Kehribarları sanki beni içine çekiyordu. ​Keşke yanıma gelip beni kucağına alsa, kütüphanenin en karanlık köşesine çekip yüzüme sert bir tokat atıp beni ağlatsa. ​Önce tokat atsa, sonra dudaklarıma yapışsa. ​Bu düşüncelerle yüzüne uzun uzun bakıyordum. ​O karşımda bacaklarını açmış rahat rahat otururken kucağına gidip oturmamak için kendimi zor tutuyordum. ​Onu her gördüğümde, her böyle düşündüğümde bacaklarımı birbirine bastırma gereği duyuyordum. ​Biliyorum, tahmin edebiliyorum; o da bunlardan hoşlanıyordu. Ya da bunlar sadece benim saçma sapan düşüncelerimdi. Umarım o da benim gibi düşünüyordur. Bu hikayede mazoşist/sadist, şiddet, ağır psikolojik baskı ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar okumasın.