Bir adamın altında ezilmiş halde uyandığımda neredeyse çığlık attım- ta ki kim olduğunu görene kadar. Adrian. Soğuk, saplantılı kocam. Hayatım boyunca kaçmaya çalıştığım adam. Geçmiş hayatımda yanlış insanlara güvendim. Beni koruyan tek adama ihanet ettim ve yalnız öldüm. Bir hayat beni mahvetti. Bu mu? Tekrar deneyecek herkesi mahvedeceğim. Şimdi oyun benim ve kuralları ben yazıyorum. Tatlı davranacağım. Gizemli kalacağım. Ve her yılanı birbirine düşüreceğim. Peki ya tehlikeli derecede saplantılı kocam? Onu evcilleştireceğim-bekle... BEKLE! Sadece biraz nazik davranıyordum, bu tiran neden narin bir prenses gibi davranıyor? 'Hey, hey, bana yapışmayı bırak! Ne? Sarılmak mı istiyorsun? Başını okşatmak mı? Sen-Sen kedi değilsin Adrian!'... " Çileklere ölümcül alerjisi mi var? Ama elimden bir tanesini mucizevi bir iksirmiş gibi yedi." "Uyku bozukluğu mu var? Ama bana sarıldı ve tembel bir kedi gibi uyuyakaldı!" "Küskün mü... elini tutmadığım için mi?" Kız en yakın arkadaşıma sarıldığımı görünce mi aklını kaçırdı? Beni kollarına çekti ve "Benimsin," diye homurdandı, sanki aşık olmuş sapık bir kötü adam gibi. Sonunda anladım: başka hiç kimsenin şansı yoktu. Ben onun tek takıntısıydım.

----"Bunca şey başından beri bir karı kocaya ait değildi zaten. Birbirimize karşı hiçbir zaman karı koca da olmadık. Biz seninle bir çıkar ilişkisiyiz." diyerek adamın geçmişte yaptıklarını yüzüne vurmak istedi. Elini çenesinden çekip de geriye yaslanmak istediğinde Kavan bir anda elini ensesine atmıştı. Sertçe çekmişti kendisini. Geriye çekilemeyecek kadar güçlü kavramıştı. Yüzünü garip bir tavırla yaklaştırdı yüzüne. Hani böyle kızgın, düşmancıl falan ama asla saldırmak istemeyen bir tavırla. "Şunu bir açıklığa kavuşturalım küçük kadın. Hiçbir çıkar benim gibi adamı ilgi duymadığı bir kadınla evlendiremez." diye fısıldadı. "Sen benim bu olaydı en büyük çıkarımsın." ---- 4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral'ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü'nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

"Cehennemime hoş geldin, cennete ait olan." Ülkede oldukça tanınan ünlü yazar Adenya Ahravel, Kordelya adlı seri kitabında kendi elleriyle yazdığı şeytan kötü karakteri kontrolünden çıkıp geceleri sürekli rüyalarına girerek onu tehdit edip öldürmeye çalışıyordur. Bu psikolojik şiddete dayanamayan Adenya, en sonunda bu şeytanı öldürürse kabuslarının son bulacağını düşünmeye başlar. Ve bir gece yine aynı kabus ile uykusundan sıçrayarak uyanmasıyla bu düşüncesini gerçekleştirip şeytanı öldürür. Bundan sonra artık rahat edeceğini umarak yatağına uyumaya döner. Fakat geri uyandığında kendisini odasında değil, kendi yazdığı kitabın içinde, öldürdüğü şeytanın yatağında bulur. Ve artık her şey değişmeye, kitabını dışarıdan başka biri yönetmeye başlar.

Halüsinasyon, var olduğuna inandığın ama aslında hiç var olmayan şeyleri görmektir. Hayal ise zihnin kendi elleriyle inşa ettiği, gerçeğe temas etmeyen bir evrendir. Fakat benim içine düştüğüm evren, hayal gücümün sınırlarını çoktan aşmıştı. Ben ne bir halüsinasyonun ne de bir hayalin içindeydim; bu yaşadıklarım gerçeğin ta kendisiydi.

*yarı texting !Yaşarken önünüze çıkan bazı hatalar, bambaşka doğruları çağırmak için kaderin size sunduğu oyunlardır. Hazel'e her şey bitti dedirten o hatayı ve aslında hatanın nasıl bir doğruya açılıyor olduğunu görmek isterseniz eğer, küçük bir yolculuğa çıkartmak istiyorum sizi... 05**: Ben daha soyut bir tanışma planlamıştım aslında 05**: Benim taşıyamadığım 05**: Artık benden taşan hislerimle tanıştırmak istiyorum seni 05**: Gizli saklı köşelerde senin haberin olmadan geberip gitmekten köpek gibi korkuyorum 05**: Beni gör 05**: Beni tanı 05**: Beni artık hisset istiyorum !İlk bölümleri, hatta kurgunun ilk yarısını mümkün olduğunca ön yargılarınızı geri tutarak okumanızı öneririm, hikayeden kaçmadan önce Hazel'in doğruyu bulması için ona bir şans tanıyın (: ~~ 300421'

asrın ve alisa. tamamlandı. asrin_celik gönderinizi beğendi. "Chat sakin olun amına koyayım." @23: alisanin gonderisini beğenmiş kral @78: asrın yenge mi amk @12: ne demek alisa yenge lan @98: kocam napiyorsun ya @26: asrın 31 romantizm #1 02.10.2025 genç kurgu #1 02.10.2025 sevgili #1 03.10.2025 medya #1 03.10.2025 genel kurgu #1 04.10.2025 aşk #1 04.10.2025 platonik #1 06.10.2025 yayıncı #1 06.10.2025 texting #1 07.10.2025

*Aile/aşk kurgusu *Yetişkin içerik barındırır --- "Bir ay boyunca burada olduğumu bile fark etmeyeceksin. Tek derdim o mektupta yazanı gerçekleştirip, altında kalabileceğim tüm vicdan yükünden kurtulmak." Boş bakışlar atabilen tek kişinin o olmadığını kanıtlamak istercesine gözlerimde hiçbir his belirtisi olmamasına dikkat ettim. "O mektupta bir ay boyunca evimde bir hayalet gibi yaşaman gerektiği mi yazıyordu?" Sırıttım. Gözlerimde yaratmaya çalıştığım hissizliğim sırıtışımda da yer bulduğundan emindim. "Hayır," dedim sakince. "Babamı bulmam, onunla en az bir ay vakit geçirmem ve kendisini tanıma fırsatı bulmam gerektiği yazıyordu." Bir şey söyleyecek gibi olduğunda elimi kaldırarak beklettim. "Ama bir babaya ihtiyacım yok, biz bu bir ay boyunca birbirinden kaçan iki ev arkadaşı olalım." Yalan söyleyebilme konusunda başarılı biri sayılır mıydım, bilmiyordum. Fakat beni o kadar tanımıyordu ki cümlelerimde neyin yalan neyin doğru olduğunu bulabilecek gücü yoktu. Karşımda babam vardı. Adını altı ay önce öğrendiğim, adımı biraz önce öğrenen babam... ••• "Güzel olan sensin." "Güzel miyim?" "Sana güzel olduğunu söyleme nedenim çok basit aslında." derken başını küçük bir hareketle hafifçe eğdi. "Sessiz kalınamayacak kadar güzelsin, Afrodit." --- '040823

Yaman Karer, küçük yaşta arkadaşlarıyla oynamak için geldiği Silopi'nin bir köyünden sabaha karşı kaçırılıp, yıllarını geçirmek üzere o dağa hapsedilir. Askeri bir kurgudur.

*Klasikten uzak aşk/gerçek aile kurgusu. *Yetişkin içerik barındırır. *İlk birkaç bölüm texting --- Ben İzgi. Feris İzgi... Aylarca uzaktan izleyip, hayaliyle yanıp tutuştuğum aşkıma tam kavuşmuşken; aslında kavuşmam gereken bir de ailem olduğunu biraz geç fark etmiştim. Hem de yaklaşık 20 yıl kadar geç... ••• XXII. Acar, nedensiz bir dürtüyle kadının yüzüne bakamadı bir an. Biraz sonra ise yanağının üzerinde uzanan kadının yüzüne nihayet bakmaya cesaret edebildi. Yavaşça eğdiği başını İzgi'nin yüzüne yaklaştırıp alnına dudaklarını bastırdı, dudaklarını hemen geriye çekmedi. Aksine burnunu da saç diplerine yasladı. Saçlarından yayılan kokunun bir ay öncekiyle aynı olmadığını duyumsadı. Fakat umurunda değildi, kokuyu eşsiz kılan Feris'in ta kendisiydi. Kokunun kaynağının o olması Acar için fazlasıyla yeterliydi. "Yeşil gözlü cadı," diye mırıldandı dudaklarını alnından çekmeden. Sesi o kadar kısıktı ki kendisine bile ulaşamamıştı. "Hangi büyüyü üzerimde denedin bilmiyorum ama bu kadar işe yaramış olmasını sen bile hayal edemezdin." ••• XXVII. Savaş, çaresiz bir merakla yüzünü kızının omuzuna doğru yaslayıp kokusunu hissetmeye çalıştı. Bebek kokusunu hatırlamak istese de artık hatırlayamıyordu, burnunda kalan tek koku isli yanık kokusuydu. Savaş, başını kızının omuzuna koyduğunda burnuna dolan kokunun çiçek bahçesinde gibi hissettirmesine buruk bir tebessümle tepki verdi. Bu kokuyu ilk kez alıyordu, bundan sonra hep alabiliyor olmak için ne yapılması gerekiyorsa yapacaktı. Çekindiği, göze alamayacağı hiçbir şey yoktu. "Bitti babam ait olduğun yerdesin artık, uyandıktan sonra bambaşka olacak her şey. Söz veriyorum, her şeyim üzerine yemin ediyorum sana. Ne kalbine ne tenine bir daha zarar gelmeyecek, baban burada, yanında." --- '120122