Gecenin karanlığında kalemimden dökülenler

"İnsanlığımdan geriye ne kaldı amca? " diye sordum içimin acısıyla. "Adıvar olmak intikamını almayı gerektirir İnci'm. Kısasa kısas haktır intikamın hakkındı " Ben hayata yenik gelmiştim dünyaya ne kadar yüzüme gülümsemesini bekleye bilirdim ki... Öldürülen Halis Arif Adıvar'ın kızı, Büyük patron Nizam Araf Adıvar'ın yeğeni... Ben daha doğmadan kaybetmiştim hayatla olan kavgayı. Ben Alya Acar... Kimsenin bilmediği ismim İnci Adıvar... peşimi bırakmayan Adıvar soyadının laneti bir kere daha her şeyimi aldı benden. Önce annem ile babamı, hayatımı, adımı şimdide herkesimi aldı hiç acımadan. Küçücük bebeğimi bile çekip aldı kollarımın arasından. Ali'min o masal gibi sesini çekip aldı kulaklarımdan. Benden geriye ne kalmıştı insanlığım gibi... Nizam Araf Adıvar'ın kıymetli İnci'si, abisinin emaneti. Bir zamanlar hayat kurtaran bir doktorken şimdi elini kana bulamış bir katilim.

RAFLARDA!!! Bazı çığlıkları duymak için kulaklarınızın olması yetmez. Duyabilmek için delirmeniz gerekir. Yada öyle olduğuna inanır herkes. Ya deli olan ben değilsem? Kimsenin görmediği birinin bana işkence etmesi benim deli olduğum anlamına gelir mi? Ama ben onun varlığını ve gerçekliğini biliyorum. Kimseyi inandıramazsam bile gördüklerimin halüsinasyon olmadığını benim bilmem yeterli benim için. Bunun bir hayal olduğunu söyleyen doktorlar şimdi gelip anlatsınlar o havalı cümleleriyle bunun nasıl bir hayal olduğunu. Hiçbir doktor, hiçbir söz, hiçbir ilaç beni bunun gerçek olmadığına ikna edmez. Ben ne gördüğümü biliyorum. Çünkü BEN DELİ DEĞİLİM!

O çok sevdiğim annemin hindistan cevizli tatlısı gibi kokuyordu. Dikkatimi çekende bu olmamış mıydı... Gece karası gözlerinde hapis oldum Masal'ımın. Kapak: Siyahyazarrr'a aittir