„Draco na niego patrzył, stojąc obok drzwi, z rękami w kieszeniach spodni. Harry w jego wzroku zobaczył wszystko. Oczy miał przepełnione rozdarciem, tęsknotą i rozpaczliwym, pustym szczęściem. Były oceanem, w którym każda kropla miała inny skład, tworząc coś niemożliwego do opisania. Pełne emocji, dławiących się pragnień i wyrzutów. Pełne uczucia, niepoprawnego, niechcianego, ale płonącego stale, wybuchającego deszczami iskier, kiedy on sam, Harry, dokładał kolejnych drewien. Oczy nie mogły kłamać. Oczy były szczere. Wiedział już wszystko." Pierwsza z najprawdopodobniej dwóch części drarry. Mój pierwszy poważniejszy projekt, do którego miałam plan wydarzeń i jakiekolwiek przygotowania, przy tym chyba pierwsza praca, którą ukończyłam. Kanon postaci starałam się zachować i raczej się udało, ale czasami nie było innej drogi niż odbiegnięcie od realiów. Życzę miłego czytania, zapraszam do krytyki. Art na okładce należy do alek.dar (Instagram), alek.r (Tumblr), alekartt (vk). Tutaj nie będę rozpisywać się o sytuacji związanej z prawami autorskimi, po szczegóły można napisać.

Wszyscy wiemy, jak to się skończy. Ale czy wiemy, jak to się zaczęło? Opowieść o Hiacyncie i Apollonie z nutką dramaturgii, odrobiną zbrodni i iskierką miłości, o jakiej nie piszą w mitologii. Pierwsza część Trylogii Zaginione Mity. 07.05.2022 #1 - apollo 02.12.2021 #2 - mit 18.01.2022 #9 - bóg 14.05.2022 #3 - bogowie UPDATE: Na końcu roku 2024 książka przeszła aktualizację: dodałam nowe rozdziały, ale poza błędami stylistycznymi i poprawkami historia nie została zmieniona (może poza jednym elementem, który spędzał mi sen z powiek).

Hinata Shoyo był symfonią. Arcydziełem stworzonym z pasji, głośnych dźwięków i uśmiechu, który rozchodził się ciepło po ciele, jak wiosenne promienie słońca muskające policzki po długiej zimie. © chaistoria, 2019

żyli w świecie, w którym życzliwość była kluczem. soulmate!; modern!; muggle!au

Apollo nie potrafił zrozumieć jednego: dlaczego tyle osób ląduje w objęciach jego Morfeusza? *** To nie jest fanfiction.

Szur, szur Ten odgłos zawsze towarzyszył uczniom na korytarzach Hogwartu, lecz nikt zupełnie nie zwracał na niego uwagę. Puc, puc Nikt nie widział kiedy tak ważna robota została wykonywana. Prysk, prysk Płyn do mycia szyb rozpryskuje się w nierówne plany. Tak nierówne jak życie Argusa Filcha. // ZKawunia, wrzesień-listopad 2017

wystarczyła chwila, aby cały świat stanął do góry nogami. // ZKawunia, lipiec 2018. inna wersja wydarzeń odcinka 20 mirai nikki.

| Bo prawda była, jest i zawsze będzie gorzka czy tego chcemy, czy nie. |

bo jedynym lekiem na samotność była morfina. one-shot; mcu fanfiction © azulasflame TW: death, drugs

Spotkanie w barze czasami przynosi więcej uczuć, niż można byłoby się tego spodziewać.