Valentina Zabini nie miała nic przeciwko wyjściu za mąż. Kiedyś. Ewentualnie. Nie był to jej życiowy cel, ale czasami nawet ona nie mogła powstrzymać się od wyobrażania sobie tego magicznego dnia - dnia ślubu z kimś, kogo kochała ponad wszystko. Mimo to, nawet w najgorszych koszmarach nie podejrzewałaby, że będzie zmuszona wyjść za Scorpiusa Malfoya, jej najlepszego przyjaciela-idiotę. Kto zresztą spodziewałby się, że ich rodzice zdecydują się na podpisanie kontraktu rodem ze średniowiecza? Valentina wiedziała, że czas na bycie pokorną córką minął bezpowrotnie. Musiała wziąć sprawy w swoje ręce, nawet jeśli oznaczało to poproszenie o pomoc osobę, której szczerze nie znosiła. Nie sądziła jednak, że aż tak szybko zrozumie sens powiedzenia „trafić z deszczu pod rynnę". Opowiadanie ignoruje istnienie Przeklętego Dziecka!!!!! Okładka: @Erika_Reves

Ginny Weasley określiłaby samą siebie jako osobę otwartą. Oczywiście nie była w stanie stwierdzić, czy ta otwartość działała na jej korzyść, czy niekorzyść. A przynajmniej tak sprawy wyglądały, dopóki nie przyszło jej sprzeciwić się temu, co popierali jej przyjaciele i rodzina. Dopóki nie zdecydowała się spróbować tego, czego według nich nie powinna. **** •Ginny x Draco •pierwsza część serii "LOVELY" •opowiadanie zawiera przekleństwa

Pod koniec XX wieku wszyscy mówili o dwóch rzeczach: HIV i homoseksualistach. Miłość może uleczyć, o tym przekonał się niepełnosprawny Finn, który od wypadku nienawidził swojego życia. Cierpiał, dlatego otaczający go ludzie, także musieli czuć to co on. Miłość może także zniszczyć, co spotkało Jordan, dziewczynę uciekającą z domu, by nie widzieć upijających się z rozpaczy rodziców. Jedyne, co ich łączy to uczucie do Hope oraz śmierć. "Ubrana w różową sukienkę, zwracałaby na siebie uwagę. Piękna, cudowna, miła, kochana, utalentowana... Za każdym razem wracałaby do mnie, stając na palcach, by dać mi całusa w usta, bo artyści są dziwni. Mają swoje dziwactwa, a ja byłabym jednym z nich". Praca bierze udział w konkursie "Szklane pióra 2021" organizowanym przez Peopie-. Okładka zrobiona przez @germanizacja

cześć i chwała bohaterom! my nimi nie będziemy Rok 2014, Warszawa. W wyniku konfliktu między Polską a Niemcami, Warszawa znajduje się pod okupacją wojsk zza zachodniej granicy. Choć od czasów II wojny światowej wiele się zmieniło, warszawiacy mają wrażenie, jakby świat wrócił do tamtych czasów. Grupa harcerzy działająca w stolicy pod kryptonimem „Mgliści" przygotowuje się do powstania. Nic jednak nie wygląda tak jak w „Pamiętniku z powstania warszawskiego" czy „Kamieniach na szaniec". Wręcz przeciwnie - młodzi zaczynają rozumieć słowa "nigdy więcej wojny". Na motywach powieści "#Wawskie14" Jakuba Pawełka. Moja historia to rozszerzenie jej o wątki harcerskie. • okładka by @drobnosc • w opowiadaniu pojawiają się sceny +18, oznaczone tak ze względu na brutalność, nie erotykę

może kiedyś harcerze umieli czuwać. my dziś umiemy jedynie umierać. A więc wojna - i tak od siedemdziesięciu lat. Po 1941 roku dawna stolica Polski na dobre przekształciła się w Warschau - miasto uwielbiane przez władzę, na czele której stoi nowy dyktator: von Meran. To, co było domeną okupacji i miało odejść wraz z klęską Niemców, teraz jest codziennością, w której muszą odnaleźć się członkowie tajnego harcerstwa, działającego pod kryptonimem Mgła. Zrzeszeni w plutonie "Róża" starają się przywrócić miastu to, co utraciło - polskość. Choć każdy z nich urodził się w rzeczywistości, w której Polski nie ma na mapach, Mgła robi wszystko, by Polakami się czuli. A to ma swoją cenę. Bo bycie Polakiem to przywilej, ale i wyrok śmierci. [I część dylogii Status; wydarzenia tu zaprezentowane są fikcją historyczną i alternatywną historią, w żaden sposób nie romantyzującą czasów i okrucieństwa II wojny światowej] [w historii występują brutalne sceny związane ze śmiercią i torturami]

вyłaś мoją мodlιтwą, ĸтórej вóg wyѕłυcнał Faustyna Świt kocha zapisywać cytaty na drzwiach swojej szafy i nie znosi żółtych spódnic. Józek Irysowski uwielbia długie wędrówki z farbami w kieszeniach i wierzy w ludzi bardziej niż w Boga. Lekka opowieść o mieście zachodu, gdzie wschody słońca są najpiękniejsze, wędrówkach na skraje łąk i kapliczkach, pod którymi skradziono pocałunki. Bo przecież Bóg nie musi być nudziarzem, a katolickie liceum to nie tylko złożone do modlitwy ręce. Piękną okładkę wykonała @helpfulkatherine, która uwielbiam i polecam każdemu! ♡ historia dedykowana ś.p. Tomaszowi Kowalczykowi, dyrektorowi PLO Archutowski

Antoinette Revillan nie była najbardziej biegłą osobą w sztuce mugoloznawstwa. Prawdę mówiąc, mimo najszczerszych starań jej przyjaciół, w ogóle się nie znała na mugolach i ich dziwnych tworach. Choćby z tego prostego powodu nie powinna się pojawiać w niemagicznej części Londynu, a zwłaszcza nie w Harrods - ekskluzywnym domu towarowym, pełnym tak niebezpiecznych rzeczy jak... Ruchome schody. Ale idealny prezent dla ukochanej osoby nie znajdzie się sam, prawda? Na całe szczęście do pomocy ma człowieka od zadań specjalnych - Violette Lawrance. I chociaż to ich pierwsze spotkanie, to jest niczym wybawienie od samego Merlina. __________ Antoinette Revillan & Violette Lawrence © antoszalka grudzień 2022 - ??? (skończę to w przyszłym roku, obiecuję) Czyli prezent urodzinowy dla wspaniałej Felci :3

Niewiele osób wie jak to jest stracić wszystko w jeden dzień, wszystko co się kochało, i wszystko na czym zależało. Ona wie. Jedna chwila, jedne zawody zmieniły wszystko, całe jej dotychczasowe życie legło w gruzach, w tym jednym straszliwym momencie. Dotykając kasztanowatej sierści, czuła jak jej serce roztrzaskuje się o ziemię, poczym znowu , by ponownie spaść. Dla niektórych "bliski" oznacza człowieka, dla niej oznacza zwierzę, ale nie byle jakie. Nie, oznacza konia. I właśnie tego konia miała już nigdy nie zobaczyć. Po tym jednym dniu obiecała sobie ze nie wróci do sportu, który dawniej kierował jej życiem. Ale wiedziała że będzie musiala złamać przyrzeczenie, gdy tylko zobaczyła pewne wielkie brązowe oczy, należące do równie wielkiego stworzenia...

krótka historia o przyjaźni podczas wojny © drobnosc; 2019

Akceptacja samego siebie jest niezwykle ważna. Tak zawsze powtarzał Franek. Ciężko jednak zaakceptować siebie, kiedy ma się rude włosy, aparat na zębach, liczne rodzeństwo i parę najbardziej nieprzewidywalnych przyjaciół na świecie. Dodajcie do tego problemy z orientacją (i to nie tą w terenie), a tragedia murowana. Może gdyby wiedział, że okłamywanie wszystkich wokół skończy się dramą w stylu opery mydlanej, wybrałby prawdę. I być może (ale tylko być może) by tego nie żałował. A wszystko to w akompaniamencie dźwięku łamanych serc, palonych mostów i chrupania chipsów. Okładka autorstwa @CarolineWesley.