Zorunlu bir imza, mecburiyetten kurulan bir yuva... Barış, susarak cezalandırdı. Ceylin, sevilmeden severek bekledi. Kalpleri aynı evde çarptı ama birbirine hiç ulaşamadı. Boşanma kâğıdı geldiğinde, her şey bitti sandılar. Ama gerçek aşk bazen en geç konuşandır. Ve bazı yaralar kapanmaz, sadece şekil değiştirir. Ona "Beyaz Yara" derler... Sessizdir, izsizdir, ama yıllarca sızlar. Bizim yaramızda hep sızladı... .. Ceylin&Barış Tamamen kurgusaldır.

Feride'nin çıkışı yoktu. Mustafa'nın ise bir planı... Genç kadını köyden çıkarıp İstanbul'a getirdiğinde, ikisi de sadece bir anlaşmanın parçasıydı: Feride okuyacak, güçlenecek, kendi yolunu çizecekti. O gün geldiğinde de evlilik bitecekti. Ama hiçbir anlaşma, kalbin kurallarını yazamazdı. Mustafa, öğrencisi olan bu genç kadında görmemesi gereken şeyleri görmeye başladı. Feride, uzak durması gereken adama her geçen gün daha çok yaklaşırken, aralarındaki çizgiler silikleşti. Anlaşlamalar sona erer.. Ama ya hisler baki kalırsa? "Bu bir aşk hikâyesi değil... Bu, iki yaralı ruhun birbirini bulma hikâyesi." Uyarı: Bu kitap ponçik bir kitaptır! ° Biz Mustafa ve Feride'yle birlikte içeride sizi bekliyoruz. Gelirseniz tanışmak için sabırsızız.

Bir futbol kampı, geçici konaklamalar, kalıcı izler... Dila, görev için oradaydı. Silahı belinde, sınırları aklında. Barış ise yıldızlarla çevrili bir adamdı; yakışıklı, yetenekli ve tehlikeli. Yatak arkadaşlığıyla başlayan bir sır; güvene, sonra ihanete dönüştü. Aşk mı? İhanet mi? Yoksa bu sadece içlerinde kabaran bir "feveran" mıydı? .. Dila&Barış Tamamen kurgusaldır.

Saplantılı bir aşık, bir kadını elde etmek için neler yapabilir? Bazı bakışlar tesadüf değildir. Bazı aşklar da sadece aşk değildir. Çağan, onu ilk gördüğünde yalnızca bir yabancıydı Peren. Elindeki CV'ler yere saçıldığında, bir anlık merhametle eğildi belki... ama işte tam o anda bir şey kırıldı içinde. O an, Çağan'ın zihninde bir saplantıya dönüştü. Gözleri artık yalnızca onu arıyor, düşünceleri yalnızca onunla doluyordu. Peren hiçbir şeyin farkında değildi. Ona yaklaşan adamın niyetini, gölgelerde bir hayalet gibi onu takip ettiğini, hayatını usulca yeniden şekillendirdiğini bilmiyordu. Çünkü Çağan sadece onu izlemiyordu; onu tanıyor, onu çözüyordu. Ve en korkuncu: onu kendi kurduğu "mükemmel aşk"a ikna etmeye çalışıyordu. Bu, karşılıklı bir aşk hikâyesi değil. Bu, bir aklın sessiz çöküşü. Ve en kötüsü Peren tüm bunları fark ettiğinde karşısında onu ondan daha iyi tanıyan biri vardı artık. Unutma, sadece izleniyorsun!