Rożne oneshoty głowinie o morwinie, ale może czasem też jakieś o kimś innym z 5city

Do opowiadania zainspirowała mnie piosenka Sanah- etc. Ofc wersja na drillu, chyba wiemy dlaczego 😁 Generalnie nie mam pojęcia jak długie będzie opowiadanie, chociaż sądząc po tym, że nazwy rozdziałów są tekstem piosenki, można się domyślać 😉 Postaram się tutaj skupić głównie na relacji Grzesia i Erwina ale nie zapomnę dodat trochę fabuły wokół innych postaci żeby to się poprostu lepiej czytało. No i rozdziały przynajmniej 2k słów, zobaczymy jak będą wyglądać wydarzenia, też nie chcę sztucznie wydłużać niczego, jak coś wyjdzie krócej to krócej a jak dłużej to też fajnie. Dobra dość gadania, czas przejść do czytania, buźka ❤️

Zawsze to wróci. Nie ważne kiedy...

Opowiada to o dwóch osobach które spotkały się przypadkiem, a co dalej to czas pokaże...

Ludzkie ciało jest bardzo delikatne. Nikt nie chce przez przypadek potłuc. Nie da się go tak łatwo naprawić. Uczuć nie da się naprawić. Do tego trzeba czasu. Czasu, który ucieka i nie wróci.

„Ich usta zderzyły się w żarliwym pocałunku, który podpalił ogień w lodowatym sercu Pastora jak i rozkruszył kamień, który siedział na piersi Montanhy."

[*] Dla Morwina. Artystą który stworzył okładkę jest Xylax

-Tutaj jestem tato!-Zaszeleścił pobliski krzew. Dante Capela to 23 letni policjant. Pracuje on z 25 letnim Ernestem Krakersem, który mimo różnicy wieku nazywa mężczyznę potocznie "tatą". Jeżdżą razem na akcje i między nimi można wyczuć prawdziwą rodzinną więź. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy.

Miłość zawsze nas odnajdzie w tym najgorszym momencie. Wtedy, kiedy nikt jej się nie spodziewa. Wtedy, kiedy nasze życie wisi na włosku i jednym marzeniem jest zerwać owy włos, by popłynąć w czeluści smutku, płaczu i goryczy. Jednakże sama miłość dużo może wprowadzić w nasze życie. Szczęście, poczucie bezpieczeństwa... I wszystko wydawałoby się idealne. Wręcz, jak z bajki. Jednak nie każda bajka ma swoje "żyli długo i szczęśliwie"...

Kwiaty mają to do siebie, że mimo ich urody kiedyś i tak zwiędną. Stracą swój kolor, zapach. Jednak przywiązane do nich uczucia zostaną. Kto wie. Może ktoś wyjątkowy będzie chciał zostać zapamiętany z kształtem płatków?