thekatherine97
- Membaca 211
- Suara 9
- Bagian 1
„Kocham Cię! Tęsknię!
Wołam Cię do siebie!
Świat cały Twojem nazywam imieniem!
Tyś jest mą wiarą na wysokim niebie,
Tyś jest mi całej ludzkości wcieleniem..." ( Kazimierz Przerwa Tetmajer )
Dwa na pozór odmienne światy. Dwie dusze, które nie miały prawa ponownie się spotkać. Ale czerwona nić przeznaczenia jest silna. Nawet śmierć nie jest w stanie jej przerwać. Rozdzieleni przed wiekami kochankowie ponownie łączą się w jedno.
(grafika w okładce nie należy do mnie, została jedynie wykorzystana na potrzeby opowiadania, to samo tyczy się utworów pojawiających się w opowiadaniu)