Σ' ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί όπου ο άνεμος μεταφέρει ψιθύρους από το παρελθόν, η Βαλεντίνη επιστρέφει στο πατρικό αρχοντικό για να σταθεί απέναντι στη σιωπή - και να τη σπάσει. Ένας ανομολόγητος έρωτας, μια διαθήκη που χάνεται, ένας φόνος που διαλύει τις βεβαιότητες. Στο κέντρο της θύελλας, μια γυναίκα που αρνείται να λυγίσει. Αντίπαλοί της η προδοσία, η αδικία και μια κοινωνία που στήνει σκιάχτρα για να κρατήσει τους αληθινούς ένοχους στο σκοτάδι. Μα η αλήθεια -όπως η θάλασσα- βρίσκει πάντα τον τρόπο να επιστρέφει. Ένα μυθιστόρημα για τις σιωπές που φωνάζουν, για τη δύναμη της μνήμης και το τίμημα της ελευθερίας. Στο τέλος, τίποτα δεν μένει κρυφό. Και εκείνοι που αγάπησαν, σώζονται.

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

"Αναθεματισμενη γυναίκα" ψιθύρισε ξέπνοος πέφτοντας στα γόνατα μπροστά της. Μερος πρώτο "-Τι σου αρεσει δηλαδη σε μια κοπελα?" Σταματησε να κινείται και σταθηκε μπροστα της. Σκεφτηκε λιγο την απαντηση του. Υστερα χαμογελασε πονηρα "-Να εχει μυαλο,για να της το γαμαω" Μερος δεύτερο Και τότε το κάρμα είπε: "Θα ερωτευτείς κάποιον, αυτός όμως δε θα σε αγαπήσει πραγματικά, γιατί δεν ήθελες να αγαπήσεις εκείνον που ήταν ερωτευμένος μαζί σου." Μέρος τρίτο "Παρατα επιτέλους ! Δεν ωφελεί πουθενά όλο αυτό!Απλως κανε κατι αλλο " "Δεν ξερω αν εχουμε συστηθει.Ειμαι ο Jason Hunter ,ο βασιλιας της μαφιας,δεν παραταω ποτε την πρωτη μου επιλογη malyshka" Don't copy ola-kai-tipota © 2017-2020 Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ο Αχιλλέας Ξενάκης ήταν μόλις 18 όταν μαζί με την καλύτερη του φίλη μετακόμισαν στην Αμερική με σκοπό να να κατακτήσουν τα όνειρα τους. Σήμερα 9 χρόνια μετά ο Αχιλλέας έχει μετονομαστεί σε Τζεισον Mason και έχει φτάσει στην κορυφή. Εχει όλα όσα πάντα ονειρευόταν Φήμη, Δόξα, Χρήματα και Γυναίκες...Αισθάνεται ολοκληρωμένος... Είναι όμως?

«Η έρημος της ψυχής δεν είναι φτιαγμένη από άμμο. Ίσως όμως αν βυθίσεις τα πόδια σου στη ζεστή άμμο της ερήμου, να καταφέρει η ζεστασιά της να φτάσει μέχρι την ψυχή σου». Το αγαπήσατε. Το περιμένατε. Εσείς ήσασταν η κινητήριος δύναμη που γέννησε το όνειρο και που τώρα αυτό παίρνει σάρκα και οστά. 🙏🙏🙏 💎💎💎 Ο Νόα Αμάρι, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Διαμάντι της Ερήμου, στο Μαρακές, γνωρίζει στην πτήση του από Παρίσι για Μαρόκο, την Νάταλι Έβανς. Μια σύμπτωση θα τους φέρει κοντά. Η σχέση τους θα εξελιχθεί γρήγορα, όμως σύντομα ο Νόα Αμάρι θα διαπιστώσει πως αυτή η γυναίκα κρύβει πίσω της μία περίεργη ιστορία που θα τους οδηγήσει σε μία συγκλονιστική περιπέτεια και θα γίνει αφορμή να αποκαλυφθούν τόσο τα δικά του σκοτεινά μυστικά, όσο και η δική της επίσης σκοτεινή σχέση με τον Άνταμ Σάντερς, έναν άντρα με περίεργο ρόλο στη ζωή της. Κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται και το παράξενο αυτό τρίγωνο των πρωταγωνιστών θ' αφήσει έντονα τα ίχνη του στην αχανή, κόκκινη έρημο του Μαρόκου, που θα γίνει μια θανάσιμη παγίδα. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Υδροπλάνο

«Θυμάσαι πόσο εύκολο ήταν να σε πηδήξω; Σκέψου πόσο πιο εύκολο θα είναι να σε κάνω να με ερωτευτείς...» Ο Αλεξάντερ Κέιν εισέβαλε στη ζωή μου με θράσος. Ήταν ισχυρός, όμορφος, σεξυ και πάνω από όλα θύμιζε έκπτωτο άγγελο, που είχε έρθει στο πλευρό μου για έναν και μόνο λόγο....για να με τραβήξει μαζί του στη κόλαση... Οι πληγές του παρελθόντος μου, παραμένουν ανοιχτές, με πονούν ακόμη...Κανεις δεν είχε τη δύναμη να με κάνει να ξεχάσω... κάνεις πριν γνωρίσω εκείνον... Τον έκπτωτο μπάσταρδο...