Palaging nakangiti si Jada sa tuwing may tinuturuan siyang mga bata, hindi lingid sa kaalaman niya na ang pag tu-tutor ay hindi sapat upang maka-ipon ng salapi . Simpling buhay ng guro at anak sa simple ring pamilya. Kaylangan ng ipon sa pag buhay at tugon ng mga taong naka-asa sa kaniya. Palagi niyang inuuna ang sariling pamilya kaysa sa kaniya, mataas man kung pangarapin bilang simpling indibidwal katulad ni Jada ay gusto niyang maka punta ng France at makita ang Eiffel Tower doon. Isa siya sa mga naniniwala na ang paris ay tunay na syudad ng pagmamahal. Sa pangarap niya noon na maka tungtung ng paris ay kasabay noon ang paghangad nga tamang panahon sa pagdating ng lakaki sa buhay niya. Ngunit hindi mapaglaro ang tadhana na tila ba'y sinadyang plinano na niya ito. Dadating ang lalake sa buhay niya na minsan hindi pasado sa pamantayan niya sa uri ng lalaking gusto niya na sa katanuyan naman ay kasalungat ang lahat. Ang noong simpling buhay niya ay napalitan ng mala digmaang pamumuhay na umabot sa puntong hindi na lamang ang espada ang masakit ma tanggap kundi, mga salita na ren, ang kalaswaan ay kalaban pero katawan ko ang nais nila. Hindi na ba pagsisi ang nasa huli kundi kasiyahan ren? Is it happy ending?