Sakin bir şehir olarak tanınan Çengel'in gerçek yüzünü sizlere tanıtmamıza izin verin. Merkezinde yaşayan sakin insanların hic bilmediği sırlar vardır bu şehirde ve şehir bu düzen ile huzur içinde barındırır içindeki insanları. Bu düzeni bozan Serkan Kayan cinayetiyle hayatından sıkılan Defne'nin eline fırsat geçmiştir. Okul dergisinde çalışan Umut'un desteğiyle cinayeti çözmeye çalışacak ve daha bir çok şey keşfedecektir. Arkadaşlıklar sorgulanacak, iyi ve kötü insanlar birbirinden ayırt edilemeyecektir. Peki katil kim?

Tam üniversite için hazırlık yaparken aniden evlenmeleri gereken iki liseli aşık, Gökhan ve Hazal. Evlenmeye ve bir yandan okumaya hazırlardı. Hazal'ın ani ölümüyle kucağında sevdiği kadından bir parça kalan henüz 18'indeki Gökhan yıkılır. Arkadaşları Özgür ve Nisa onu toparlamaya çalışır. Gökhan uzun zaman sonra kendini toparlar ve okuluna devam eder. Bir yandan da baba olmaya çalışıyordur. Peki karşısına başka biri çıkacak mıydı? Ya da çıkmasına izin verecek miydi?

Onsuz bir hayat düşünemiyorken şimdi gidemezdi... nasıldı ki sevdiğini üzmemek? İnsan sevdiğini üzer mi? İnsan sevdiğini üzüyor... farkında olmadan. Çünkü insan yalnızca sevdiğine üzülür, insan yalnızca sevdiğine kırılır, insan yalnızca sevdiğini üzer. Ne kadar üzerim diye korktuğun şey varsa onu yaparsın... yani ben öyle yaptım. Bana tam anlamıyla sevmeyi öğreten adamı üzdüm... üzüyorum... Ama bu son bulacak. Sevgi bitmez. Duygular tükenmez. Bu hikaye, bir kızın acıları arasından kurtarılış hikayesi... Bu hikaye, bir kızın tüm duyguları sömürülmüşken aşkı yaşayıp, sevgiyi öğrenmesinin hikayesi...

Rüzgâra Dokunmak serisinin ikinci kitabıdır. * * * kapak tasarım: @viranebirkalp

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Genç kadın, yalnızlığın hüküm sürdüğü yoğun hayat temposunda bir gece hastane nöbetinden yorgun bedenini sürükleyerek evine döndüğünde kapısının önünde gizemli notlar bulana dek hayatını çizdiği kurallarıyla, disipliniyle yöneten, tuttuğunu koparan kontrollü bir insandı. Notların saplantılı bir hal almasıyla beraber hayatında güvendiği herkese şüpheyle yaklaşmaya başlamış, kendisiyle kedinin fareyle oynadığı gibi oynayan bu saplantılı insanı bulmaya karar vermişti. Ve Tuna KARTAL akıl almaz tesadüfleriyle hayatına paldır küldür girdiğinde işler kesinlikle rayından çıkmaya başladı, içini ısıtan sıcak kahve gözleriyle bu karizmatik adam kendisinden tamamen zıt olduğu, rahatlığıyla onu çılgına çevirdiği halde yıllardır bir kıpırtı dahi hissetmediği kalbini göğüs kafesinde tekletmişti. - Unuttuğu şey, adımları ne kadar sağlam basarsa bassın o geçmişini içinde saklayan yaralı bir ruhtan ibaretti, ılık bir meltemdi, rüzgardı. Ve hayat güzel olan her şeyi bir çırpıda mahvedebilecek kuvvetli bir fırtına. '' - (Mavi Gece hikayesindeki Tuna karakterinin kitabıdır.)

Ve okyanusların dalgaları ne kadar uzağa gitse de, mutlaka geri dönerdi.🐠🐠 |SÖZLER|

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?