Przeprowadzka, zmiany klubów sportowych, klasa maturalna i wieczne poprawki... Stałą w życiu Pauli jest chyba jedynie budynek liceum im. Stefana Batorego i wypełniający go ludzie. Dziewczyna dąży do spełnienia swoich planów, jednak nie jest w stanie ich zrealizować, bez jednego elementu. Jest nim osoba, o której nigdy nie pomyślałaby, że będzie jej aż tak bliska. • 15.09.20 ~ ???

mam czerwone gały, no bo wpadłaś mi do oka #1 w 'mata' #6 w 'fanfiction'

Przypadkowe spotkanie zmieniło jego perspektywę na innych. Tak wiem że to nie jest dobry opis, ALE CHCIAŁAM COŚ TUTAJ DODAĆ XD Początek: 01.05.2020 Koniec: 15.07.2020

CZĘŚĆ DRUGA KSIĄŻKI „UMRZEMY WOLNI | MATA" Myślę, że gdyby nie rozmowa z nim, nie rzuciłabym studiów, nie skupiłabym się na sobie i możliwe, że nie pozbierałabym się do kupy. Dał mi sygnał by wstawać. Wyszłam z łazienki i ruszyłam w stronę salonu. Michał leżał rozwalony na kanapie z rozczochranymi włosami. Śmiał się i trzymał przy uchu telefon. W końcu przeniósł wzrok na mnie i odezwał się z szerokim uśmiechem. - Szczepan pyta czy przyjeżdżamy. A może to on był moim sygnałem by wstawać.

CZĘŚĆ PIERWSZA (część druga: sygnał by wstawać | MATA) - Jak się czujesz? - zapytał. - Z czym? - odpowiedziałam pytaniem, a on wzruszył ramionami. - Ze wszystkim. Zaciągnęłam się używką. - Chujowo. - przeniosłam wzrok z ziemi na niego. - [...] chwilowo chciałabym to jebnąć i wykorzystać to, co mam. Bo być może nie zostało mi tego, aż tak dużo. Michał pokiwał głową. - Jeśli umrzemy, to wolni.

Kinga jest uczennicą klasy maturalnej IB w jednym z najlepszych liceów w kraju. Ma przyjaciół, a jej marzeniem jest dostać się na medycynę na jednej z lepszych uczelni w Europie. Jej problemem jest jednak grupa chłopaków z jej klasy, którzy skutecznie utrudniają jej spokojną edukację. Gdy pewnego dnia dowiaduje się, że na koniec liceum ma zrobić projekt z jednym z nich, myśli, że gorzej już być nie może. Okazuje się jednak, że to dopiero początek jej wielkiej przygody.

- Ja nie chce dalej tego ciagnąć - spojrzałam w stronę chłopaka siedzącego przy laptopie. - Jesteśmy związani umową, chyba o tym nie zapomniałaś - uniósł jedną brew ku górze, zerkając obojętnym wzrokiem. Kolejny raz dzisiejszego dnia uświadomił mi, prędko się nie uwolnię. Kontynuacja książki „ Przepraszam, pomyliłam numer ".

Czasami jedna cyfra w numerze telefonu potrafi zmienić życie.