්නා විදිහ ගැන කතා කරන කතාවක්.. මනුස්සයෙක්ගේ මනස යක්ශයෙක් හෝ දේවදූතයෙක් වෙන්න පුළුවන් විදිහ පැහැදිලි කරන කතාවක්. නවකතාවක් විදිහට ලියවෙන චැප්ටර්ස් 63කින් ලියවෙන කතාවක්.. ⚠️️ Non Ff / Zhanyi (කැමති විදිහට කියවන්න ) ⚠️️ BL ⚠️️Purely fiction

අයාලේ ගිය මොනර පිහාටුවකට, සුවද ගහන අරලිය මලක ආදරේ කොහොම දැනේවිද? 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍

බැල්කනියේ වැවී තිබූ බෝගන්විලා මල් පොකුරු දිහා බලාගෙන මහීශ අලසකමේ හූල්ලව්වෙ ආදිත්‍යයා එක්ක එකතු වෙලා අසේල වටු බිත්තර කන වෙලේ. "උඹ පලයන්කො ගෙදර ආදිත්‍යයා.. මේ නිවාඩු දවසෙවත් මට පාඩුවේ අසේල එක්ක ඉන්න දීලා.." මහීශ කන් කෙදිරි ගෑවත් ඒ දෙන්නා පෙරේතකමේ තම්බපු බිත්තර ගිල්ලෙ ලුණු මිරිසක් එක්ක. ඒ අතරෙ කොණ්ඩෙ කැරලි ගැහුණු අසේල යම්තමට සිනහ සුනේ මහීශගෙ කම්මුල පැත්තකට හාදුවක් දීලා. "මහීට බිත්තර එපාද ?" අසේල ඇහුවත් මහීශගෙ තරහ මදක් නිවුනේ අහස දිහා බලාගෙන ඉද්දියි. තමාගෙ කම්මුල අත්ලෙන් පිහදාන අතරෙ මහීශ කෙදිරි ගෑවෙ තමාට ලැජ්ජා හිතුන නිසයි. "මට එපා මගුලෙ වම්බටු බිත්තර !" මේ අවමගුල් දිහා බලාගෙන ආදිත්‍යයා මොනවත් නොකියා බියර් උගුරක් බීවෙ තම්බපු බිත්තරත් ගිල දමන අතරෙ. _______________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් වන සින්හලෙන් ලියැවුනු නවකතාවකි.

ඉදින්..... ප්‍රේමය නම් ඔබම නොවෙද..... සුහදිනියේ.....! මනඃකල්පිතයකි!

ආදරේ හිස්තැන් හැදුනම ඒවා අස්සට යක්කු රිංගනවා කියලා කතාවක් අහලා තියෙනවද සාවිත්‍රි ?

ඇත්තටම පිරිමි හරි පව් බං