Fascynacja Kill Your Darlings, ruchem beatników, a w szczególności jego założycielami - Allenem Ginsbergiem i Lucienem Carrem przerodziła się w takie fanfiction. Gdzie ścieżki postmodernizmu zostały dawno wytyczone, ale rewolucja wciąż płonie w młodych sercach. Gdzie słone łzy mieszają się z alkoholem, albo wsiąkają w koszulę przyjaciela. Gdzie nikt nie wierzy już w fatum, ani zbrodnię i karę, a świat wciąż toczony jest przez robactwo. Grupa przyjaciół zacieśnia swój krąg, który wkrótce staje się kołem zamachowym rewolucji. [Tytuły rozdziałów pochodzą ze "Skowytu", Allen Ginsberg, 1956]

Powolny rozpad na cząsteczki. Gwiazda powoli traci swój blask, który kochają miliony. Jeden gest, jedno spojrzenie i kruszy się, wysypując brokatowe wnętrze. Mrok spowija wszystko dookoła, jednak pojawia się innego rodzaju światło. Jaśniejsze, cieplejsze, przyjemniejsze. Jednak gwiazda która pękła, dalej jest gwiazdą. Opowiadanie inspirowane moim błyszczącym, pijącym zbyt dużo prosecco, dobrym znajomym i bratem z ogromnym talentem plastycznym. Larry Stylinson miłość męsko-męska

Oto zbiór piosenek, które gdzieś na pewno słyszałeś, ale zapomniałeś o ich istnieniu. Teraz masz okazję, by sobie je przypomnieć! Wszystkie utwory skrzętnie zbierałam latami t̶y̶l̶k̶o̶ ̶d̶l̶a̶ ̶s̶i̶e̶b̶i̶e̶ specjalnie po to, żeby się nimi podzielić na Wattpadzie. Więc jeśli od tygodnia tkwi ci w głowie te uporczywe "na... nanana, nanana", to być może tutaj uda ci się od niego uwolnić. Przy okazji możesz się dowiedzieć paru zupełnie niepotrzebnych ciekawostek z muzycznego świata. To jak, będzie czytanko? PS. W końcu, po ponad 80 rozdziałach książka doczekała się nowej, nawet niezłej, okładki! Podziwiajcie, póki gorąca!

Trzecia część trylogii ,,48 Godzin". Grupa szczęśliwców, którzy przeżyli poprzednie gry i kilka towarzyszących im osób zostaje wplątana w kolejną, niebezpieczną rozgrywkę. Tym razem muszą wykonać wszystkie zadania w ciągu zaledwie trzynastu godzin. Kto przetrwa tą śmiercionośną noc? Czyje oczy zamkną się już na zawsze? Kto wygra, a kto polegnie? No i najważniejsze: kto tutaj pociąga za sznurki? TW: myśli samobójcze

Ever since Harry stumbled into Rough Patch, Louis couldn't get him out of his head, whether it's teasing him about his music taste, or trying to see the blush that creeps over his face, or making the dimple in his cheek make an appearance. * "I work at a record store, love. Music is literally my job, I have taste." "I dj and host at a radio station, love." Harry retorted, mocking Louis' accent as best he could. But he didn't do a very good job of it. "Music is literally my job." "That's a good thing then, you've got a face for radio." Louis' voice was dripping in sarcasm, a smirk plastered on the shorter boy's face. Harry's eyebrows knit together, glaring down at the boy. "Are you calling me ugly?" Harry rolled his eyes and started to walk out of the store. "Wait," Louis called. Harry stopped on his heels, expecting an apology. "What radio station do you work for?" He asked instead. "What's it matter, since I've got no taste?" * Or the one where Harry works at a radio station and Louis works at a record store so they bicker over music. It's teasing and it's cute. * The playlist for this fic is in my bio * #16 in larrystylinson

Louis Tomlinson był typowym bad boyem - w każdy weekend widziany był na alkoholowo - narkotykowych imprezach palącego papierosa. Przeklinał, obrażał innych, miał najgorsze oceny i ścigał się na motorach. Podczas szkolnej nocy filmowej poznaje Harry'ego, który swoimi żabimi, błyszczącymi się oczami skradł jego zimne serce. Dla tego chłopaka stał się najlepszą wersją siebie, ale tylko dla niego - dla pozostałych wciąż był zimnym draniem. Okazuje się jednak, że z pozoru uroczy, słodki Harry w środku wcale taki nie był i miał zbyt wiele mrocznych sekretów. Ludzie wokół nich zastanawialo się, jakim cudem ta dwójka była parą, natomiast oni - jaka jest prawda o człowieku.

Louis odkąd sięgał pamięcią nienawidził Harry'ego. Gimnazjum było dla niego prawdziwym koszmarem - przystojny brunet zdobył serca wszystkich uczniów, a Louis pozostawał w cieniu. Harry był lepszy w piłce nożnej, miał przy sobie najpiękniejsze dziewczyny i wygrywał wszystkie konkursy geograficzne, czego Tomlinson nie mógł znieść. Chodzący ideał uprzykrzał mu życie od każdym względem, a on był tylko zazdrosnym nastolatkiem. W liceum wszystko się zmieniło. W ciągu jednego roku to Louis stał się tym najpopularniejszym, miał przy sobie wianuszek przyjaciół i był najlepszym graczem piłki nożnej. Harry natomiast ucichł - siedział w środkowej ławce, spokojnie wszystko notując i nie udzielając się w konkursach. Pierwszego dnia drugiej klasy, Louis postanowił się zemścić, po wypłynięciu jego kompromitującego zdjęcia z gimnazjum. Celem było jedno: zniszczyć Harry'ego Stylesa. Nie wiedział jednak, co kryło się za tak drastyczną zmianą jego charakteru. I zdecydowanie nie rozumiał, dlaczego tak szybko tracił na wadze. TW: zaburzenia odżywiania, samookaleczanie, myśli i próby samobójcze. okladka @callmeverca

Louis Tomlinson zdecydowanie nie jest hetero. Harry Styles nie jest do końca pewien swojej orientacji seksualnej. Razem postanawiają to rozgryźć, a po drodze może się w sobie zakochać. Albo UniAU, gdzie Louis pomaga Harry'emu odkryć jego seksualność, Niall bierze udział w wieczorze panieńskim, Liam pracuje w drukarni, a Zayn ma zbyt dużą potrzebę drukowania. - AUTORKA: kiwikero ZGODA: jest! TŁUMACZ: edgeofmyinnocence PAIRING: Harry/Louis, Zayn/Liam OSTRZEŻENIA: homofobia, coming out, znęcanie się, angst, fluff, smut, pierwszy raz, seks analny, LGBTQ

Lipiec 1969 roku. Louis jest biznesmenem, który przyjaźni się z dużo młodszą od siebie dziewczyną, która wybiera życie hipisa zamiast konsumpcyjny świat w jakim została wychowana. Dzięki niej Tomlinson trafia na legendarny obecnie festiwal Woodstock i poznaję Harry'ego Stylesa; hipisa, w którym zakochuje się bez pamięci. Przeznaczenie nie patrzy na to gdzie i jak żyjemy, bo dla każdego świecą te same gwiazdy. Ostrzegam: seks, narkotyki, inne używki, dużo rozmów o literaturze

Harry chciał przeczytać tylko swoją książkę o kwiatach w swojej ulubionej kawiarni, ale to nie piękne opisy roślin przykuły jego największą uwagę, a słodki głos, który siedział stolik dalej i właśnie przeżywał najgorsze chwile swojego życia. Styles zawsze słyszał nad wyraz dobrze, aż czasami miał tego dość, ale tylko dzięki temu mógł wyobrażać sobie jakoś świat, nie zabijając po drodze ludzi. W chwili kiedy usłyszał głos chłopaka (chyba nie słyszał piękniejszego), sam nie wiedział dlaczego, ale musiał zostać w kawiarni bez względu na to, jaki tłok w niej był. Nie miał pojęcia jednak, dlaczego nie chciał z niej wyjść. Dobrze widzi się tylko sercem, prawda? A gdyby tak Harry musiał postawić wszystko tylko na swój słuch i zaryzykować dla chłopaka, który właśnie został rzucony? Oczy to tylko część ciała, ale bezradność to część duszy, której czasami nie da się stracić. *** One-Shot Louis Tomlinson&Harry Styles